acetylotyrozyna
Acetylotyrozyna to związek chemiczny będący acetylowaną formą aminokwasu tyrozyny. Powstaje w wyniku reakcji acetylacji, gdzie grupa acetylowa (-COCH3) przyłączana jest do grupy aminowej tyrozyny. Ten proces modyfikacji potranslacyjnej odgrywa istotną rolę w regulacji funkcji białek.
W kontekście biochemicznym, acetylotyrozyna jest ważnym markerem w badaniach proteomicznych, pomagającym w identyfikacji miejsc acetylacji w białkach. Acetylacja reszt tyrozynowych może wpływać na aktywność enzymatyczną, interakcje międzybiałkowe oraz lokalizację komórkową białek, co ma znaczenie w patogenezie wielu chorób, w tym nowotworów i zaburzeń neurodegeneracyjnych.
W diagnostyce laboratoryjnej poziom acetylotyrozyny może być wykorzystywany jako biomarker określonych stanów patologicznych. Związek ten uczestniczy również w szlakach metabolicznych związanych z produkcją energii i syntezą innych ważnych biologicznie cząsteczek, co czyni go istotnym punktem zainteresowania w badaniach biochemicznych i farmakologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Acetylotyrozyna – Działania niepożądane
Acetylotyrozyna, obecna m.in. w preparacie Aminoplasmal Hepa 10% w stężeniu 1,66 g/1000 ml (odpowiadająca 1,30 g tyrozyny), jest składnikiem roztworów do żywienia pozajelitowego. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem należy rozpatrywać w kontekście całego preparatu, gdyż ich etiologia może wynikać z ogólnego procesu żywienia pozajelitowego, zwłaszcza na jego początkowych etapach. Wśród zgłaszanych działań niepożądanych dominują reakcje alergiczne o częstości nieznanej, które mogą manifestować się od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje systemowe, wymagające natychmiastowego przerwania infuzji i wdrożenia leczenia. Ponadto, dość rzadko (≥1/1000 do <1/100 pacjentów) obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty, które zwykle ustępują po modyfikacji szybkości infuzji lub zastosowaniu leków przeciwwymiotnych.
acetylotyrozyna, aminokwas, aminoplasmal hepa, charakterystyka produktu leczniczego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, lek przeciwwymiotny, nudności i wymioty, objawy nadwrażliwości, objawy oddechowe, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do infuzji, środki ostrożności, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aminoven Infant 10% –
Aminoven Infant 10% to roztwór do żywienia pozajelitowego z grupy aminokwasów (kod ATC: B05BA01), zawierający pełne spektrum aminokwasów egzogennych i endogennych w stężeniu 10%. W 1000 ml roztworu znajdują się m.in. L-izoleucyna (8,00 g), L-leucyna (13,00 g), L-lizyna (8,51 g), L-metionina (3,12 g), L-fenyloalanina (3,75 g), L-treonina (4,40 g), L-tryptofan (2,01 g), L-walina (9,00 g) oraz aminokwasy endogenne takie jak L-arginina (7,50 g), L-histydyna (4,76 g), glicyna (4,15 g), L-alanina (9,30 g), L-prolina (9,71 g), L-seryna (7,67 g), tauryna (0,40 g), N-acetylo-L-tyrozyna (odpowiadająca 4,20 g L-tyrozyny) i N-acetylo-L-cysteina (odpowiadająca 0,52 g L-cysteiny). Roztwór charakteryzuje się osmolarnością teoretyczną 885 mOsm/l, pH 5,5-6,0 oraz kwasowością 27-40 mmol NaOH/l, co wpływa na jego stabilność i tolerancję po podaniu dożylnym.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, cysteina, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwasowość roztworu, leucyna, lizyna, metionina, octan lizyny, osmolarność teoretyczna, prolina, pula wolnych aminokwasów, równowaga azotowa, seryna, synteza białek, szlak anaboliczny, tauryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminomel 10 E –
Preparaty Aminomel 10E oraz Aminomel 12,5E to jałowe roztwory do infuzji przeznaczone do żywienia pozajelitowego, zawierające kompleksową mieszaninę aminokwasów egzogennych, warunkowo egzogennych i endogennych w stężeniach odpowiednio 100 g/l i 125 g/l. Oba produkty zawierają również zbalansowane elektrolity, w tym Na+ (69 mmol/l i 87 mmol/l), K+ (45 mmol/l i 56,25 mmol/l), Ca++ (5 mmol/l i 6 mmol/l), Mg++ (5 mmol/l i 6 mmol/l), chlorki (90 mmol/l i 112,5 mmol/l), octany (74 mmol/l i 92,5 mmol/l) oraz L-jabłczany (22 mmol/l i 28 mmol/l). Preparaty charakteryzują się osmolarnością odpowiednio 1145 mOsm/l i 1430 mOsm/l, pH 6,0–6,3 oraz wartością energetyczną 1700 kJ/l (400 kcal/l) i 2125 kJ/l (500 kcal/l). Aminomel zawiera także substancje pomocnicze, takie jak disodu edetynian dwuwodny i kwas jabłkowy, zapewniające stabilność roztworu.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas egzogenny i endogenny, aminokwas warunkowo egzogenny, arginina, azot, ceftriakson, chlorowodorek ornityny, disodu edetynian, elektrolit, fenyloalanina, fosforan wapnia, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas jabłkowy, leucyna, metionina, niezgodność farmaceutyczna, octan lizyny, osmolarność, prolina, roztwór do infuzji, roztwór jałowy, seryna, treonina, tryptofan, walina, wartość energetyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Acetylotyrozyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Acetylotyrozyna, obecna w roztworze do infuzji Aminoplasmal Hepa – 10% w stężeniu odpowiadającym 0,70 g tyrozyny na 1000 ml, jest acetylowaną formą tyrozyny stosowaną w żywieniu pozajelitowym. Aktualnie brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu acetylotyrozyny na płodność u kobiet i mężczyzn oraz jej bezpieczeństwa w ciąży. W przypadku kobiet ciężarnych decyzja o zastosowaniu preparatu powinna być oparta na indywidualnej ocenie korzyści terapeutycznych względem potencjalnego ryzyka, zwłaszcza gdy żywienie pozajelitowe jest niezbędne do utrzymania prawidłowego stanu odżywienia. Preparat zawiera również inne aminokwasy (izoleucynę, leucynę, lizynę, metioninę, fenyloalaninę, tryptofan) o zmodyfikowanym profilu, co jest istotne u pacjentek z chorobami wątroby.
acetylotyrozyna, aminokwas tyrozyna, aminokwasy aromatyczne, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, aminokwasy rozgałęzione, Aminoplasmal Hepa 10%, choroby wątroby, ciąża, karmienie piersią, mleko kobiece, parametry biochemiczne, patologia wątroby, suplementacja aminokwasów, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aminoplasmal Paed 10% –
Aminoplasmal Paed 10% to roztwór do infuzji zawierający 10 g aminokwasów oraz 1,52 g azotu w 100 ml, o wartości energetycznej 1700 kJ/l (406 kcal/l), osmolarności teoretycznej 790 mOsm/l i pH około 6,1. Preparat zawiera pełen zestaw aminokwasów egzogennych i endogennych, dostosowany do potrzeb metabolicznych pacjentów pediatrycznych i jest stosowany w żywieniu pozajelitowym pod ścisłym nadzorem medycznym w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych. Ze względu na brak substancji psychoaktywnych oraz specyfikę podawania (dożylnie, w warunkach klinicznych), nie wymaga się ostrzeżeń dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co jest zgodne z zapisem „Nie dotyczy” w sekcji 4.7 ChPL.
W praktyce klinicznej lekarz powinien uwzględnić wpływ ogólnego stanu klinicznego pacjenta oraz obecność dostępu naczyniowego i systemu infuzyjnego na codzienne funkcjonowanie, mimo braku bezpośredniego wpływu preparatu na funkcje poznawcze czy motoryczne. Dokumentacja medyczna powinna zawierać szczegółowy plan żywienia pozajelitowego, parametry infuzji (szybkość, objętość) oraz monitorowane wartości biochemiczne, które pozwalają ocenić efektywność i bezpieczeństwo terapii. Wskazane jest także omówienie z opiekunami pacjenta całościowego wpływu terapii na codzienne życie, w tym harmonogramu wizyt kontrolnych i konieczności monitorowania parametrów metabolicznych.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, aminokwas, aminokwasy egzogenne i endogenne, aminokwasy rozgałęzione, aminokwasy siarkowe, Aminoplasmal Paed, dostęp naczyniowy, osmolarność teoretyczna, parametry biochemiczne, roztwór do infuzji, stężenie aminokwasów, tauryna, wartość energetyczna, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Acetylotyrozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Acetylotyrozyna, będąca formą aminokwasu tyrozyny, jest składnikiem roztworów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminoplasmal Hepa 10%, w którym występuje w stężeniu 0,7 g/1000 ml, odpowiadając 1,30 g tyrozyny. Dane przedkliniczne nie wykazały istotnych działań toksycznych ani niekorzystnych efektów farmakologicznych przy standardowych dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności wielokrotnego podania nie ujawniły działań niepożądanych, a testy genotoksyczności, kancerogenności oraz teratogenności potwierdziły brak potencjału mutagennego, rakotwórczego i teratogennego. Ponadto, acetylotyrozyna nie wpływa negatywnie na funkcje układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego, co podkreśla jej bezpieczeństwo w zastosowaniu klinicznym.
acetylotyrozyna, aminokwas tyrozyna, Aminoplasmal Hepa 10%, badania przedkliniczne, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozród i rozwój potomstwa, roztwór do infuzji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia czynności wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Aminoven Infant 10% –
Aminoven Infant 10% to roztwór do infuzji przeznaczony do żywienia pozajelitowego niemowląt i małych dzieci, zawierający precyzyjnie dobrane aminokwasy egzogenne (np. L-izoleucyna 8,00 g, L-leucyna 13,00 g, L-lizyna 8,51 g), częściowo egzogenne (L-arginina 7,50 g, L-histydyna 4,76 g) oraz endogenne (np. L-alanina 9,30 g, L-prolina 9,71 g) w 1000 ml roztworu. Preparat charakteryzuje się teoretyczną osmolarnością 885 mOsm/l, kwasowością 27-40 mmol NaOH/l oraz pH w zakresie 5,5-6,0. Produkt dostępny jest w butelkach o pojemnościach 100 ml, 250 ml i 1000 ml i przeznaczony jest wyłącznie do dożylnej infuzji. Ze względu na ryzyko zakażenia mikrobiologicznego i niezgodności farmaceutycznych, nie należy mieszać go z innymi lekami poza składnikami żywienia pozajelitowego, a wszelkie dodatki (węglowodany, tłuszcze, elektrolity, witaminy, pierwiastki śladowe) muszą być dodawane aseptycznie i po potwierdzeniu zgodności farmaceutycznej.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas częściowo egzogenny, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, aseptyka, elektrolity, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, infuzja dożylna, izoleucyna, kwas jabłkowy, kwas tłuszczowy, leucyna, metionina, nadtlenek, niezgodność farmaceutyczna, octan lizyny, osmolarność, pierwiastek śladowy, prolina, roztwór do infuzji, seryna, tauryna, treonina, tryptofan, walina, zakażenie mikrobiologiczne, zgodność farmaceutyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Tyrozyna – Interakcje
Tyrozyna, jako aminokwas stosowany w żywieniu pozajelitowym, wykazuje ograniczoną liczbę bezpośrednich interakcji farmakologicznych. Najistotniejsze interakcje dotyczą preparatów zawierających tyrozynę wraz z wapniem, gdzie jednoczesne podawanie z ceftriaksonem przez tę samą linię do infuzji jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wytrącenia osadów soli wapniowych. Ponadto emulsje tłuszczowe zawierające tyrozynę nie powinny być podawane jednocześnie z krwią przez ten sam zestaw do infuzji z powodu ryzyka pseudoaglutynacji. Preparaty te mogą także wpływać na wyniki badań laboratoryjnych (bilirubina, dehydrogenaza mleczanowa, nasycenie tlenem, hemoglobina), jeśli próbki krwi pobierane są przed eliminacją lipidów, która następuje zwykle po 5–6 godzinach od ostatniego podania.
acetylotyrozyna, antagoniści receptora angiotensyny II, badania laboratoryjne, bilirubina, ceftriakson, dehydrogenaza mleczanowa, diuretyki oszczędzające potas, glikozydy nasercowe, glukoza, hemoglobina, heparyna, hiperkaliemia, inhibitory ACE, insulina, katecholaminy, krew, leki immunosupresyjne, leki przeciwzakrzepowe, lipaza, lipaza lipoproteinowa, lipoliza osoczowa, pochodne kumaryny, prekursor katecholamin, pseudoaglutynacja, saturacja, triglicerydy, tyrozyna, warfaryna, witamina K1, zaburzenia czynności wątroby, zatrucie naparstnicą, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Acetylotyrozyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Acetylotyrozyna jest aminokwasem obecnym w preparacie do żywienia pozajelitowego Aminoplasmal Hepa 10%, w stężeniu 0,70 g na 1000 ml roztworu, co odpowiada ilości tyrozyny dostarczanej pacjentowi podczas infuzji dożylnej. Preparat ten stosowany jest wyłącznie w warunkach szpitalnych, u pacjentów hospitalizowanych, wymagających żywienia pozajelitowego. Z uwagi na specyfikę podawania (infuzja dożylna) oraz stan kliniczny pacjentów, acetylotyrozyna nie wykazuje wpływu na zdolności psychomotoryczne, w tym na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) dla Aminoplasmal Hepa 10% w punkcie 4.7 jednoznacznie określa tę kwestię jako „Nie dotyczy”.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aminoplasmal Hepa 10%
Aminoplasmal Hepa 10% to specjalistyczny roztwór do infuzji aminokwasów, dedykowany pacjentom z marskością wątroby i zaburzeniami metabolicznymi. Preparat zawiera 100 g/l aminokwasów o zmodyfikowanym profilu, w tym wysokie stężenia aminokwasów rozgałęzionych (BCAA: leucyna 13,6 g, izoleucyna 8,8 g, walina 10,6 g na 1000 ml) oraz ograniczone ilości aminokwasów aromatycznych (fenyloalanina 1,6 g, acetylotyrozyna 0,86 g) i metioniny (1,2 g). Roztwór charakteryzuje się osmolarnością 875 mOsm/l, pH 5,5–6,5 oraz wartością energetyczną 400 kcal/l (1675 kJ/l). Zawiera także elektrolity: octany 51 mmol/l, chlorki 10 mmol/l oraz 0,3–2,3 mmol sodu na 1000 ml. Aminoplasmal Hepa 10% wspomaga normalizację profilu aminokwasowego, poprawiając tolerancję białek i biosyntezę białek, co jest kluczowe w leczeniu encefalopatii wątrobowej i innych powikłań neurologicznych marskości wątroby.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas, aminokwas aromatyczny, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas rozgałęziony, arginina, asparagina jednowodna, BCAA, biosynteza, chlorowodorek ornityny, encefalopatia wątrobowa, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, marskość wątroby, metionina, octan lizyny, osmolarność, prolina, roztwór do perfuzji, seryna, śpiączka wątrobowa, stan przedśpiączkowy, substytut krwi, treonina, tryptofan, walina, żywienie pozajelitowe