krem znieczulający
Krem znieczulający to preparat farmaceutyczny w formie półstałej, przeznaczony do aplikacji miejscowej, którego głównym zadaniem jest wywołanie czasowego znieczulenia powierzchniowego skóry lub błon śluzowych. Zawiera substancje czynne o działaniu znieczulającym, takie jak lidokaina, benzokaina, prilokaina czy tetrakaina, które blokują przewodnictwo w zakończeniach nerwowych.
Mechanizm działania kremów znieczulających polega na hamowaniu przewodnictwa nerwowego poprzez blokowanie kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów. Prowadzi to do zahamowania depolaryzacji błony komórkowej i uniemożliwia generowanie i przewodzenie impulsów nerwowych, co skutkuje miejscowym znieczuleniem.
W praktyce klinicznej kremy znieczulające znajdują zastosowanie przed zabiegami dermatologicznymi, kosmetycznymi, zabiegami z zakresu medycyny estetycznej, a także przed iniekcjami, pobieraniem krwi czy zakładaniem wkłuć dożylnych, szczególnie u pacjentów pediatrycznych. Stosuje się je również w leczeniu bólu związanego z oparzeniami pierwszego stopnia, ukąszeniami owadów czy świądem.
Należy pamiętać, że stosowanie kremów znieczulających może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych, takich jak miejscowe reakcje skórne (zaczerwienienie, świąd), a w rzadkich przypadkach reakcje alergiczne. Przy stosowaniu na duże powierzchnie ciała lub na uszkodzoną skórę istnieje ryzyko wchłonięcia systemowego i wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych, dlatego istotne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i czasu aplikacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wulwodynia – Diagnostyka i diagnoza
Wulwodynia to przewlekły ból sromu trwający co najmniej 3 miesiące, rozpoznawany na zasadzie wykluczenia innych przyczyn bólu. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie medycznym, badaniu fizykalnym, w tym teście Q-tip (lekki nacisk około 5 mm na obszary sromu i przedsionka pochwy), oraz wykluczeniu infekcji, dermatoz, zmian nowotworowych i innych schorzeń. Charakterystyczne jest prawidłowe lub nieznacznie zaczerwienione zabarwienie sromu, a ból jest subiektywny i często związany z dysfunkcją mięśni dna miednicy. W diagnostyce pomocne są badania pH pochwy, hormonalne oraz kolposkopia, natomiast biopsja sromu nie jest rutynowa i wykonywana jedynie przy podejrzeniu innych patologii. Klasyfikacja wulwodynii uwzględnia podtypy: uogólnioną, zlokalizowaną (najczęściej vestibulodynia), prowokowaną i nieprowokowaną, pierwotną i wtórną oraz stałą lub okresową.
atrofia urogenitalna, badanie hormonalne, badanie palpacyjne, blokada nerwowa, ból sromu, elektrostymulacja, endometrioza, estrogen miejscowy, fibromialgia, infekcja dróg moczowych, infekcja grzybicza, infekcja pochwy, kandydoza, kolposkopia, krem znieczulający, lek przeciwdepresyjny trójcykliczny, lek przeciwdrgawkowy, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, mięśnie dna miednicy, neuralgia nerwu sromowego, pH pochwy, radikulopatia, rak sromu, terapia poznawczo-behawioralna, test Q-tip, VIN, westibulektomia, wulwodynia nieprowokowana, wulwodynia pierwotna, wulwodynia prowokowana, wulwodynia uogólniona, wulwodynia wtórna, wulwodynia zlokalizowana, zespół jelita drażliwego, zespół przewlekłego zmęczenia