dihydrodydrogesteron
Dihydrodydrogesteron (DHD) to metabolit progesteronu, który powstaje w wyniku działania enzymu 5α-reduktazy na cząsteczkę progesteronu. Jest to związek o silnym działaniu progestagennym, który odgrywa istotną rolę w fizjologii kobiecego układu rozrodczego.
W przeciwieństwie do swojego prekursora – progesteronu, DHD charakteryzuje się większą stabilnością metaboliczną i dłuższym okresem półtrwania w organizmie. Związek ten wykazuje wysokie powinowactwo do receptorów progesteronowych, co przekłada się na jego znaczącą aktywność biologiczną w tkankach docelowych.
DHD uczestniczy w regulacji cyklu menstruacyjnego, przygotowaniu endometrium do implantacji zarodka oraz podtrzymaniu ciąży. W praktyce klinicznej pochodne dihydrodydrogesteronu znajdują zastosowanie w leczeniu zaburzeń miesiączkowania, endometriozy, niepłodności oraz jako składnik hormonalnej terapii zastępczej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Femoston 2 mg estradiolu (tabletki ceglasto-czerwone), 2 mg estradiolu + 10 mg dydrogesteronu (tabletki żółte)
Femoston zawiera mikronizowany 17β-estradiol oraz dydrogesteron, których farmakokinetyka determinuje skuteczność terapii hormonalnej. Estradiol wykazuje biodostępność zależną od mikronizacji, co poprawia wchłanianie z przewodu pokarmowego. Po podaniu dawki 2 mg, stężenia w stanie równowagi dynamicznej wynoszą: Cmax 103,7 ± 48,2 pg/ml, Cmin 48 ± 30 pg/ml, a AUC0-24 1619 ± 733 pg·h/ml. Estradiol wiąże się w 98-99% z białkami osocza, głównie albuminami (30-52%) i SHBG (46-69%), co wpływa na jego biodostępność i działanie biologiczne. Metabolity estradiolu, estron (Cmax 622,2 ± 263,6 pg/ml) i siarczan estronu (Cmax 25,9 ± 16,4 ng/ml), wykazują aktywność estrogenową i uczestniczą w krążeniu jelitowo-wątrobowym, co może przedłużać efekt terapeutyczny. Czas półtrwania estradiolu wynosi 10-16 godzin, a stan równowagi dynamicznej osiągany jest po 5-11 dniach stosowania. Estrogeny przenikają do mleka kobiecego, co jest istotne w kontekście karmienia piersią.
17β-estradiol, 20 α-dihydrodydrogesteron, 6 dien-3-jeden, aktywność androgenowa, aktywność estrogenowa, albumina, białko osocza, biodostępność estradiolu, DHD, dihydrodydrogesteron, dydrogesteron, estron, farmakokinetyka dydrogesteronu, farmakokinetyka estradiolu, forma mikronizowana, globulina wiążąca hormony płciowe, glukuronian estradiolu, glukuronian estronu, klirens osocza, konfiguracja 4, krążenie jelitowo-wątrobowe, objętość dystrybucji, pole pod krzywą, receptor estrogenowy, SHBG, siarczan estronu, stan równowagi dynamicznej - Leksykon substancji czynnych
Dydrogesteron – Właściwości farmakokinetyczne
Dydrogesteron, syntetyczny progestagen, po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z Tmax w zakresie 0,5-2,5 h oraz biodostępnością około 28% przy dawce 20 mg. Po podaniu pojedynczej dawki 10 mg, Cmax dla dydrogesteronu wynosi 2,1 ng/ml, a dla jego głównego metabolitu 20α-dihydrodydrogesteronu (DHD) 53,0 ng/ml, z AUCinf odpowiednio 7,7 i 322,0 ng·h/ml. W stanie równowagi dynamicznej (dawka 10 mg) parametry dla D i DHD to m.in. Cmax 2,54 (1,80) ng/ml i 62,50 (33,10) ng/ml oraz AUC0-t 9,14 (6,43) i 311,17 (114,35) ng·h/ml. Dla dawki 2,5 mg (Femoston mini) wartości te są proporcjonalnie niższe. Dydrogesteron i DHD wykazują wysokie (>90%) wiązanie z białkami osocza, a objętość dystrybucji po podaniu dożylnym wynosi około 1400 l. Metabolizm zachowuje konfigurację 4,6-dien-3-jeden bez 17α-hydroksylacji, co tłumaczy brak aktywności estrogenowej i androgenowej leku.
6 dien-3-jeden, aktywność androgenowa, aktywność estrogenowa, dawka pojedyncza, dawka wielokrotna, dihydrodydrogesteron, klirens osoczowy, konfiguracja 4, koniugacja z kwasem glukuronowym, objętość dystrybucji, okres półtrwania biologiczny, progestagen syntetyczny, stan równowagi dynamicznej, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne