zaburzenie cyklu miesiączkowego
Zaburzenie cyklu miesiączkowego to nieprawidłowość dotycząca regularności, częstotliwości, czasu trwania lub objętości krwawienia menstruacyjnego. W prawidłowym cyklu miesiączkowym, który trwa średnio 28 dni (zakres 21-35 dni), krwawienie występuje regularnie i trwa około 3-7 dni.
Do najczęstszych zaburzeń cyklu miesiączkowego zaliczamy: oligomenorrheę (rzadkie miesiączki, cykle dłuższe niż 35 dni), polimenorrheę (częste miesiączki, cykle krótsze niż 21 dni), hipomenorrheę (skąpe miesiączki), hipermenorrheę (obfite miesiączki), metrorrhagię (krwawienia międzymiesiączkowe) oraz amenorrheę (brak miesiączki przez co najmniej 3 cykle lub 6 miesięcy).
Etiologia zaburzeń cyklu miesiączkowego jest złożona i może obejmować: zaburzenia hormonalne (m.in. zespół policystycznych jajników, niewydolność fazy lutealnej, dysfunkcje tarczycy), zmiany anatomiczne (mięśniaki macicy, polipy), zaburzenia krzepnięcia, przyjmowanie niektórych leków, stres, intensywny wysiłek fizyczny, znaczące zmiany masy ciała oraz choroby ogólnoustrojowe.
Diagnostyka zaburzeń cyklu miesiączkowego obejmuje wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (poziomy hormonów: FSH, LH, estradiolu, progesteronu, prolaktyny, TSH, testosteronu), badania obrazowe (USG narządu rodnego), a w wybranych przypadkach histeroskopię lub diagnostyczne wyłyżeczkowanie jamy macicy.
Leczenie zależy od przyczyny zaburzenia i może obejmować farmakoterapię (leki hormonalne, w tym doustne środki antykoncepcyjne, progestageny, leki przeciwzapalne), leczenie chirurgiczne (w przypadku zmian anatomicznych) oraz modyfikację stylu życia. W przypadku zaburzeń cyklu związanych z zespołem policystycznych jajników często stosuje się metforminę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Progesterone Besins 100 mg
Lek Progesterone Besins, dostępny w kapsułkach miękkich o dawkach 100 mg i 200 mg, zawiera mikronizowany progesteron o zwiększonej biodostępności i jest przeznaczony do stosowania u dorosłych pacjentek. Wskazania obejmują leczenie zaburzeń cyklu miesiączkowego związanych z niedoborem progesteronu, takich jak nieregularne miesiączki, zaburzenia owulacji, niewystarczająca funkcja ciałka żółtego oraz krótka faza lutealna. Preparat jest również stosowany jako składnik hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) u kobiet po menopauzie z zachowaną macicą, w celu przeciwdziałania proliferacyjnemu wpływowi estrogenów na endometrium i zmniejszenia ryzyka jego rozrostu oraz raka. Kapsułki mają charakterystyczne cechy fizyczne: 100 mg – okrągłe, lekko żółte, wielkość 5; 200 mg – owalne, lekko żółte, wielkość 10, obie zawierają oleistą zawiesinę o białawym zabarwieniu. Preparat zawiera lecytynę sojową, co należy uwzględnić u pacjentek z alergią na soję lub orzeszki ziemne.
biodostępność, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie międzymiesiączkowe, niedobór progesteronu, nieregularna miesiączka, nowotwór hormonozależny, progesteron mikronizowany, rak endometrium, rozrost endometrium, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie owulacji, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cyclo-Progynova 2 mg (białe), 2 mg + 0,5 mg (jasnobrązowe)
Lek Cyclo-Progynova dostępny jest w formie tabletek powlekanych w dwóch wariantach: białe tabletki zawierają 2 mg estradiolu walerianianu, natomiast jasnobrązowe tabletki zawierają 2 mg estradiolu walerianianu oraz 0,5 mg norgestrelu. Preparat stosowany jest przede wszystkim jako hormonalna terapia zastępcza (HTZ) u kobiet z zachowaną macicą, w celu leczenia objawów niedoboru estrogenów związanych z naturalną menopauzą, hipogonadyzmem, stanem po usunięciu narządu rodnego lub pierwotną niedoczynnością jajników. Ponadto Cyclo-Progynova znajduje zastosowanie w terapii zaburzeń cyklu miesiączkowego, takich jak nieregularne cykle, pierwotny oraz wtórny brak miesiączki (amenorrhea primaria i secundaria).
amenorrhea secundaria, Cyclo-Progynova, czynność jajników, estradiol walerianian, funkcja jajników, hipogonadyzm, hormonalna terapia zastępcza, menopauza, niedobór estrogenów, nieregularny cykl miesiączkowy, norgestrel, patologia endometrium, pierwotna niedoczynność jajników, pierwotny brak miesiączki, rozrost endometrium, wtórny brak miesiączki, zaburzenie cyklu miesiączkowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azalia 75 mcg
Przedawkowanie leku Azalia, zawierającego 75 mikrogramów dezogestrelu w tabletce powlekanej, może wywołać objawy niepożądane, które jednak zazwyczaj mają charakter przejściowy i nie zagrażają życiu pacjentki. Do najczęściej obserwowanych symptomów należą nudności i wymioty, będące wynikiem dyskomfortu w nadbrzuszu, a także nieznaczne krwawienia z dróg rodnych, szczególnie u młodych dziewcząt, spowodowane zaburzeniem równowagi hormonalnej. Warto podkreślić, że dotychczasowe dane kliniczne nie wskazują na występowanie ciężkich skutków toksycznych nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane 75 mikrogramów dezogestrelu.
antidotum, dezogestrel, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z dróg rodnych, laktoza jednowodna, leczenie objawowe, nudności, objaw niepożądany, odruch wymiotny, parametry życiowe, plamienie, równowaga wodno-elektrolitowa, tabletka powlekana, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Escapelle tabletka 1500 mikrogramów 1500 mcg
Przedawkowanie lewonorgestrelu, substancji czynnej leku Escapelle (tabletka zawierająca 1500 mikrogramów lewonorgestrelu), nie jest dotychczas powiązane z ciężkimi działaniami niepożądanymi, jednak wymaga uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej zgłaszanymi objawami są nudności oraz zaburzenia cyklu miesiączkowego, w tym nieregularne krwawienia z dróg rodnych, wynikające z zaburzenia równowagi hormonalnej. Nie określono precyzyjnej dawki wywołującej te objawy, a nudności zwykle ustępują samoistnie lub po zastosowaniu leków przeciwwymiotnych. Warto również zwrócić uwagę na obecność laktozy jednowodnej (142,5 mg) w składzie tabletki, co jest istotne u pacjentek z nietolerancją tego cukru.
antidotum, dolegliwości przewodu pokarmowego, doustny środek antykoncepcyjny, krwawienie z dróg rodnych, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, lek przeciwwymiotny, lewonorgestrel, monitorowanie parametrów życiowych, morfologia krwi, nietolerancja laktozy, nudności, obfite krwawienie, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Adriblastina PFS 2 mg/ml
Doksorubicyna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Adriblastina PFS (2 mg/ml), wykazuje potwierdzone działanie embriotoksyczne i teratogenne, co potwierdzają badania in vitro, in vivo oraz dane kliniczne. Stosowanie leku w ciąży wiąże się z ryzykiem uszkodzeń płodu, dlatego jego podawanie powinno być rozważane wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz przez co najmniej 6 miesięcy i 10 dni po ostatniej dawce, natomiast mężczyźni powinni stosować antykoncepcję przez co najmniej 3 miesiące i 10 dni po zakończeniu leczenia, ze względu na mutagenne działanie leku i ryzyko uszkodzeń chromosomów w plemnikach. Doksorubicyna przenika do mleka matki, co wymaga przerwania karmienia piersią na czas terapii oraz przez minimum 10 dni po ostatniej dawce, aby zapobiec ekspozycji niemowlęcia na lek.
Adriblastina PFS, amenorrhoea, azoospermia, badanie in vitro, badanie in vivo, doksorubicyna chlorowodorek, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, endokrynolog, ginekolog-endokrynolog, kriokonserwacja nasienia, kriokonserwacja oocytów, kriokonserwacja tkanki jajnika, oligospermia, oligospermia i azoospermia, przedwczesne klimakterium, ryzyko teratogenne, specjalista medycyny rozrodu, substancja czynna, uszkodzenie chromosomu, wtórny brak miesiączki, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie owulacji - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Quetiapine Fair-Med 25 mg
Stosowanie kwetiapiny w ciąży wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka, bazującej na umiarkowanej liczbie danych obejmujących 300-1000 zakończonych ciąż. Nie wykazano jednoznacznego zwiększenia ryzyka wad rozwojowych, jednak badania przedkliniczne wskazują na toksyczne działanie na rozród, co szczególnie istotne jest w pierwszym trymestrze. W trzecim trymestrze ekspozycja na kwetiapinę może prowadzić do objawów pozapiramidowych i zespołu odstawienia u noworodków, takich jak pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, senność, niewydolność oddechowa oraz trudności w karmieniu. Zaleca się ścisłe monitorowanie stanu noworodków oraz poinformowanie neonatologa o ekspozycji na lek.
ciąża, dawka terapeutyczna, drżenie mięśniowe, ekspozycja niemowlęcia, funkcja rozrodcza, hiperprolaktynemia, karmienie piersią, kwetiapina, laktacja, lek przeciwpsychotyczny, mleko kobiece, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, obniżenie libido, pierwszy trymestr ciąży, płodność, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, senność, toksyczność, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie przyjmowania pokarmu, zespół odstawienia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dorin 0,03 mg + 2 mg
Przedawkowanie doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, takich jak Dorin, cechuje się niskim potencjałem toksyczności ostrej. Objawy przedawkowania są zazwyczaj przejściowe i obejmują nudności, wymioty oraz krwawienie z odstawienia, które może wystąpić nawet u dziewcząt przed menarche. Pomimo niskiego ryzyka poważnych powikłań, każdy przypadek wymaga oceny klinicznej i monitorowania, zwłaszcza w sytuacjach przypadkowego spożycia przez dzieci lub znacznego przekroczenia dawki przez dorosłych.
- Leksykon substancji czynnych
Caulophyllum thalictroides – Przedawkowanie
Caulophyllum thalictroides, substancja czynna preparatów takich jak Mastodynon, Mastodynon N i Pascofemin, stosowanych w zaburzeniach cyklu miesiączkowego i zespole napięcia przedmiesiączkowego, charakteryzuje się niskim ryzykiem przedawkowania. Dostępne dane wskazują na brak udokumentowanych przypadków toksycznych reakcji po przedawkowaniu tej substancji. W przypadku tabletek Mastodynon, potencjalne objawy przedawkowania obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, szczególnie u pacjentów z nietolerancją laktozy, oraz efekt przeczyszczający, związany z obecnością laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Krople Mastodynon N i Pascofemin zawierają odpowiednio 53% i 34% (v/v) etanolu, co może prowadzić do objawów intoksykacji alkoholem etylowym przy nadmiernym spożyciu.
biegunka, Caulophyllum thalictroides, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwości przewodu pokarmowego, efekt przeczyszczający, intoksykacja alkoholem etylowym, intoksykacja etanolem, leczenie objawowe, nietolerancja laktozy, perystaltyka jelit, pluskwica groniasta, substancja czynna, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Deca-Durabolin 50 mg/ml
Dekanian nandrolonu (Deca-Durabolin, 50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania oraz ryzyko wirylizacji płodu, szczególnie u płci żeńskiej. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, leczenie należy natychmiast przerwać, a pacjentkę poinformować o konieczności zgłoszenia podejrzenia ciąży. U kobiet karmiących preparat nie powinien być stosowany z powodu potencjalnego przenikania substancji czynnej do mleka i ryzyka dla dziecka, co może wymagać przerwania karmienia naturalnego. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym należy wykluczyć ciążę i zapewnić skuteczną antykoncepcję.
amenorrhea, antykoncepcja, cykl owulacyjny, Deca-Durabolin, dekanian nandrolonu, działanie androgenne, endogenna produkcja testosteronu, farmakoterapia, funkcja jajników, oligomenorrhea, oś podwzgórze-przysadka-gonady, parametry nasienia, roztwór do wstrzykiwań, spermatogeneza, steroid anaboliczny, wiek rozrodczy, wirylizacja płodu, wydzielanie gonadotropin, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie rozwoju płciowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dessette 20 mcg + 150 mcg
Lek Dessette, zawierający etynyloestradiol i dezogestrel, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnej częstości. Najpoważniejszym z nich jest zwiększone ryzyko zakrzepicy żył i tętnic oraz powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny, przemijający napad niedokrwienny, zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna. W początkowym okresie terapii mogą wystąpić zaburzenia krwawienia z pochwy, obejmujące zmiany w częstości, nasileniu i czasie trwania krwawień, co wymaga monitorowania skuteczności leczenia. Ponadto, lek może powodować objawy ze strony układu nerwowego (ból głowy, migrena), przewodu pokarmowego (nudności, ból brzucha, wymioty, biegunka), skóry (wysypka, pokrzywka, rzadko rumień guzowaty i rumień wielopostaciowy) oraz układu rozrodczego (ból, powiększenie i tkliwość piersi, wydzielina z piersi i pochwy).
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból piersi, dezogestrel, etynyloestradiol, krwawienie międzymiesiączkowe, migrena, nadwrażliwość, nastrój depresyjny, nietolerancja soczewek kontaktowych, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, powiększenie piersi, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, tkliwość piersi, udar, udar niedokrwienny mózgu, wydzielina z piersi, wydzielina z pochwy, wymioty, wysypka, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zakrzepica żył głębokich, zakrzepica żył i tętnic, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymywanie płynów, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, zmniejszenie popędu seksualnego, zwiększenie masy ciała, zwiększenie popędu seksualnego, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Bromokryptyna – Dawkowanie i sposób podawania
Bromokryptyna, jako agonista receptorów dopaminowych, znajduje zastosowanie w leczeniu choroby Parkinsona, akromegalii, gruczolaków przysadki wydzielających prolaktynę, hiperprolaktynemii u mężczyzn, zaburzeń cyklu miesiączkowego oraz w zapobieganiu i hamowaniu laktacji. W terapii choroby Parkinsona dawka początkowa wynosi 1,25 mg raz na dobę, stopniowo zwiększana co tydzień o 1,25 mg, a w razie braku poprawy po 6-8 tygodniach o 2,5 mg, do dawki terapeutycznej 10-30 mg na dobę podzielonej na 2-3 dawki. W akromegalii i hiperprolaktynemii dawki początkowe to 1,25 mg 2-3 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 10-20 mg i 5-10 mg na dobę odpowiednio. W zapobieganiu laktacji preparaty Bromergon i Bromocorn różnią się schematem dawkowania, lecz leczenie trwa 14 dni, rozpoczynając się w kilka godzin po porodzie lub aborcji. Maksymalna dawka dobowa bromokryptyny nie powinna przekraczać 30 mg, a lek należy przyjmować podczas posiłku, aby ograniczyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego.
agonista dopaminy, akromegalia, antybiotyk, bromokryptyna, choroba Parkinsona, cykl miesiączkowy, działanie niepożądane, gruczolak przysadki, hiperprolaktynemia, impotencja, laktacja poporodowa, lewodopa, niepłodność, owulacja, prolaktyna, prolaktynoma, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie ruchowe, zapalenie piersi - Leksykon substancji czynnych
Cyklamen purpurowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Preparaty homeopatyczne zawierające Cyklamen purpurowy w rozcieńczeniu D4, takie jak Mastodynon (81,0 mg/tabletka) oraz Mastodynon N (10 g/100 g w kroplach), stosowane są w terapii zaburzeń cyklu miesiączkowego i zespołu napięcia przedmiesiączkowego. Wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentek z historią lub podejrzeniem estrogenozależnych nowotworów, a także u osób przyjmujących leki modulujące gospodarkę hormonalną, w tym agonistów i antagonistów dopaminy oraz estrogeny i antyestrogeny. Preparaty te mogą wpływać na oś przysadkowo-podwzgórzową, zwłaszcza w połączeniu z Vitex agnus-castus, co wymaga konsultacji lekarskiej u pacjentek z zaburzeniami przysadki mózgowej, ze względu na ryzyko maskowania objawów guzów prolaktynowych. Ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa, preparaty nie powinny być stosowane u pacjentek poniżej 18 roku życia oraz u tych, które nie rozpoczęły regularnego miesiączkowania.
agonista dopaminy, cyklamen purpurowy, gospodarka hormonalna, guz wydzielający prolaktynę, Mastodynon, Mastodynon N, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, preparat homeopatyczny, przysadka mózgowa, rak estrogenozależny, układ przysadkowo-podwzgórzowy, Vitex agnus-castus, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie przysadki mózgowej, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Axia Plus 3 mg + 0,02 mg
Axia Plus, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, nie jest wskazany do stosowania w okresie ciąży i należy natychmiast przerwać jego stosowanie w przypadku zajścia w ciążę. Dotychczasowe badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego przy nieumyślnym stosowaniu złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych w ciąży, jednak dane dotyczące drospirenonu i etynyloestradiolu są ograniczone. Po porodzie decyzja o wznowieniu stosowania Axia Plus powinna uwzględniać zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE), szczególnie u kobiet z czynnikami ryzyka takimi jak otyłość, palenie tytoniu czy unieruchomienie. Stosowanie Axia Plus w okresie laktacji nie jest zalecane ze względu na możliwość zmniejszenia ilości i zmiany składu mleka oraz przenikanie steroidów do mleka, co może wpływać na dziecko karmione piersią.
amenorrhea, drospirenon, działanie teratogenne, etynyloestradiol, kandydoza pochwy, krwotok maciczny, menorrhagia, mlekotok, nadmierne krwawienie miesiączkowe, nowotwór piersi, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przemijający napad niedokrwienny, rak piersi, środek zawierający progestagen, steroid antykoncepcyjny, suplementacja kwasem foliowym, tętnicze zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, torbiel jajnika, torbiel piersi, udar mózgu, wada wrodzona, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zakrzepica tętnicza, zakrzepica żylna, zapalenie pochwy, zatorowość płucna, zawał serca, złożony doustny środek antykoncepcyjny, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eginilla 30 mg
Octan uliprystalu, substancja czynna leku Eginilla 30 mg w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniony w badaniach klinicznych na 4718 kobiet, w tym 2637 w fazie III. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy, nudności, bóle brzucha oraz bolesne miesiączkowanie, o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Działania te sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) oraz rzadko (≥1/10000 do <1/1000). Wśród objawów często występują zaburzenia nastroju, bóle głowy, nudności i bóle brzucha, natomiast rzadziej obserwuje się m.in. zawroty głowy, zmiany skórne, bóle mięśniowe oraz zaburzenia miesiączkowania, w tym krwawienia międzymiesiączkowe trwające średnio 2,4 dnia, które u 88,2% pacjentek były skąpe. Warto podkreślić, że 74,6% kobiet miało krwawienie miesiączkowe w przewidywanym terminie lub z odchyleniem do 7 dni, natomiast u 4% odnotowano opóźnienie miesiączki o ponad 20 dni.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, dyspareunia, krwawienie międzymiesiączkowe, mdłości, migrena, niestrawność, nudności, octan uliprystalu, omdlenie, pokrzywka, świąd, światłowstręt, terminologia MedDRA, torbiel jajnika, trądzik, upławy, wzdęcie, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie emocjonalne, zaburzenie nastroju, zaburzenie smaku, zapalenie pochwy, zawrót głowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zmiana libido - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fostimon 75 j.m.
Lek Fostimon zawiera 75 j.m. urofolitropiny (FSH) i jest przeciwwskazany u pacjentek z nadwrażliwością na FSH lub składniki preparatu, powiększeniem jajników lub torbielami niezwiązanymi z PCOS, krwawieniami z dróg rodnych o nieznanej etiologii oraz nowotworami jajników, macicy i piersi. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentek z nowotworami podwzgórza lub przysadki mózgowej, pierwotną niewydolnością jajników, wadami rozwojowymi narządów płciowych uniemożliwiającymi prawidłowy przebieg ciąży oraz guzami macicy utrudniającymi implantację lub rozwój ciąży. Stosowanie Fostimonu wymaga dokładnej diagnostyki przyczyn niepłodności oraz wykluczenia innych patologii, aby uniknąć nieefektywności terapii i powikłań.
badanie hormonalne, guz macicy, hormon folikulotropowy, krwawienie z dróg rodnych, mięśniak macicy, nadwrażliwość na FSH, nowotwór podwzgórza, oś podwzgórze-przysadka-jajniki, ostry proces zapalny, pęknięcie torbieli, pierwotna niewydolność jajników, powiększenie jajników, przysadka mózgowa, reakcja anafilaktyczna, skręt jajnika, stymulacja gonadotropinami, torbiel jajnika, urofolitropina, wada rozwojowa narządu płciowego, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Encorton 10 mg
Encorton, zawierający prednizon w dawkach 1 mg, 5 mg, 10 mg i 20 mg, jest kortykosteroidem stosowanym w terapii krótkotrwałej i długotrwałej. Działania niepożądane są rzadkie przy krótkotrwałym stosowaniu, natomiast długotrwała terapia wiąże się z licznymi powikłaniami, w tym wtórną niedoczynnością kory nadnerczy (szczególnie przy dawkach >5 mg/dobę), zespołem Cushinga, zahamowaniem wzrostu u dzieci, zaburzeniami cyklu miesiączkowego, hiperglikemią, ujawnieniem cukrzycy, hirsutyzmem oraz ujemnym bilansem azotowym. Ponadto obserwuje się wzrost masy ciała, zwiększone łaknienie, zespoły zakrzepowo-zatorowe, zaburzenia psychiczne (występujące u 15-50% pacjentów, zwłaszcza przy dawkach 40 mg/dobę), wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, drgawki, zawroty głowy, bóle głowy oraz powikłania okulistyczne takie jak zaćma podtorebkowa tylna (2,5-60% pacjentów), jaskra i wytrzeszcz.
alergiczne zapalenie skóry, aseptyczna martwica kości, bradykardia, cukrzyca, drgawki, glukozuria, hiperglikemia, hipokaliemia, hirsutyzm, jaskra, kortykosteroid, miopatia steroidowa, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, niedoczynność kory nadnerczy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, pokrzywka, prednizon, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, steroidoterapia, toczeń rumieniowaty, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, ujemny bilans azotowy, uogólniona twardzina układowa, wrzód trawienny, wytrzeszcz, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaćma podtorebkowa, zahamowanie wzrostu, zapalenie trzustki, zasadowica hipokaliemiczna, zespół Cushinga, zespół odstawienia, zespół zakrzepowo-zatorowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kventiax 200 mg tabletki powlekane 200 mg
Kwetiapina (produkt leczniczy Kventiax) powinna być stosowana u kobiet ciężarnych wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, gdyż dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone. Ekspozycja na kwetiapinę w pierwszym trymestrze (300-1000 zakończonych ciąż) nie wykazała jednoznacznego wzrostu ryzyka wad wrodzonych, jednak brak wystarczających danych wyklucza całkowicie takie ryzyko. Badania przedkliniczne wskazują na toksyczny wpływ na rozród. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, pobudzenie, hipertonię, hipotonię, drżenie, senność, zaburzenia oddechowe i karmienia, co wymaga intensywnej obserwacji po porodzie.
drżenie, hipertonia, hipotonia, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, objaw pozapiramidowy, pierwszy trymestr ciąży, przenikanie leku do mleka, stężenie prolaktyny, toksyczność kwetiapiny, trzeci trymestr ciąży, wada wrodzona płodu, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Torecan 6,5 mg/ml
Torecan (jabłczan tietyloperazyny) w roztworze do wstrzykiwań 6,5 mg/ml może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, klasyfikowane od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10000). Wśród niezbyt częstych działań (≥1/1000 do <1/100) obserwowano ginekomastię, szczególnie po długotrwałym stosowaniu. Rzadko (≥1/10000 do <1/1000) występują objawy ze strony układu nerwowego, takie jak bóle głowy, zawroty głowy, senność, niepokój ruchowy, drgawki, neuralgia nerwu trójdzielnego oraz objawy pozapiramidowe (kręcz szyi, tężec tylni, napad przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych, sztywność mięśni, grymas twarzy), które dominują u dzieci i młodzieży. U osób starszych może pojawić się opóźniona dyskineza. Bardzo rzadko (<1/10000) obserwowano zaburzenia widzenia (zmętnienie soczewki, zamglone widzenie), tachykardię, hipotensję, obwodowe obrzęki, anoreksję, suchość w jamie ustnej oraz żółtaczkę zastoinową.
agranulocytoza, anoreksja, ból głowy, drgawka, dyskineza późna, ginekomastia, hipotensja, kręcz szyi, lek przeciwwymiotny, leukopenia, neuralgia nerwu trójdzielnego, niedokrwistość aplastyczna, niedrożność porażenna jelit, niepokój ruchowy, objawy pozapiramidowe, pancytopenia, reakcja skórna, rumień, suchość jamy ustnej, sztywność mięśni, tachykardia, tężec tylni, tietyloperazyna, trombocytopenia, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zamglone widzenie, zawrót głowy, złuszczające zapalenie skóry, zmętnienie soczewki, żółtaczka zastoinowa, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Encorton 5 mg
Prednizon, stosowany zarówno krótkotrwale, jak i długotrwale, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, szczególnie istotnych przy dawkach powyżej 5 mg/dobę i długotrwałej terapii. Do najważniejszych należą zaburzenia endokrynologiczne, takie jak wtórna niedoczynność kory nadnerczy i przysadki, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaburzenia cyklu miesiączkowego oraz zaburzenia gospodarki węglowodanowej (hiperglikemia, glukozuria, ujawnienie cukrzycy). W zakresie układu nerwowego obserwuje się wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, drgawki, zawroty głowy i bóle głowy. Prednizon może także indukować zaburzenia psychiczne u 15-50% pacjentów, zwłaszcza przy dawkach 40 mg/dobę, manifestujące się objawami schizofrenii, manii lub majaczenia. W obrębie narządu wzroku występują zaćma podtorebkowa tylna (2,5-60% pacjentów), wzrost ciśnienia śródgałkowego i jaskra po leczeniu trwającym co najmniej rok.
alergiczne zapalenie skóry, aseptyczna martwica kości, bradykardia, cukrzyca utajona, drgawki, glukozuria, hiperglikemia, hipokaliemia, hirsutyzm, jaskra, katabolizm białek, kompresyjne złamanie kręgosłupa, kortykosteroid, miopatia steroidowa, nadciśnienie, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, patologiczne złamanie kości, perforacja jelita, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, retencja sodu, rozstępy skórne, rumień, schizofrenia, toczeń rumieniowaty, trądzik, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, ujemny bilans azotowy, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku, wtórna niedoczynność kory nadnerczy, wybroczyny, wytrzeszcz, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaćma podtorebkowa tylna, zahamowanie wzrostu, zapalenie trzustki, zasadowica hipokaliemiczna, zastoinowa niewydolność krążenia, zespół Cushinga, zespół zakrzepowo-zatorowy - Leksykon substancji czynnych
Bromokryptyna – Wskazania do stosowania
Bromokryptyna, będąca agonistą receptorów dopaminowych, jest stosowana głównie w leczeniu hiperprolaktynemii, zarówno idiopatycznej, jak i związanej z mikro- i makrogruczolakami przysadki. Działa poprzez hamowanie wydzielania prolaktyny, co jest kluczowe w terapii zaburzeń takich jak brak miesiączki, mlekotok, zaburzenia cyklu miesiączkowego oraz hipogonadyzm zależny od prolaktyny u mężczyzn. W przypadku mikrogruczolaków bromokryptyna jest terapią pierwszego wyboru, natomiast w makrogruczolakach stosuje się ją jako leczenie zachowawcze, przed- i pooperacyjne. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w leczeniu akromegalii jako terapia wspomagająca, hamując wydzielanie hormonu wzrostu. W ginekologii bromokryptyna jest używana w leczeniu zaburzeń cyklu miesiączkowego i bezpłodności, zarówno zależnych, jak i niezależnych od prolaktyny, a także w przypadkach mlekotoku z normoprolaktynemią. W profilaktyce laktacji poporodowej stosuje się ją wyłącznie w sytuacjach medycznych, takich jak utrata dziecka czy zakażenie HIV u matki, z wyłączeniem rutynowego hamowania laktacji.
agonista dopaminy, akromegalia, bromokryptyna, choroba Parkinsona, gruczolak przysadki, hiperprolaktynemia, hipogonadyzm, HIV, hormon wzrostu, laktacja poporodowa, lewodopa, mlekotok, normoprolaktynemia, oligospermia, prolaktyna, prolaktynoma, przysadka mózgowa, receptor dopaminowy, układ nigrostriatalny, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zapalenie piersi, zespół napięcia przedmiesiączkowego, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – KETREL XR 400 mg
Kwetiapina (Ketrel XR) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dostępne dane kliniczne, obejmujące od 300 do 1000 przypadków ekspozycji na lek w ciąży, nie pozwalają na jednoznaczne określenie bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny w tym okresie. Analizy nie wskazują na istotne zwiększenie ryzyka wad rozwojowych płodu w pierwszym trymestrze, jednak liczba danych jest niewystarczająca do całkowitego wykluczenia takiego ryzyka. Szczególnie istotne jest monitorowanie noworodków matek stosujących kwetiapinę w trzecim trymestrze, ze względu na ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych, odstawiennych, zaburzeń napięcia mięśniowego, senności, zespołu zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu.
działanie niepożądane, ekspozycja na lek, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipotonia, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, nawrót choroby, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, pierwszy trymestr ciąży, pobudzenie psychoruchowe, stosunek korzyści do ryzyka, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa płodu, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Lewonorgestrel – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lewonorgestrel, syntetyczny progestagen, stosowany w różnych formach antykoncepcji hormonalnej, wpływa na cykl miesiączkowy poprzez przesunięcia owulacji, co modyfikuje okres płodności, jednak nie wykazuje długotrwałego negatywnego wpływu na zdolność reprodukcyjną kobiet. Po zakończeniu terapii lub usunięciu systemu domacicznego (IUS) uwalniającego lewonorgestrel, płodność powraca do stanu wyjściowego. W przypadku stosowania lewonorgestrelu jako antykoncepcji awaryjnej, ze względu na szybki powrót płodności, zaleca się natychmiastowe rozpoczęcie lub kontynuację regularnej metody antykoncepcyjnej. Preparaty zawierające lewonorgestrel są przeciwwskazane w ciąży; w przypadku zajścia w ciążę z założonym IUS, konieczne jest wykluczenie ciąży pozamacicznej oraz jak najszybsze usunięcie systemu, aby zmniejszyć ryzyko poronienia i przedwczesnego porodu, przy jednoczesnym monitorowaniu ciąży pod kątem powikłań.
antykoncepcja doraźna, ciąża pozamaciczna, działanie teratogenne, krwawienie maciczne, lewonorgestrel, maskulinizacja narządów płciowych, owulacja, poród przedwczesny, poronienie, progestagen, progestagen syntetyczny, środek antykoncepcyjny zawierający progestagen, system terapeutyczny domaciczny, tabletka antykoncepcyjna, wirylizacja płodu, zaburzenie cyklu miesiączkowego, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pinexet 100 mg 100 mg
Kwetapina, dostępna w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg i 300 mg (produkt Pinexet), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Decyzja o terapii powinna opierać się na indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, z uwzględnieniem ograniczonych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Ekspozycja na kwetiapinę w pierwszym trymestrze (300–1000 zakończonych ciąż) nie wykazała jednoznacznego wzrostu ryzyka wad rozwojowych, jednak brak jest wystarczających danych do ostatecznych wniosków. W trzecim trymestrze istnieje ryzyko wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych, odstawiennych, zaburzeń napięcia mięśniowego, drżeń, senności, niewydolności oddechowej oraz trudności w karmieniu, co wymaga ścisłej obserwacji noworodka. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na toksyczne działanie kwetiapiny na rozród, co dodatkowo podkreśla konieczność ostrożności.
drżenie, ekspozycja na kwetiapinę, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipotonia, karmienie piersią, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, płodność, przenikanie leku do mleka, senność, stężenie prolaktyny, terapia kwetiapiną, toksyczność kwetiapiny, wada rozwojowa płodu, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie pobierania pokarmu, zaburzenie spermatogenezy, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Dekanian nandrolonu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dekanian nandrolonu, substancja czynna w preparacie Deca-Durabolin (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na ryzyko wirylizacji płodu, szczególnie żeńskiego, co stanowi poważne zagrożenie teratogenne. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych i karmiących piersią, dlatego leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku potwierdzenia ciąży, a pacjentkę należy poddać szczegółowej ocenie ultrasonograficznej. Stosowanie u kobiet karmiących jest niedozwolone z powodu braku danych o przenikaniu leku do mleka i potencjalnym wpływie na dziecko. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji oraz monitorowanie cyklu miesiączkowego, gdyż lek może powodować oligomenorrheę lub amenorrheę, prowadząc do obniżonej płodności, której odwracalność i czas powrotu do normy są indywidualne.
amenorrhea, azoospermia, Deca-Durabolin, dekanian nandrolonu, oligomenorrhea, oligospermia, ryzyko teratogenne, skuteczna antykoncepcja, steroid anaboliczny, test ciążowy, wirylizacja płodu, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie hormonalne, zaburzenie miesiączkowania, zaburzenie płodności, zmniejszenie objętości ejakulatu - Leksykon substancji czynnych
Progesteron – Dawkowanie i sposób podawania
Progesteron jest kluczowym hormonem stosowanym w leczeniu zaburzeń hormonalnych, terapii zastępczej oraz wspomaganiu ciąży, dostępny w postaciach doustnych, dopochwowych, podjęzykowych i pozajelitowych. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania klinicznego i formy podania, nie przekraczając 200 mg na pojedynczą dawkę. W hormonalnej terapii zastępczej u kobiet po menopauzie zaleca się doustne podawanie 200 mg na dobę (w dwóch dawkach po 100 mg lub jednorazowo wieczorem) przez 12-14 dni w miesiącu lub dopochwowo 25-50 mg dwa razy dziennie, stosując terapię sekwencyjną lub ciągłą. W programach zapłodnienia in vitro dawki dopochwowe wahają się od 90 mg żelu Crinone raz dziennie do 600 mg kapsułek Utrogestan w trzech dawkach podzielonych, a podskórnie lub domięśniowo stosuje się Prolutex 25 mg na dobę, z kontynuacją terapii do 7-12 tygodnia ciąży w zależności od preparatu.
bolesne miesiączkowanie, endometrioza, kapsułka dopochwowa, kapsułka miękka, krótka szyjka macicy, krwawienie czynnościowe, krwawienie międzymiesiączkowe, krwawienie z odstawienia, niewydolność fazy lutealnej, ochrona endometrium, poród przedwczesny, poronienie nawykowe, postać farmaceutyczna, próba progesteronowa, progesteron, rozrost endometrium, roztwór do wstrzykiwań, suplementacja fazy lutealnej, tabletka dopochwowa, tabletka podjęzykowa, terapia hormonalna zastępcza, transfer zarodka, wskazanie kliniczne, wtórny brak miesiączki, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie hormonalne, zapłodnienie in vitro, żel dopochwowy, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon substancji czynnych
Chamaelirium luteum – Właściwości farmakodynamiczne
Chamaelirium luteum, obecne w preparacie Pascofemin w homeopatycznym rozcieńczeniu D3 (1:1000), jest tradycyjnie stosowane w zaburzeniach cyklu miesiączkowego oraz dolegliwościach menopauzalnych. Zawiera saponiny steroidowe, którym przypisuje się regulujące działanie na gospodarkę hormonalną kobiet, zwłaszcza w kontekście hormonów płciowych. Pascofemin to kompleksowy preparat homeopatyczny zawierający łącznie dziesięć składników roślinnych, m.in. Vitex agnus castus D2 (2,0 g/10 g), Cimicifuga racemosa D3 (2,0 g/10 g) oraz Chamaelirium luteum D3 (0,75 g/10 g), rozpuszczonych w roztworze zawierającym 34% etanolu, co umożliwia szybkie wchłanianie i precyzyjne dawkowanie.
Aletris farinosa, Caulophyllum thalictroides, Chamaelirium luteum, Cimicifuga racemosa, dolegliwość menstruacyjna, dynamizacja, działanie przeciwzapalne, etanol, Fraxinus americana, gospodarka hormonalna, krople doustne, Lilium lancifolium, menopauza, napięcie emocjonalne, niepokalanek zwyczajny, objaw menopauzalny, pluskwica groniasta, przysadka mózgowa, Pulsatilla pratensis, rozcieńczenie homeopatyczne, Senecio aureus, Strychnos ignatii, układ hormonalny, układ rozrodczy, Vitex agnus-castus, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie hormonalne, żeński hormon płciowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symonette 75 mcg
Symonette, zawierający 75 µg dezogestrelu w formie tabletek powlekanych, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami cyklu miesiączkowego, które występują u około 50% pacjentek. Nieregularne krwawienia mogą manifestować się jako zwiększona częstość (20-30%), zmniejszona częstość (około 20%), całkowity brak krwawień lub wydłużenie czasu trwania krwawień. Po kilku miesiącach stosowania obserwuje się tendencję do zmniejszenia częstości krwawień. Inne często (>2,5%) zgłaszane działania niepożądane to trądzik, zmiany nastroju (w tym depresja i obniżone libido), ból piersi, nudności oraz niewielkie zwiększenie masy ciała. Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, bóle głowy, zmiany skórne, torbiele jajników czy uczucie zmęczenia. W porównaniu do złożonych środków antykoncepcyjnych, dezogestrel cechuje się niższym ryzykiem poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, choć nie można ich całkowicie wykluczyć.
ból głowy, ból piersi, bolesne miesiączkowanie, chloasma, ciąża pozamaciczna, dezogestrel, działanie zakrzepowo-zatorowe, krwawienie śródcykliczne, łysienie, nastrój depresyjny, nieprawidłowe krwawienie, nietolerancja szkieł kontaktowych, nowotwór hormonozależny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, progestagen, reakcja anafilaktyczna, rumień guzowaty, Symonette, terminologia MedDRA, torbiel jajnika, trądzik, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wymioty, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe żył, zahamowanie owulacji, zakażenie pochwy, zmniejszenie libido - Leksykon substancji czynnych
Sulodeksyd – Działania niepożądane
Sulodeksyd, stosowany w preparatach Sulovas (250 LSU, kapsułki miękkie) oraz Vessel Due F (250 LSU kapsułki miękkie i 300 LSU/ml roztwór do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych badaniami klinicznymi na 3258 pacjentach oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszane działania obejmują zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból w nadbrzuszu, biegunka, ból żołądka, nudności) oraz wysypkę. Rzadziej występują objawy takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, wymioty, ból głowy, wyprysk, rumień, pokrzywka, a także miejscowe reakcje w miejscu podania (ból, krwiak) w przypadku formy iniekcyjnej. Bardzo rzadkie, ale istotne klinicznie działania to krwawienia z przewodu pokarmowego (w tym smołowate stolce), obrzęki obwodowe, utrata przytomności, drgawki, obrzęk naczynioruchowy, wybroczyny, kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, krwioplucie oraz zaburzenia widzenia i mikcji.
badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból klatki piersiowej, ból nadbrzusza, ból w miejscu podania, ból żołądka, derealizacja, drgawka, drżenie, dyspepsja, kapsułka miękka, kołatanie serca, krwawienie żołądka, krwiak w miejscu podania, krwioplucie, niedokrwistość, nudności, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odkrztuszanie plwociny, pieczenie w miejscu podania, plamica, pokrzywka, purpura, reakcja skórna, roztwór do wstrzykiwań, rumień, smołowaty stolec, substancja aktywna, sulodeksyd, świąd, uogólniony rumień, utrata przytomności, wybroczyna, wymioty, wyprysk, wysypka, wzdęcia, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie trawienne, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zwężenie ujścia pęcherza moczowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Femoston conti 1 mg + 5 mg
Femoston conti, zawierający estradiol i dydrogesteron, wykazuje liczne potencjalne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z metabolizmem przez enzymy cytochromu P450 (CYP450). Indukcja enzymów CYP2B6, 3A4, 3A5 i 3A7 przez leki przeciwdrgawkowe (fenobarbital, karbamazepina, fenytoina), przeciwzakaźne (ryfampicyna, ryfabutyna, newirapina, efawirenz) oraz przeciwwirusowe (rytonawir, nelfinawir) może prowadzić do obniżenia stężenia hormonów i zmniejszenia skuteczności hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), co manifestuje się zaburzeniami cyklu miesiączkowego. Preparaty ziołowe zawierające dziurawiec zwyczajny również indukują CYP3A4, zwiększając ryzyko krwawień międzymiesiączkowych. Z kolei estrogeny mogą hamować metabolizm leków o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak takrolimus, cyklosporyna A, fentanyl i teofilina, co może skutkować wzrostem ich stężeń do poziomów toksycznych, wymagając monitorowania i ewentualnej redukcji dawek. Ponadto, HTZ może indukować glukuronidację lamotryginy, obniżając jej stężenie i osłabiając kontrolę napadów padaczkowych.
aktywność AlAT, astma oskrzelowa, cytochrom P450, dziurawiec zwyczajny, enzym cytochromu P450, hamowanie kompetycyjne, hipertriglicerydemia, hormonalna terapia zastępcza, hormonalny środek antykoncepcyjny, indeks terapeutyczny, indukcja glukuronidacji, interakcja farmakodynamiczna, interakcja lekowa, krwawienie międzymiesiączkowe, lek immunosupresyjny, lek przeciwastmatyczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakaźny, napad padaczkowy, objaw menopauzalny, opioidowy lek przeciwbólowy, profil krwawień, stężenie toksyczne, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie naczyniowe, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biosteron 25 mg
Preparat Biosteron zawierający dehydroepiandrosteron (DHEA) w dawkach 10 mg i 25 mg charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy prawidłowym stosowaniu. Działania niepożądane występują głównie w obrębie skóry i tkanki podskórnej, z bardzo częstymi objawami takimi jak wzmożona potliwość, zmiany łojotokowe skóry twarzy, świąd skóry głowy oraz trądzik twarzy lub łagodne trądzikowate zapalenie skóry (≥1/10). U kobiet obserwuje się także umiarkowany hirsutyzm. Rzadziej pojawiają się zaburzenia endokrynologiczne, takie jak ginekomastia i tkliwość sutków u mężczyzn oraz zaburzenia cyklu miesiączkowego u kobiet (≥1/10 000 do <1/1 000). W zakresie układu nerwowego rzadko występują bóle głowy, niepokój i zmiany nastroju, a bardzo rzadko bezsenność i stany maniakalne (<1/10 000). Zaburzenia rytmu serca, choć bardzo rzadkie, ustępują po odstawieniu leku i zastosowaniu beta-adrenolityków.
arytmia serca, badanie laboratoryjne krwi, badanie laboratoryjne moczu, beta-adrenolityk, bezsenność, Biosteron, dehydroepiandrosteron, działanie niepożądane, ginekomastia, hirsutyzm, hormon androgenny, labilność emocjonalna, lek beta-adrenolityczny, łojotok, nadmierna potliwość, napęd psychoruchowy, owłosienie typu męskiego, stan maniakalny, tkliwość sutków, trądzik, trądzikowate zapalenie skóry, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie miesiączkowania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tisercin 25 mg/ml
Lewomepromazyna, jako pochodna fenotiazyny, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lek należy do kategorii C według FDA, co oznacza, że badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne, jednak brak jest adekwatnych badań u ludzi. Stosowanie leku w ciąży, zwłaszcza w trzecim trymestrze, wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodków objawów pozapiramidowych, zespołu odstawienia, zaburzeń funkcji autonomicznego układu nerwowego oraz problemów z karmieniem. Objawy te obejmują m.in. pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia napięcia mięśniowego (hipertonia i hipotonia), drżenia, senność, zaburzenia oddychania oraz słaby odruch ssania. Ze względu na przenikanie lewomepromazyny do mleka matki, jej stosowanie podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane, a w przypadku konieczności leczenia zaleca się przerwanie karmienia i monitorowanie niemowlęcia pod kątem działań niepożądanych.
autonomiczny układ nerwowy, badanie farmakokinetyczne, blokada receptorów dopaminowych, brak owulacji, drżenie spoczynkowe, fenotiazyna, hiperprolaktynemia, hipertonia, hipotonia, klasyfikacja FDA, lek przeciwpsychotyczny, lewomepromazyna, objaw pozapiramidowy, pobudzenie psychoruchowe, pochodna fenotiazyny, przekaźnictwo dopaminergiczne, przysadka mózgowa, Tisercin, wada wrodzona, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie karmienia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie świadomości, zespół odstawienny, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ketilept retard 200 mg
Stosowanie kwetiapiny (Ketilept Retard) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane kliniczne obejmujące 300-1000 zakończonych ciąż nie wykazują jednoznacznego zwiększenia ryzyka wad rozwojowych, jednak brak jest ostatecznych dowodów potwierdzających bezpieczeństwo leku w ciąży. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalną toksyczność reprodukcyjną. Szczególną ostrożność należy zachować w III trymestrze ciąży, gdyż noworodki eksponowane na kwetiapinę mogą wykazywać zaburzenia pozapiramidowe, objawy odstawienia, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz trudności w karmieniu, co wymaga ścisłej obserwacji po porodzie.
ekspozycja na kwetiapinę, fumaran kwetiapiny, funkcja rozrodcza, hiperprolaktynemia, kwetiapina w ciąży, leczenie kwetiapiną, lek przeciwpsychotyczny, model zwierzęcy, objaw odstawienia, prolaktyna, toksyczność kwetiapiny, trudność w karmieniu, trymestr ciąży, wada rozwojowa, zaburzenie cyklu miesiączkowego, zaburzenie pozapiramidowe, zespół zaburzeń oddechowych