zwapnienie ścięgien
Zwapnienie ścięgien (tendinosis calcificans) to patologiczny proces polegający na odkładaniu się złogów wapniowych w obrębie tkanki ścięgnistej. Proces ten najczęściej dotyczy ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego w stawie barkowym, ale może również występować w innych lokalizacjach, jak ścięgna stawu kolanowego, łokciowego czy biodrowego.
Etiologia zwapnień ścięgien nie jest w pełni poznana, ale uważa się, że kluczową rolę odgrywają przewlekłe mikrourazy, zaburzenia ukrwienia i degeneracja ścięgna. Proces ten przechodzi przez fazy: przedwapnieniową (prekursora), wapnieniową (formowania i spoczynku złogów), resorpcji (z ostrym zapaleniem) i naprawy. Zwapnienia mogą być bezobjawowe lub powodować przewlekły ból i ograniczenie ruchomości stawu, szczególnie w fazie resorpcji.
Diagnostyka opiera się głównie na badaniach obrazowych, przede wszystkim RTG, USG oraz MRI. W badaniu ultrasonograficznym złogi wapniowe są hiperechogeniczne, często z cieniem akustycznym. Leczenie zwapnień ścięgien jest zwykle zachowawcze i obejmuje fizykoterapię, NLPZ, iniekcje steroidowe oraz falę uderzeniową (ESWT). W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze stosuje się nakłucie i płukanie złogów pod kontrolą USG (barbotaż) lub leczenie operacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Toctino
TOCTINO (alitretynoina) jest wskazany u dorosłych z ciężkim przewlekłym wypryskiem rąk, jednak jego stosowanie wiąże się z wysokim ryzykiem teratogenności, powodującym ciężkie wady wrodzone. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują rygorystycznego Programu Zapobiegania Ciąży. Program ten wymaga stosowania co najmniej jednej wysoce skutecznej metody antykoncepcji (niezależnej od użytkownika) lub dwóch uzupełniających się metod zależnych od użytkownika przez minimum 1 miesiąc przed, w trakcie oraz 1 miesiąc po zakończeniu terapii. Konieczne jest wykonywanie testów ciążowych o czułości ≥25 mIU/ml przed leczeniem, optymalnie co miesiąc podczas terapii oraz 1 miesiąc po jej zakończeniu. W przypadku zajścia w ciążę terapia musi być natychmiast przerwana, a pacjentka skierowana do specjalisty ds. teratogenności. U mężczyzn leczenie może upośledzać płodność, jednak ekspozycja partnerki na alitretynoinę przez spermę jest uznawana za niskie ryzyko teratogenne.
aktywność transaminaz, alergiczne zapalenie naczyń, alitretynoina, antykoncepcja, ból głowy, ból mięśni, depresja, działanie teratogenne, dziedziczna nietolerancja fruktozy, hiperostoza, hipertrójglicerydemia, hormon tyreotropowy, kinaza fosfokreatynowa, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, metoda antykoncepcji, myśl samobórcza, objaw psychotyczny, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, ostre zapalenie trzustki, poziom cholesterolu, promieniowanie ultrafioletowe, reakcja anafilaktyczna, suchość oczu, suchość skóry, wada wrodzona, wolna tyroksyna, wyprysk rąk, zaburzenie widzenia, zapalenie jelit, zapalenie jelita krętego, zapalenie rogówki, zmętnienie rogówki, zwapnienie ścięgien