hiperlipemia
Hiperlipemia (lub hiperlipidemia) to stan charakteryzujący się podwyższonym poziomem lipidów (tłuszczów) we krwi, w tym cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL (tzw. „złego cholesterolu”) i/lub trójglicerydów. Jest to istotny czynnik ryzyka rozwoju miażdżycy, choroby wieńcowej, zawału serca i udaru mózgu.
Hiperlipemia może być pierwotna (uwarunkowana genetycznie) lub wtórna, wywołana przez inne choroby (np. cukrzycę, niedoczynność tarczycy, choroby nerek), przyjmowane leki (np. kortykosteroidy, niektóre leki przeciwnadciśnieniowe) lub nieprawidłową dietę bogatą w tłuszcze nasycone i węglowodany proste. Klasyfikuje się ją według fenotypów Fredricksona (I-V) w zależności od profilu lipidowego.
Diagnostyka hiperlipemii opiera się na badaniach laboratoryjnych obejmujących oznaczenie stężenia cholesterolu całkowitego, frakcji LDL i HDL oraz trójglicerydów. Leczenie obejmuje modyfikację stylu życia (dieta niskotłuszczowa, aktywność fizyczna, zaprzestanie palenia) oraz farmakoterapię z wykorzystaniem statyn, fibratów, inhibitorów wchłaniania cholesterolu i żywic wiążących kwasy żółciowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Intralipid 20% 200 mg/ml
Intralipid 20% (200 mg/ml, emulsja do infuzji) zawiera 200 g oleju sojowego na 1000 ml i jest przeciwwskazany w ostrym wstrząsie, ciężkiej hiperlipemii, ciężkiej niewydolności wątroby oraz w zespole hemofagocytarnym ze względu na ryzyko destabilizacji układu krążenia, pogłębienia zaburzeń metabolicznych, kumulacji lipidów i nasilenia procesów zapalnych. Preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na białko jaja, soję, orzeszki ziemne oraz inne składniki emulsji, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i krzyżowych. Emulsja charakteryzuje się osmolalnością 350 mOsm/kg wody, pH około 8 oraz dostarcza 8,4 MJ (2000 kcal) energii na 1000 ml, co wymaga uwzględnienia przy kwalifikacji pacjenta do terapii żywieniowej.
aktywacja limfocytów T, alergia na białko jaja, alergia na orzeszki ziemne, alergia na soję, emulsja lipidowa, emulsja tłuszczowa, funkcja wątroby, gospodarka lipidowa, hiperlipemia, Intralipid, niewydolność wątroby, olej sojowy, olej sojowy rafinowany, osmolalność, parametry lipidowe, stłuszczenie wątroby, terapia żywieniowa, wstrząs, wywiad alergologiczny, zespół hemofagocytarny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Intralipid 20% 200 mg/ml
Intralipid 20% to emulsja lipidowa do infuzji zawierająca 200 g oczyszczonego oleju sojowego w 1000 ml roztworu, stosowana w żywieniu pozajelitowym, o wartości energetycznej 8,4 MJ (2000 kcal) na litr. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są podwyższenie temperatury ciała, drżenia, dreszcze oraz nudności i wymioty, występujące z częstością poniżej 1%. Bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000) obejmują reakcje anafilaktyczne, zaburzenia krążenia (niedociśnienie lub nadciśnienie), przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych, małopłytkowość, hemolizę, retikulocytozę, priapizm u mężczyzn oraz zmiany skórne jak pokrzywka i wysypka. Długotrwałe stosowanie u niemowląt może wiązać się z małopłytkowością oraz przejściowym wzrostem aktywności enzymów wątrobowych, przy czym etiologia tych zaburzeń pozostaje nie do końca wyjaśniona.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Intralipid 10% 100 mg/ml
Intralipid 10% to emulsja do infuzji zawierająca 100 g oczyszczonego oleju sojowego w 1000 ml, stosowana w terapii żywieniowej. Profil bezpieczeństwa preparatu obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, głównie niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) lub bardzo rzadko (<1/10 000). Do najczęstszych objawów należą ból głowy, wzrost temperatury ciała, drżenia, dreszcze oraz uczucie zmęczenia. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje anafilaktyczne, zaburzenia krążenia (niedociśnienie lub nadciśnienie), przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych, małopłytkowość, hemoliza, retikulocytoza, priapizm u mężczyzn oraz reakcje skórne jak pokrzywka i wysypka. Długotrwałe stosowanie u niemowląt może prowadzić do małopłytkowości, podwyższenia enzymów wątrobowych oraz zwiększenia stężenia cholesterolu.
ból brzucha, ból głowy, dreszcze, drżenie, działanie niepożądane, emulsja do infuzji, enzymy wątrobowe, gorączka, hemoliza, hiperlipemia, Intralipid, małopłytkowość, naciek tłuszczu, niedociśnienie tętnicze, nudności, olej sojowy, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retikulocytoza, śpiączka, terapia żywieniowa, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krwi, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie skóry, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie żołądka i jelit, zespół przedawkowania tłuszczu, żywienie dożylne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Omnadren 250 (30 mg + 60 mg + 60 mg + 100 mg)/ml
Omnadren 250 to preparat zawierający cztery estry testosteronu (propionian, fenylopropionian, izokapronian i dekanonian testosteronu) w łącznej dawce 250 mg/ml (30 mg + 60 mg + 60 mg + 100 mg) w formie roztworu do wstrzykiwań. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania są nadwrażliwość na którykolwiek z estrów testosteronu lub substancji pomocniczych (w tym olej arachidowy i alkohol benzylowy 50 mg/ml), zespół nerczycowy, nowotwory hormonozależne u mężczyzn (rak sutka i gruczołu krokowego), ciąża i okres karmienia piersią u kobiet. Preparat może wywoływać poważne reakcje alergiczne u osób uczulonych na olej arachidowy, orzeszki ziemne lub soję, a także stanowi ryzyko wirylizacji płodu żeńskiego oraz przenikania androgenów do mleka matki.
alkohol benzylowy, bezdech senny, białkomocz, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, czerwone krwinki, dekanonian testosteronu, estry testosteronu, fenylopropionian testosteronu, hematokryt, hiperkalcemia, hiperlipemia, izokapronian testosteronu, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek hormonalny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na testosteron, niewydolność serca, nowotwór hormonozależny, Omnadren, policytemia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, propionian testosteronu, rak gruczołu krokowego, rak sutka, uczulenie na olej arachidowy, wirylizacja płodu, zaburzenia funkcji wątroby, zespół nerczycowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sandimmun Neoral
Sandimmun Neoral, zawierający cyklosporynę, powinien być stosowany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w dziedzinie immunosupresji, z zapewnieniem ścisłej kontroli klinicznej i laboratoryjnej pacjentów, zwłaszcza po transplantacjach. Monitorowanie obejmuje regularne badania czynności nerek (w tym stężenia kreatyniny i mocznika), parametrów wątrobowych, ciśnienia tętniczego oraz stężenia cyklosporyny we krwi, z wykorzystaniem swoistych metod (przeciwciała monoklonalne lub HPLC). Należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko nefrotoksyczności, hepatotoksyczności, nadciśnienia tętniczego, hiperkaliemii i hipomagnezemii, a także na możliwość rozwoju chorób limfoproliferacyjnych i nowotworów, zwłaszcza skóry. Pacjenci powinni unikać ekspozycji na promieniowanie UVB i fotochemioterapię PUVA, a także stosować odpowiednie filtry przeciwsłoneczne. W przypadku stosowania wielolekowych schematów immunosupresyjnych ryzyko powikłań nowotworowych i zakażeń oportunistycznych, w tym nefropatii związanej z wirusem BK (BKVN) i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), jest istotnie zwiększone.
atopowe zapalenie skóry, badania laboratoryjne, cholestaza, choroba limfoproliferacyjna, cyklosporyna, drobnoustrój oportunistyczny, gronkowiec złocisty, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hiperlipemia, hiperurykemia, hipomagnezemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, leczenie immunosupresyjne, łuszczyca, miopatia, nadciśnienie tętnicze, nefropatia, nefrotoksyczność, niewydolność wątroby, nowotwór skóry, nowotwór złośliwy, opryszczka, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rabdomioliza, reumatoidalne zapalenie stawów, statyna, transplantacja, wirus polioma, wysokosprawna chromatografia cieczowa, zakażenie bakteryjne, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie wątroby, zespół Behceta, zespół nerczycowy, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Octany – Przedawkowanie
Przedawkowanie preparatu Olimel N9E, stosowanego w żywieniu pozajelitowym, może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych i elektrolitowych, w tym nudności, wymiotów, hiperhydrozy, zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej oraz hiperglikemii z ryzykiem rozwoju zespołu hiperosmolarnego. Przedawkowanie komponentu glukozowego skutkuje hiperglikemią i glukozurią, natomiast nadmiar lipidów może wywołać zespół przeciążenia tłuszczami objawiający się hiperlipemią, hepatomegalią, zaburzeniami hematologicznymi i koagulopatią. Hiperwolemia stanowi kolejne istotne zagrożenie, prowadząc do przeciążenia układu krążenia, obrzęków obwodowych i obrzęku płuc, często w towarzystwie kwasicy metabolicznej. Wartości kliniczne wymagające uwagi to m.in. hiperglikemia, hiperosmolalność osocza, oraz zaburzenia elektrolitowe, które należy monitorować podczas terapii.
anemia, cukromocz, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperhydroza, hiperlipemia, infiltracja tłuszczowa wątroby, insulinoterapia, leukopenia, niewydolność wielonarządowa, splenomegalia, terapia nerkozastępcza, trombocytopenia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia krwi, zaburzenia kwasowo-zasadowe, zaburzenia świadomości, zespół hiperosmolarny, zespół przeciążenia tłuszczami, zespół wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lipoflex special –
Przedawkowanie emulsji do infuzji Lipoflex special, zawierającej aminokwasy, glukozę, emulsję tłuszczową oraz elektrolity, może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych obejmujących różne układy organizmu. Nadmierne podanie płynów i elektrolitów skutkuje przewodnieniem, obrzękami obwodowymi, wzrostem ciśnienia tętniczego oraz ryzykiem obrzęku płuc objawiającego się dusznością, sinicą i tachykardią. Przedawkowanie aminokwasów powoduje ich utratę przez nerki, zaburzenia równowagi aminokwasowej oraz objawy takie jak nudności, wymioty i dreszcze. Hiperglikemia z cukromoczem, odwodnieniem osmotycznym i hiperosmolalnością osocza to konsekwencje nadmiaru glukozy, które w skrajnych przypadkach mogą prowadzić do śpiączki hiperglikemicznej i hiperosmolarnej. Przedawkowanie emulsji tłuszczowej wywołuje zespół przeładowania tłuszczami, charakteryzujący się hiperlipemią, gorączką, infiltracją tłuszczową narządów, hepatosplenomegalią oraz zaburzeniami hematologicznymi i krzepnięcia.
aminokwas, anemia, cukromocz, dreszcze, emulsja tłuszczowa, glukozuria, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipemia, hiperosmolalność, leukopenia, nudności, obrzęk płuc, odwodnienie, przewodnienie, śpiączka hiperglikemiczna, splenomegalia, tlenoterapia, trombocytopenia, wymioty, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie równowagi aminokwasów, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zespół przeładowania tłuszczami, żywienie pozajelitowe