acidum boricum
Acidum boricum, znany również jako kwas borowy, to słaby kwas nieorganiczny o wzorze chemicznym H₃BO₃. W medycynie substancja ta stosowana jest głównie ze względu na swoje właściwości antyseptyczne i przeciwgrzybicze.
Kwas borowy znalazł zastosowanie w lecznictwie jako składnik preparatów dermatologicznych, okulistycznych oraz otologicznych. Wykorzystywany jest w postaci roztworów, maści czy zasypek do leczenia drobnych infekcji skórnych, zakażeń ucha zewnętrznego oraz w niektórych infekcjach oczu. Jego działanie przeciwdrobnoustrojowe jest szczególnie skuteczne wobec grzybów, w tym dermatofitów.
Należy pamiętać, że preparaty zawierające kwas borowy powinny być stosowane ostrożnie, zwłaszcza na uszkodzoną skórę, ze względu na możliwość wchłaniania systemowego i potencjalne działanie toksyczne. Przeciwwskazane jest stosowanie u niemowląt, małych dzieci oraz na duże powierzchnie ciała. W praktyce klinicznej kwas borowy jest obecnie rzadziej stosowany niż dawniej, zastępowany przez nowocześniejsze i bezpieczniejsze środki przeciwdrobnoustrojowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Szkarłatka – Działania niepożądane
Szkarłatka (Phytolacca decandra) jest składnikiem homeopatycznych preparatów takich jak Camilia (5 CH, 333,3 mg/dawka, roztwór doustny) oraz Homeoplasmine (nalewka macierzysta, 0,3 g/100 g). W przypadku Camilia nie odnotowano specyficznych działań niepożądanych, a ich częstość pozostaje nieznana, co wskazuje na brak istotnych efektów ubocznych w trakcie stosowania klinicznego. Pomimo tego, zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakoterapii, w celu ciągłej oceny bezpieczeństwa preparatu.
acidum boricum, charakterystyka produktu leczniczego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, desquamacja, działanie niepożądane, efekt uboczny, kwas borowy, monitorowanie bezpieczeństwa produktów leczniczych, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nalewka macierzysta, Phytolacca decandra, podmiot odpowiedzialny, preparat homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, reakcja skórna, rozcieńczenie homeopatyczne, roztwór doustny, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, zaczerwienienie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Benzoes – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat Homeoplasmine zawierający benzoe TM w stężeniu 0,1 g/100 g maści, stosowany miejscowo, nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Brak efektów ogólnoustrojowych i neurotoksycznych potwierdza bezpieczeństwo stosowania tego preparatu w kontekście sprawności psychomotorycznej i funkcji poznawczych. Homeoplasmine jest preparatem złożonym, zawierającym również Calendula officinalis TM (0,1 g), Phytolacca decandra TM (0,3 g), Bryonia TM (0,1 g) oraz kwas borowy (4,0 g) w 100 g maści, co nie wpływa na profil bezpieczeństwa w zakresie prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
acidum boricum, benzoe TM, benzoes, Bryonia, calendula officinalis, compliance terapeutyczny, działanie niepożądane, efekt ogólnoustrojowy, funkcja poznawcza, Homeoplasmine, kwas borowy, maść Homeoplasmine, ośrodkowy układ nerwowy, Phytolacca decandra, preparat dermatologiczny, sprawność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Benzoes – Właściwości farmakodynamiczne
Substancja benzoesowa (żywica benzoesowa) jest jednym z pięciu składników czynnych maści Homeoplasmine, występując w formie nalewki macierzystej (TM) w stężeniu 0,1 g na 100 g maści. Preparat zawiera również nalewki z Calendula officinalis TM, Phytolacca decandra TM, Bryonia TM oraz kwas borowy (Acidum boricum). Forma farmaceutyczna maści umożliwia miejscowe działanie tych składników, w tym benzoes, co jest istotne z punktu widzenia zastosowań dermatologicznych.
acidum boricum, benzoes, Bryonia, calendula officinalis, działanie miejscowe, działanie terapeutyczne, Homeoplasmine, interakcje lekowe, kwas borowy, nagietek lekarski, Phytolacca decandra, postać farmaceutyczna, przestęp biały, szkarłatka amerykańska, Tinctura Materna, właściwości farmakodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Homeoplasmine –
Produkt leczniczy Homeoplasmine, dostępny w formie maści, nie posiada udokumentowanych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, co jest wyraźnie zaznaczone w Charakterystyce Produktu Leczniczego (sekcja 5.3). Preparat zawiera substancje czynne pochodzenia roślinnego w formie nalewek macierzystych: Calendula officinalis 0,1 g/100 g, Phytolacca decandra 0,3 g/100 g, Bryonia 0,1 g/100 g, Benzoe 0,1 g/100 g oraz kwas borowy (Acidum boricum) w stężeniu 4,0 g/100 g. Brak danych przedklinicznych może wynikać z długiej historii stosowania klinicznego, znanego profilu bezpieczeństwa składników lub niskiej biodostępności ogólnoustrojowej przy miejscowym stosowaniu maści.
- Leksykon substancji czynnych
Benzoes – Przeciwwskazania stosowania
Benzoes, będący substancją czynną w preparacie Homeoplasmine (0,1 g/100 g maści), jest stosowany miejscowo, jednak jego aplikacja wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Podstawowym jest nadwrażliwość na benzoes oraz inne składniki preparatu, takie jak Calendula officinalis TM (0,1 g/100 g), Phytolacca decandra TM (0,3 g/100 g), Bryonia TM (0,1 g/100 g) oraz kwas borowy (Acidum boricum) w stężeniu 4,0 g/100 g. Preparat nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży, na skaleczenia z cechami zakażenia ani na błony śluzowe, ze względu na ryzyko reakcji niepożądanych i pogorszenia stanu miejscowego. Wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz ocena stanu skóry przed rozpoczęciem terapii.
- Leksykon substancji czynnych
Przestęp – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty zawierające przestęp biały (Bryonia TM), takie jak Homeoplasmine, wymagają stosowania z zachowaniem ograniczeń czasowych, nie dłużej niż przez 7 dni, ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Homeoplasmine zawiera Bryonia TM w stężeniu 0,1 g/100 g oraz kwas borowy (Acidum boricum) w stężeniu 4,0 g/100 g. Preparaty te nie powinny być aplikowane na duże powierzchnie skóry, otwarte rany, szczególnie oparzenia, ani pod opatrunkiem ochronnym. Szczególną ostrożność należy zachować, aby nie stosować ich na błony śluzowe oraz uszkodzoną skórę, gdyż może to prowadzić do zwiększonego wchłaniania kwasu borowego i wzrostu ryzyka działań niepożądanych.