Beclocomb
Beclocomb to złożony preparat inhalacyjny, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej. Zawiera dwie substancje czynne: beklometazon (kortykosteroid) oraz formoterol (długo działający beta-2-agonista). Beklometazon działa przeciwzapalnie, zmniejszając obrzęk i podrażnienie dróg oddechowych, natomiast formoterol rozszerza oskrzela, ułatwiając oddychanie.
Preparat Beclocomb jest wskazany do regularnego leczenia astmy u pacjentów, u których choroba nie jest odpowiednio kontrolowana przy użyciu wziewnych kortykosteroidów i doraźnie stosowanych krótko działających beta-2-agonistów. Kombinacja dwóch substancji czynnych zapewnia lepszą kontrolę objawów astmy oraz zmniejsza częstość zaostrzeń choroby.
Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem preparatu Beclocomb obejmują drżenie mięśni, bóle głowy, kandydozę jamy ustnej i gardła, chrypkę oraz kołatanie serca. Lek jest dostępny w postaci aerozolu inhalacyjnego, a dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od nasilenia choroby i odpowiedzi na leczenie.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Beclocomb, zawierający beklometazonu dipropionian (100 mcg) oraz formoterolu fumaranu dwuwodnego (6 mcg) w dawce odmierzonej aerozolu inhalacyjnego, wykazuje mało prawdopodobny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zawartość etanolu bezwodnego wynosząca 6,9 mg na dawkę jest zbyt niska, aby wywoływać jakiekolwiek zaburzenia funkcji psychomotorycznych. Stosowanie leku zgodnie z zaleceniami nie powinno powodować zaburzeń świadomości ani koordynacji ruchowej, co eliminuje konieczność wprowadzania szczególnych ostrzeżeń dotyczących prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn.
aerozol inhalacyjny, aerozol inhalacyjny roztwór, Beclocomb, beklometazonu dipropionian, dawka odmierzona, długo działający β2-agonista, etanol bezwodny, formoterolu fumaran dwuwodny, funkcje psychomotoryczne, inhalator, kortykosteroid wziewny, odpowiedź pacjenta, początkowy okres leczenia, substancja czynna, zdolności psychomotoryczne -
Leksykon leków
Przedawkowanie preparatu Beclocomb, zawierającego 100 mikrogramów beklometazonu dipropionianu oraz 6 mikrogramów formoterolu fumaran dwuwodny w dawce odmierzonej, może prowadzić do objawów wynikających z farmakologicznego działania obu składników. Badania kliniczne wykazały, że stosowanie dawek skumulowanych do 12 inhalacji (1200 mikrogramów beklometazonu i 72 mikrogramy formoterolu) nie powoduje poważnych działań niepożądanych. Nadmiar formoterolu może wywołać objawy ze strony układu pokarmowego, nerwowego i sercowo-naczyniowego, takie jak nudności, wymioty, ból głowy, drżenie, kołatanie serca, częstoskurcz, arytmie komorowe, wydłużenie QTc, kwasica metaboliczna, hipokaliemia i hiperglikemia. Przedawkowanie beklometazonu może skutkować czasowym zahamowaniem czynności nadnerczy, które zwykle ustępuje samoistnie, jednak przewlekłe stosowanie dużych dawek wymaga monitorowania funkcji nadnerczy.
agonista receptorów beta2-adrenergicznych, arytmia komorowa, Beclocomb, beklometazon dipropionian, beta-adrenolityk, ból głowy, częstoskurcz, drżenie, formoterol fumaran dwuwodny, hiperglikemia, hipokaliemia, kardioselektywny lek beta-adrenolityczny, kołatanie serca, kontrola elektrolitów, kortyzol w osoczu, kwasica metaboliczna, leczenie podtrzymujące, monitorowanie parametrów życiowych, nudności, skurcz oskrzeli, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zahamowanie czynności nadnerczy -
Leksykon leków
Lek Beclocomb zawiera 100 µg beklometazonu dipropionianu oraz 6 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego w każdej dawce i wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u tych grup, jednak badania na zwierzętach nie wykazały istotnych działań niepożądanych związanych z gazem nośnym HFA 134a. W badaniach na szczurach wysokie dawki beklometazonu dipropionianu w skojarzeniu z formoterolem wiązały się ze zmniejszoną płodnością i działaniem embriotoksycznym. Formoterol, ze względu na swoje działanie tokolityczne, nie jest zalecany w ciąży, zwłaszcza w jej końcowym okresie i podczas porodu, chyba że brak jest bezpieczniejszych alternatyw. Stosowanie leku w ciąży powinno być rozważane jedynie, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i płodu.
Beclocomb, beklometazon dipropionian, beta2-sympatykomimetyk, działanie tokolityczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, embriotoksyczność, formoterol, formoterol fumaran dwuwodny, gaz nośny HFA 134a, kortykosteroid, płodność, toksyczność reprodukcyjna
