obkurczenie błony śluzowej

Obkurczenie błony śluzowej (ang. mucosal atrophy) to patologiczne zmniejszenie objętości i grubości tkanki wyścielającej drogi oddechowe, przewód pokarmowy lub układ moczowo-płciowy. Proces ten charakteryzuje się zanikiem gruczołów, zmniejszeniem liczby komórek nabłonkowych oraz spłaszczeniem powierzchni błony śluzowej.

W zależności od lokalizacji, obkurczenie błony śluzowej może prowadzić do różnych konsekwencji klinicznych. W przewodzie pokarmowym (np. w żołądku jako zanikowe zapalenie błony śluzowej) wiąże się z upośledzeniem wydzielania kwasu solnego i czynników wewnętrznego, co może skutkować zaburzeniami wchłaniania i niedoborami witaminy B12. W drogach oddechowych proces ten upośledza funkcje ochronne i oczyszczające błony śluzowej.

Etiologia obkurczenia błony śluzowej jest zróżnicowana i obejmuje czynniki autoimmunologiczne, infekcyjne (np. zakażenie Helicobacter pylori), toksyczne (przewlekłe spożywanie alkoholu), niedobory żywieniowe, zaburzenia hormonalne (np. niedobór estrogenów powodujący atrofię błony śluzowej pochwy) oraz procesy starzenia się organizmu. Diagnostyka opiera się głównie na badaniach endoskopowych z pobraniem wycinków do oceny histopatologicznej.

Leczenie obkurczenia błony śluzowej zależy od przyczyny i lokalizacji zmian. Może obejmować eradykację H. pylori, suplementację witamin, miejscową terapię hormonalną (w przypadku atrofii błony śluzowej pochwy) oraz leczenie chorób podstawowych. W niektórych przypadkach proces atrofii może być nieodwracalny, co wymaga długoterminowego monitorowania ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów w obrębie zmienionej błony śluzowej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl