nieprawidłowe ustawienie paliczków
Nieprawidłowe ustawienie paliczków to stan, w którym kości palców (paliczki) są przemieszczone względem swojej prawidłowej anatomicznej pozycji. Może to dotyczyć stawów międzypaliczkowych (PIP lub DIP) lub stawów śródręczno-paliczkowych (MCP). Zaburzenia te mogą być wrodzone lub nabyte w wyniku urazów, chorób reumatycznych czy zmian zwyrodnieniowych.
Najczęstsze deformacje palców obejmują palce młotkowate, palce szponiaste, palce butonierkowate czy deformację typu łabędziej szyi. Każda z tych patologii charakteryzuje się specyficznym wzorcem przemieszczenia paliczków i dysfunkcją biomechaniczną stawów. W reumatoidalnym zapaleniu stawów typowe jest ulnarne odchylenie palców w stawach śródręczno-paliczkowych oraz charakterystyczne deformacje stawów międzypaliczkowych.
Diagnostyka nieprawidłowego ustawienia paliczków opiera się na badaniu klinicznym, ocenie radiologicznej oraz analizie funkcjonalnej ręki. Leczenie zależy od przyczyny, stopnia zaawansowania oraz upośledzenia funkcji ręki. Obejmuje ono metody zachowawcze (fizykoterapia, ortezy, modyfikacja aktywności) oraz chirurgiczne (osteotomie, artrodeza, artroplastyka, rekonstrukcja aparatu więzadłowo-ścięgnistego).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plendil 5 mg
Felodypina, substancja czynna Plendilu, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym oceniającym jej wpływ na rozrodczość u zwierząt laboratoryjnych. U szczurów podawanie średnich i dużych dawek felodypiny skutkowało wydłużeniem czasu porodu, trudnościami porodowymi oraz zwiększoną śmiertelnością płodów i noworodków, co wiązano z hamowaniem kurczliwości macicy. Nie stwierdzono jednak zaburzeń płodności przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. U królików obserwowano dawkozależne przemijające powiększenie gruczołów mlecznych u osobników rodzicielskich oraz zaburzenia rozwoju palców u płodów, szczególnie przy podawaniu leku przed 15. dniem ciąży. W badaniach na małpach odnotowano nieprawidłowe ustawienie dalszych paliczków u płodów, jednak zależność dawka-efekt nie została określona.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plendil 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa felodypiny, substancji czynnej Plendilu, wykazały istotne efekty na układ rozrodczy zwierząt doświadczalnych. U szczurów podawanie dawek średnich i wysokich skutkowało wydłużeniem czasu porodu, utrudnionym porodem oraz zwiększoną śmiertelnością płodów i noworodków, co przypisuje się hamowaniu kurczliwości mięśnia macicy. W dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi nie zaobserwowano zaburzeń płodności. U królików stwierdzono zależne od dawki przemijające powiększenie gruczołów mlecznych u osobników rodzicielskich oraz zaburzenia rozwoju palców u płodów, występujące wyłącznie przy ekspozycji na felodypinę przed 15. dniem ciąży. Badania na małpach wykazały nieprawidłowe ustawienie dalszych paliczków.