nadmierna przepuszczalność naczyń włosowatych

Nadmierna przepuszczalność naczyń włosowatych to zjawisko patofizjologiczne, w którym dochodzi do zwiększonego przenikania płynów, białek i innych składników krwi przez ścianę naczynia do przestrzeni pozanaczyniowej. W warunkach fizjologicznych bariera śródbłonkowa ściśle kontroluje transport substancji, jednak w stanie patologicznym zostaje ona naruszona.

Mechanizmy prowadzące do nadmiernej przepuszczalności naczyń obejmują: uszkodzenie komórek śródbłonka, zwiększenie przestrzeni międzykomórkowych, aktywację mediatorów zapalnych (histamina, bradykinina, cytokiny), reakcję na czynniki wzrostu naczyniowego (VEGF) oraz zaburzenia struktury białek połączeń ścisłych. Zjawisko to ma kluczowe znaczenie w patogenezie wielu stanów chorobowych.

Nadmierna przepuszczalność naczyń włosowatych występuje w przebiegu procesów zapalnych, urazów, wstrząsu, sepsy, reakcji alergicznych, a także w chorobach autoimmunologicznych i nowotworowych. Klinicznie manifestuje się obrzękami, wysiękami, tworzeniem przesięków oraz zaburzeniami hemodynamicznymi, które mogą prowadzić do hipotensji i niewydolności narządowej.

Diagnostyka tego zjawiska obejmuje ocenę kliniczną, badania obrazowe oraz laboratoryjne wykrywanie markerów uszkodzenia śródbłonka. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową oraz na stabilizację bariery śródbłonkowej poprzez modulację szlaków zapalnych i angiogennych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl