ostry stan manii
Ostry stan manii (epizod maniakalny) to poważne zaburzenie psychiczne charakteryzujące się patologicznie podwyższonym nastrojem, wzmożoną energią i aktywnością oraz zaburzeniami myślenia. Pacjent w manii doświadcza euforii lub drażliwości, przyspieszonego toku myślenia, gonitwy myśli oraz zmniejszonej potrzeby snu.
Stan ten najczęściej występuje w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD), ale może być również wywołany przez substancje psychoaktywne, leki (np. kortykosteroidy), choroby somatyczne (m.in. nadczynność tarczycy) czy urazy mózgu. Objawy obejmują także nadmierną pewność siebie, wielkościowe myślenie, zwiększoną aktywność psychoruchową i impulsywność.
Ostry stan manii wymaga pilnej interwencji psychiatrycznej, często hospitalizacji, ze względu na ryzyko zachowań autodestrukcyjnych i destrukcyjnych. Leczenie opiera się na farmakoterapii (leki przeciwpsychotyczne, stabilizatory nastroju), a w ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie elektrowstrząsów. Pacjenci w manii często nie mają wglądu w chorobę i odmawiają leczenia, co może wymagać hospitalizacji wbrew woli.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neurotop retard 300 300 mg
Neurotop Retard zawiera karbamazepinę w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 300 mg i 600 mg, z możliwością podziału tabletek dzięki rowkowi dzielącemu. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wieku, masy ciała i odpowiedzi klinicznej pacjenta. U dorosłych i dzieci powyżej 10 lat dawka początkowa wynosi 150 mg dwa razy na dobę, a dawka podtrzymująca 600 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 2000 mg/dobę. Dla dzieci w wieku 1-5 lat dawka podtrzymująca to 300 mg/dobę, a dla dzieci 6-10 lat 300-600 mg/dobę. W leczeniu zaburzeń maniakalnych i profilaktyce choroby afektywnej dwubiegunowej dawka dobowa wynosi od 300 mg do 1500 mg, standardowo 600 mg podzielone na dwie dawki. W neuralgii nerwu trójdzielnego dawka początkowa to 300 mg raz dziennie, z typową dawką podtrzymującą 600 mg/dobę. W neuropatii cukrzycowej i alkoholowym zespole abstynencyjnym stosuje się dawki około 600 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 1200 mg w ostrych stanach.
alkoholowy zespół abstynencyjny, allel HLA-B*1502, choroba afektywna dwubiegunowa, dostosowanie dawki leku, karbamazepina, lek przeciwdrgawkowy, neuralgia nerwu trójdzielnego, neuropatia cukrzycowa, ostry stan manii, podział tabletki, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia przeciwdrgawkowa, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie maniakalno-depresyjne, zespół maniakalny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Neurotop retard 600 600 mg
Neurotop Retard to lek zawierający karbamazepinę w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 300 mg i 600 mg, które można dzielić bez utraty właściwości farmakokinetycznych. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania i wieku pacjenta. U dorosłych i dzieci powyżej 10 lat terapia przeciwdrgawkowa rozpoczyna się od 150 mg dwa razy na dobę, z dawką podtrzymującą 600 mg/dobę i możliwością zwiększenia do 2000 mg/dobę. W zespołach maniakalnych i zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych stosuje się dawki od 300 mg do 1500 mg/dobę, najczęściej 600 mg/dobę w dwóch dawkach. W neuralgii nerwu trójdzielnego dawka początkowa to 300 mg raz na dobę, z dawką podtrzymującą około 600 mg/dobę. W neuropatii cukrzycowej i alkoholowym zespole abstynencyjnym standardowa dawka podtrzymująca wynosi 600 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 1200 mg/dobę w ostrych przypadkach. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR <10 ml/min) oraz dializowanych zaleca się stosowanie 75% standardowej dawki.
alkoholowy zespół abstynencyjny, allel HLA-B*1502, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dializa, karbamazepina, lek przeciwdrgawkowy, neuralgia nerwu trójdzielnego, neuropatia cukrzycowa, ostry stan manii, przesączanie kłębkowe, terapia przeciwdrgawkowa, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zespół maniakalny, zespół Stevensa-Johnsona