mięsak Kaposiego związany z AIDS
Mięsak Kaposiego związany z AIDS (ang. AIDS-related Kaposi’s sarcoma) to nowotwór pochodzenia naczyniowego, występujący u osób zakażonych HIV, szczególnie w stadium AIDS. Jest to najczęstszy nowotwór rozpoznawany u pacjentów z AIDS, klasyfikowany jako choroba wskaźnikowa tej choroby.
Patogeneza mięsaka Kaposiego związana jest z zakażeniem ludzkim wirusem opryszczki typu 8 (HHV-8), znanym również jako herpeswirus mięsaka Kaposiego (KSHV). U osób z immunosupresją wywołaną HIV, zakażenie HHV-8 może prowadzić do transformacji nowotworowej komórek śródbłonka naczyniowego.
Klinicznie mięsak Kaposiego związany z AIDS charakteryzuje się występowaniem fioletowo-brązowych lub niebiesko-czerwonych zmian skórnych, które mogą również zajmować błony śluzowe i narządy wewnętrzne, szczególnie płuca i przewód pokarmowy. Przebieg choroby jest zazwyczaj bardziej agresywny niż w innych postaciach mięsaka Kaposiego.
Leczenie obejmuje przede wszystkim skuteczną terapię antyretrowirusową (ART), która prowadzi do poprawy funkcji układu immunologicznego i często samoczynnej regresji zmian. W przypadkach wymagających dodatkowej terapii stosuje się leczenie miejscowe (kriochirurgia, radioterapia) lub systemowe (chemioterapia, liposomalne antracykliny).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Sarcoma kaposiego – Objawy
Sarcoma Kaposiego (SK) to nowotwór wywodzący się z komórek śródbłonka naczyń krwionośnych i limfatycznych, manifestujący się początkowo charakterystycznymi zmianami skórnymi o zróżnicowanym zabarwieniu (purpurowe, czerwone, brązowe, różowe, niebieskawe, a u osób o ciemnej karnacji czarne lub ciemnobrązowe). Zmiany te przechodzą przez trzy stadia: plamiste, płytkowe i guzowate, nie bledną pod uciskiem i lokalizują się głównie na kończynach dolnych, twarzy, kończynach górnych, błonach śluzowych jamy ustnej oraz narządach płciowych. W zaawansowanych przypadkach SK zajmuje narządy wewnętrzne, powodując objawy takie jak krwawienia z przewodu pokarmowego, duszność, kaszel z krwiopluciem, powiększenie węzłów chłonnych i obrzęk limfatyczny. Przebieg kliniczny jest uzależniony od typu SK oraz statusu immunologicznego pacjenta, szczególnie istotny jest poziom CD4 poniżej 200 komórek/μl, który wiąże się z cięższym przebiegiem i gorszym rokowaniem.
anemia, badania obrazowe, biopsja skóry, endemiczny mięsak Kaposiego, endoskopia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwioplucie, mięsak Kaposiego, mięsak Kaposiego związany z AIDS, naczynia limfatyczne, niewydolność oddechowa, obrzęk limfatyczny, owrzodzenie, poziom CD4, terapia antyretrowirusowa, terapia immunosupresyjna, układ pokarmowy, wiremia HIV, zajęcie płuc, zakażenia oportunistyczne, zmiany skórne - Leksykon chorób i schorzeń
Sarcoma kaposiego – Epidemiologia
Sarcoma Kaposiego (SK) to nowotwór naczyniowy wywodzący się z komórek śródbłonka zakażonych wirusem HHV-8, obecnym w 95-98% przypadków. Epidemiologia SK jest zróżnicowana geograficznie, z wysoką zapadalnością w Afryce Subsaharyjskiej, regionie Morza Śródziemnego i Xinjiang w Chinach, a niską w Europie Zachodniej i USA. Wyróżnia się cztery typy SK: klasyczne (dotyczące głównie starszych mężczyzn pochodzenia wschodnioeuropejskiego/śródziemnomorskiego), endemiczne (częste u dzieci w Afryce), związane z AIDS (u pacjentów z HIV i CD4 <200/mm3) oraz jatrogeniczne (u biorców przeszczepów). Wskaźniki zapadalności na 100 000 osobolat wynoszą: populacja ogólna 1,53 (95% CI 0,33-7,08), osoby zakażone HIV 481,54 (95% CI 342,36-677,32), MSM zakażeni HIV 1397,11 (95% CI 870,55-2242,18), dzieci zakażone HIV 52,94 (95% CI 39,90-70,20), biorcy przeszczepów 68,59 (95% CI 31,39-149,86). W Afryce roczna zapadalność wynosi 37,7 u mężczyzn i 20,5 u kobiet na 100 000. Wprowadzenie HAART spowodowało znaczący spadek częstości SK, np. w USA z 33,3 do 2,8 na 100 000 osób.
badanie histopatologiczne, choroba definiująca AIDS, immunosupresja, komórki CD4, komórki śródbłonka, komórki wrzecionowate, krwawienie z dróg oddechowych, mięsak Kaposiego, mięsak Kaposiego związany z AIDS, nowotwór naczyniowy, odma opłucnowa, poziom CD4, przeszczep narządów miąższowych, przeszczep szpiku kostnego, reakcja niepożądana, terapia antyretrowirusowa, transfuzja krwi, zajęcie narządów wewnętrznych - Leksykon chorób i schorzeń
Sarcoma kaposiego – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Sarcoma Kaposiego (KS), szczególnie związany z zakażeniem HIV, pozostaje istotnym wyzwaniem onkologicznym, zwłaszcza w Afryce Subsaharyjskiej. Ogólny 5-letni wskaźnik przeżycia względnego wynosi około 74-75%, z wyraźnym zróżnicowaniem w zależności od stadium choroby: zlokalizowana (81%), regionalna (65%) i rozsiana (47%). Mediana całkowitego przeżycia w klasycznej postaci KS wynosi od nieosiągniętej w chorobie zlokalizowanej do 16,3 miesiąca w chorobie przerzutowej. Kluczowe czynniki prognostyczne obejmują stadium choroby (stadium T1 wiąże się z 2,4-5,2-krotnie wyższą śmiertelnością), postać kliniczną, status immunologiczny (liczba komórek CD4+), odpowiedź na leczenie antyretrowirusowe i chemioterapię oraz obecność zajęcia narządów wewnętrznych. W regionach o ograniczonym dostępie do terapii, takich jak Afryka Subsaharyjska, jednoroczne przeżycie wynosi 60-76%, podczas gdy w USA i Europie jest wyższe (80-95%).
biomarker prognostyczny, bleomycyna, chemioterapia, choroba rozsiana, choroba zlokalizowana, endemiczny mięsak Kaposiego, indeks prognostyczny, komórki CD4, mięsak Kaposiego, mięsak Kaposiego związany z AIDS, owrzodzenie skóry, paklitaksel, pegylowana liposomalna doksorubicyna, postać kliniczna, radioterapia, stadium choroby, stadium T1, status immunologiczny, terapia antyretrowirusowa, winkrystyna, wirus HHV-8, wskaźnik przeżycia, zajęcie narządów wewnętrznych, zakażenie HIV