chwiejność afektu

Chwiejność afektu to zaburzenie charakteryzujące się nagłymi, nieprzewidywalnymi zmianami nastroju i ekspresji emocjonalnej, które są niewspółmierne do bodźców je wywołujących. Stan ten obserwuje się najczęściej w przebiegu chorób psychicznych, zwłaszcza zaburzenia osobowości chwiejnej emocjonalnie (borderline), zaburzeń afektywnych dwubiegunowych oraz w niektórych przypadkach organicznych uszkodzeń mózgu.

Pacjenci z chwiejnością afektu doświadczają intensywnych wahań emocjonalnych – od euforii do głębokiego smutku, od spokoju do silnej irytacji – często w krótkich odstępach czasu. Zmiany te mogą następować w ciągu godzin lub nawet minut, co znacząco utrudnia funkcjonowanie społeczne i zawodowe. Charakterystyczna jest również niska tolerancja na frustrację oraz tendencja do impulsywnych reakcji.

W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić inne zaburzenia nastroju, zespoły organiczne oraz zaburzenia osobowości. Leczenie chwiejności afektu obejmuje farmakoterapię (stabilizatory nastroju, leki przeciwdepresyjne, czasem małe dawki leków przeciwpsychotycznych) oraz psychoterapię, zwłaszcza terapię dialektyczno-behawioralną i poznawczo-behawioralną, które uczą pacjentów regulacji emocji i radzenia sobie z trudnymi stanami psychicznymi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl