skaza naczyniowa

Skaza naczyniowa to grupa zaburzeń hemostazy charakteryzująca się nieprawidłowym funkcjonowaniem naczyń krwionośnych, prowadzącym do zwiększonej skłonności do krwawień. W przeciwieństwie do skaz płytkowych czy osoczowych, głównym mechanizmem patofizjologicznym jest tu uszkodzenie ściany naczyniowej, które może być wrodzone lub nabyte.

Najczęstsze postacie skazy naczyniowej to choroba Rendu-Oslera-Webera (wrodzone teleangiektazje krwotoczne), choroba von Willebranda (z komponentą naczyniową), plamica Schönleina-Henocha oraz skazy naczyniowe w przebiegu chorób układowych (m.in. twardzina układowa, SLE). Objawy kliniczne obejmują wybroczyny skórne, krwawienia z błon śluzowych oraz przedłużone krwawienia po niewielkich urazach.

Diagnostyka skazy naczyniowej opiera się na wykluczeniu innych przyczyn krwawień, ocenie czasu krwawienia, próbie opaskowej (test Rumpla-Leede’go) oraz badaniach obrazowych naczyń. Leczenie zależy od etiologii i obejmuje zarówno postępowanie przyczynowe, jak i objawowe. W niektórych przypadkach stosuje się koncentraty czynników krzepnięcia, desmopresę lub leki antyfibrynolityczne.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl