metabolizm pitawastatyny
Metabolizm pitawastatyny stanowi kluczowy aspekt farmakodynamiki tego leku hipolipemizującego z grupy statyn. W przeciwieństwie do wielu innych statyn, pitawastatyna cechuje się minimalnym metabolizmem wątrobowym z udziałem enzymów cytochromu P450, co znacząco zmniejsza ryzyko interakcji lekowych.
Głównym szlakiem metabolicznym pitawastatyny jest glukuronidacja przy udziale UDP-glukuronylotransferazy, prowadząca do powstania nieaktywnych metabolitów. Lek jest transportowany do hepatocytów przez białka transportujące OATP1B1 i OATP1B3, co warunkuje jego wybiórczą dystrybucję do wątroby – głównego miejsca działania statyn.
Pitawastatyna charakteryzuje się długim okresem półtrwania (około 12 godzin) oraz wysoką biodostępnością (około 60%), co pozwala na jej stosowanie w dawce raz na dobę. Eliminacja leku zachodzi głównie z żółcią (około 80%), a w mniejszym stopniu przez nerki (około 15%), co sprawia, że pitawastatyna może być względnie bezpieczna u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Pitawastatyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z górnego odcinka przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu 1 godziny po podaniu doustnym, z biodostępnością wynoszącą 51%. Spożycie pokarmu nie wpływa na całkowitą ekspozycję (AUC), choć tłusty posiłek obniża Cmax o 43%. Lek wykazuje wysokie (>99%) wiązanie z białkami osocza, głównie albuminą i kwaśną glikoproteiną alfa-1, oraz objętość dystrybucji około 133 l, co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Pitawastatyna jest aktywnie transportowana do hepatocytów przez transportery OATP1B1 i OATP1B3, a jej metabolizm jest minimalny przez enzymy CYP (głównie CYP2C9 i w mniejszym stopniu CYP2C8), co ogranicza ryzyko interakcji lekowych. Metabolizowana jest głównie przez UGT1A3 i UGT2B7 do nieaktywnego laktonu, a eliminacja odbywa się głównie przez żółć, z mniej niż 5% wydalanym z moczem. Połowiczny czas eliminacji (t1/2) wynosi od 5,7 do 8,9 godziny, a klirens około 43,4 l/h.
albumina, AUC pitawastatyny, biodostępność, CYP2C8, CYP2C9, cytochrom P450, czas eliminacji, farmakokinetyka, gen SLCO1B1, glikoproteina p, hemodializa, hepatocyt, jelito czcze, jelito kręte, krążenie wątrobowo-jelitowe, kwaśna glikoproteina alfa 1, lakton, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm pitawastatyny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, OATP1B1, OATP1B3, skala Childa-Pugha, transporter wątrobowy, UDP-glukuronozylotransferaza, układ żółciowy -
Leksykon leków
Livazo 2 mg, zawierający pitawastatynę w postaci soli wapnia, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, czynną chorobą wątroby, trwale podwyższonym stężeniem aminotransferaz powyżej 3-krotnej górnej granicy normy oraz u osób z istniejącą miopatią. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, ze względu na ryzyko znacznego wzrostu stężenia pitawastatyny i powikłań mięśniowych, w tym rabdomiolizy. Lek zawiera 126,17 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co może ograniczać jego stosowanie u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciąża, karmienie piersią oraz brak skutecznej antykoncepcji u kobiet w wieku rozrodczym, ze względu na ryzyko teratogenności i przenikania leku do mleka matki.
choroba nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynnik ryzyka miopatii, działanie niepożądane, erytromycyna, fibrat, genetycznie uwarunkowana choroba mięśni, hamowanie syntezy cholesterolu, inhibitor enzymu CYP3A4, laktoza jednowodna, leczenie hipolipemizujące, metabolizm pitawastatyny, miopatia, nadwrażliwość na pitawastatynę, niacyna hipolipemizująca, niedoczynność tarczycy, pitawastatyna sól wapnia, podwyższone stężenie aminotransferaz, rabdomioliza, statyny, terapia hipolipemizująca, toksyczność mięśniowa, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, uszkodzenie mięśni
