nawrót otrzewnowy

Nawrót otrzewnowy odnosi się do ponownego wystąpienia zmian chorobowych w obrębie otrzewnej po wcześniejszym leczeniu. Najczęściej termin ten używany jest w kontekście rozsiewu nowotworowego do otrzewnej, który pojawia się po wstępnym leczeniu nowotworu pierwotnego.

Zjawisko to obserwuje się przede wszystkim przy nowotworach złośliwych jamy brzusznej, takich jak rak jelita grubego, rak jajnika, rak żołądka czy rak trzustki. Komórki nowotworowe mogą rozprzestrzeniać się drogą krwionośną, limfatyczną lub przez bezpośredni kontakt z otrzewną, prowadząc do implantacji i rozwoju zmian przerzutowych.

Diagnostyka nawrotu otrzewnowego obejmuje badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, PET-CT), badania laboratoryjne (markery nowotworowe) oraz niekiedy laparoskopię diagnostyczną. Wczesne wykrycie nawrotu ma kluczowe znaczenie dla wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Leczenie nawrotu otrzewnowego zależy od typu nowotworu pierwotnego, zaawansowania zmian, stanu ogólnego pacjenta i wcześniejszych terapii. Może obejmować chirurgię cytoredukcyjną połączoną z dootrzewnową chemioterapią perfuzyjną w hipertermii (HIPEC), chemioterapię systemową lub leczenie objawowe. Rokowanie w przypadkach nawrotu otrzewnowego jest często poważne, jednak nowoczesne metody terapeutyczne mogą znacząco wydłużyć przeżycie i poprawić jakość życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl