zatorowość tętnicy płucnej

Zatorowość tętnicy płucnej (ZTP) to nagłe zamknięcie lub zwężenie jednej lub więcej tętnic płucnych, najczęściej spowodowane przez skrzeplinę, która przemieszcza się z żył głębokich kończyn dolnych lub miednicy. Stanowi trzecią co do częstości przyczynę zgonów z powodów sercowo-naczyniowych, po zawale serca i udarze mózgu.

Objawy ZTP mogą być niespecyficzne, co utrudnia diagnostykę. Najczęściej występują: duszność (często o nagłym początku), ból w klatce piersiowej, kaszel (czasami z odkrztuszaniem krwi), tachykardia, hipotensja, a w ciężkich przypadkach wstrząs i zatrzymanie krążenia. Nasilenie objawów zależy od rozmiaru zatoru i rezerwy krążeniowo-oddechowej pacjenta.

Diagnostyka ZTP opiera się na ocenie prawdopodobieństwa klinicznego (skale Wellsa, Geneva), oznaczeniu D-dimerów oraz badaniach obrazowych, z których złotym standardem jest angiografia tętnic płucnych metodą tomografii komputerowej. W przypadku przeciwwskazań do CT można wykonać scyntygrafię perfuzyjną płuc lub echokardiografię.

Leczenie ZTP obejmuje antykoagulację (heparyny drobnocząsteczkowe, heparyna niefrakcjonowana, antagoniści witaminy K, nowe doustne antykoagulanty), a w przypadkach zagrażających życiu – leczenie trombolityczne lub embolektomię chirurgiczną. Profilaktyka nawrotów polega na długotrwałej antykoagulacji, której czas trwania zależy od czynników ryzyka pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl