oporność komórek białaczkowych

Oporność komórek białaczkowych odnosi się do zdolności tych komórek nowotworowych do przetrwania i proliferacji pomimo zastosowania terapii przeciwnowotworowej. Jest to jedno z głównych wyzwań w leczeniu białaczek, które może prowadzić do nawrotu choroby i niepowodzenia terapeutycznego.

Mechanizmy oporności komórek białaczkowych są złożone i obejmują różne procesy molekularne. Najczęstsze z nich to: nadekspresja białek transportujących leki na zewnątrz komórki (np. glikoproteina P), zwiększona aktywność enzymów detoksykujących, modyfikacje w docelowych miejscach działania leków, aktywacja alternatywnych szlaków sygnałowych oraz zaburzenia w procesach apoptozy.

W przypadku oporności wielolekowej (MDR – Multi-Drug Resistance) komórki białaczkowe wykazują niewrażliwość na szereg strukturalnie i funkcjonalnie różnych leków przeciwnowotworowych. Zjawisko to może być pierwotne (obecne przed rozpoczęciem leczenia) lub wtórne (nabyte w trakcie terapii), co znacząco komplikuje strategie terapeutyczne.

Współczesne badania koncentrują się na identyfikacji biomarkerów oporności oraz opracowaniu metod jej przełamywania, takich jak inhibitory białek transportujących, modulatory szlaków sygnałowych czy terapie celowane ukierunkowane na specyficzne mutacje genetyczne. Coraz większe znaczenie ma również stosowanie terapii kombinowanych, które atakują komórki białaczkowe poprzez różne mechanizmy działania.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl