nieżyt nosa i zatok przynosowych

Nieżyt nosa i zatok przynosowych (rhinosinusitis) to stan zapalny błony śluzowej wyściełającej jamę nosową oraz zatoki przynosowe. Schorzenie to może mieć charakter ostry (trwający do 12 tygodni) lub przewlekły (utrzymujący się powyżej 12 tygodni).

Etiologia nieżytu nosa i zatok przynosowych jest zróżnicowana. W ostrych przypadkach najczęściej ma podłoże wirusowe (rhinowirusy, wirusy grypy, paragrypy), rzadziej bakteryjne (Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis). Przewlekła postać może być związana z alergią, zaburzeniami immunologicznymi, anomaliami anatomicznymi lub ekspozycją na czynniki drażniące.

Objawy kliniczne obejmują niedrożność nosa, wyciek wydzieliny z nosa (przedni lub tylny), ból lub uczucie rozpierania twarzy, zaburzenia węchu oraz kaszel. W przypadkach bakteryjnych charakterystyczna jest ropna wydzielina i nasilenie dolegliwości bólowych. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym, endoskopii nosa oraz w wybranych przypadkach badaniach obrazowych (tomografia komputerowa zatok).

Leczenie nieżytu nosa i zatok przynosowych powinno być dostosowane do etiologii i nasilenia objawów. Obejmuje płukanie jam nosa izotonicznym lub hipertonicznym roztworem soli, glikokortykosteroidy donosowe, leki obkurczające naczynia krwionośne błony śluzowej (stosowane krótkotrwale), a w przypadkach bakteryjnych – antybiotykoterapię. W przewlekłych, opornych na leczenie zachowawcze przypadkach może być konieczne leczenie chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl