niestabilny stan hemodynamiczny

Niestabilny stan hemodynamiczny to poważny zespół objawów klinicznych charakteryzujący się zaburzeniem homeostazy układu krążenia, co prowadzi do niedostatecznej perfuzji tkankowej i niedotlenienia narządów. Stan ten objawia się najczęściej hipotonią (ciśnienie skurczowe <90 mmHg lub spadek o >40 mmHg od wartości wyjściowej), tachykardią, obniżonym rzutem serca, zaburzeniami świadomości oraz oligurią.

Przyczyny niestabilności hemodynamicznej są różnorodne i obejmują: wstrząs (kardiogenny, hipowolemiczny, dystrybucyjny lub obstrukcyjny), ciężkie zaburzenia rytmu serca, tamponadę osierdzia, zatorowość płucną, ostre zespoły wieńcowe, a także ciężkie infekcje i posocznicę. Diagnostyka wymaga szybkiej oceny klinicznej, badań laboratoryjnych (poziomy troponin, laktatów, gazometria), obrazowania (ECHO serca, tomografia komputerowa) oraz monitorowania hemodynamicznego.

Postępowanie terapeutyczne w niestabilnym stanie hemodynamicznym ma charakter pilny i obejmuje zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, tlenoterapię, płynoterapię oraz farmakoterapię (leki inotropowe, wazopresory). W zależności od przyczyny mogą być konieczne interwencje inwazyjne, takie jak kardiowersja, implantacja kontrapulsacji wewnątrzaortalnej (IABP), mechaniczne wspomaganie krążenia (ECMO) czy pilne zabiegi kardiochirurgiczne. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia jest kluczowe dla zmniejszenia śmiertelności.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl