chlorowodorek gemcytabiny

Chlorowodorek gemcytabiny to syntetyczny analog nukleozydowy (analog deoksycytydyny), który wykazuje aktywność przeciwnowotworową. Po wniknięciu do komórki zostaje przekształcony przez kinazy nukleozydowe do aktywnych metabolitów: difosforanu (dFdCDP) i trifosforanu (dFdCTP) gemcytabiny.

Mechanizm działania chlorowodorku gemcytabiny polega na hamowaniu syntezy DNA poprzez blokowanie enzymu reduktazy nukleotydowej oraz wbudowywanie się trifosforanu gemcytabiny w nić DNA, co prowadzi do zatrzymania jej elongacji i apoptozy komórki. Wykazuje on również zjawisko samopotencjalizacji działania, ponieważ jego difosforan hamuje enzymy odpowiedzialne za katabolizm leku.

Chlorowodorek gemcytabiny stosowany jest w leczeniu nowotworów litych, w tym raka trzustki, niedrobnokomórkowego raka płuca, raka pęcherza moczowego oraz raka piersi. Jest podawany dożylnie, najczęściej w schematach jedno- lub wielolekowych. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: mielosupresja (neutropenia, małopłytkowość), nudności, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz objawy grypopodobne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl