przejadanie
Przejadanie to proces przyjmowania nadmiernej ilości pokarmu w stosunku do potrzeb organizmu. Z perspektywy medycznej, zjawisko to może występować jako objaw zaburzeń odżywiania, w szczególności zespołu kompulsywnego objadania się (Binge Eating Disorder – BED), ale również jako okazjonalne zachowanie związane z czynnikami społecznymi, emocjonalnymi czy sytuacyjnymi.
Regularnie występujące epizody przejadania mogą prowadzić do nadwagi i otyłości, a w konsekwencji do rozwoju chorób metabolicznych takich jak cukrzyca typu 2, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemie czy niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby. Przejadanie może być również związane z zaburzeniami psychicznymi, takimi jak depresja, zaburzenia lękowe czy zaburzenia osobowości.
W diagnostyce klinicznej istotne jest rozróżnienie między okazjonalnym przejadaniem a zaburzeniem odżywiania wymagającym interwencji terapeutycznej. Leczenie obejmuje podejście multidyscyplinarne, łączące modyfikację stylu życia, psychoterapię (zwłaszcza terapię poznawczo-behawioralną) oraz czasem farmakoterapię skierowaną na współistniejące zaburzenia psychiczne lub kontrolę apetytu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół wymiotów cyklicznych – Etiologia i przyczyny
Zespół wymiotów cyklicznych (CVS) to rzadkie zaburzenie charakteryzujące się nawracającymi epizodami intensywnych nudności i wymiotów, z przerwami względnego zdrowia. Patogeneza CVS jest wieloczynnikowa, obejmująca komponent genetyczny, zwłaszcza mutacje mitochondrialnego DNA (np. polimorfizmy 16519T i 3010A), dysfunkcję autonomicznego układu nerwowego oraz związek z migreną, która występuje u około 80% dzieci i 25% dorosłych z CVS. Dysfunkcja mitochondriów prowadzi do niedoboru energii komórkowej, co w połączeniu ze stresem i pobudzeniem może wywoływać epizody wymiotów. Ponadto, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA) i podwyższone poziomy czynnika uwalniającego kortykotropinę (CRF) mogą modulować przebieg choroby, zwłaszcza u kobiet, u których epizody CVS mogą korelować z cyklem menstruacyjnym.
autonomiczny układ nerwowy, choroba lokomocyjna, choroba refluksowa przełyku, czynnik uwalniający kortykotropinę, DNA mitochondrialne, dysfunkcja autonomiczna, dysfunkcja mitochondriów, dysregulacja neuroprzekaźników, gastropareza, glutaminian monosodowy, komórki tuczne, leki przeciwmigrenowe, migrena, nudności i wymioty, odruch wymiotny, opóźnione opróżnianie żołądka, oś mózgowo-jelitowa, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, patogeneza, przejadanie, układ endokannabinoidowy, zaburzenia ze spektrum autyzmu, zapalenie przełyku, zespół jelita drażliwego, zespół Mallory’ego-Weissa, zespół przewlekłego zmęczenia, zespół wymiotów cyklicznych - Leksykon chorób i schorzeń
Sezonowe zaburzenie afektywne – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Sezonowe zaburzenie afektywne (SAD) to podtyp dużego zaburzenia depresyjnego charakteryzujący się sezonowym wzorcem występowania objawów, najczęściej w okresie 4-5 miesięcy jesienno-zimowych. W DSM-5-TR klasyfikowane jest jako zaburzenie depresyjne z wzorcem sezonowym. SAD dotyka około 5% dorosłych, z przewagą kobiet (4-krotnie częściej niż mężczyzn), zwykle rozpoczynając się między 18 a 30 rokiem życia. Wyróżnia się dwa typy: zimowy wzorzec (fall-onset) z objawami takimi jak hipersomnia, przyrost masy ciała, wzmożony apetyt na węglowodany, obniżona energia, oraz letni wzorzec (spring-onset) z bezsennością, utratą apetytu i pobudzeniem. Patofizjologia obejmuje zaburzenia rytmu dobowego, obniżony poziom serotoniny, zmiany w produkcji melatoniny oraz niedobór witaminy D. Diagnoza opiera się na kryteriach depresji z sezonowym wzorcem przez minimum 2 lata, wykluczeniu innych przyczyn oraz ocenie nasilenia objawów i ich wpływu na funkcjonowanie pacjenta.
bezsenność, bupropion, DSM, epizod depresyjny, hipersomnia, myśli samobójcze, niedobór witaminy D, objawy depresji, obniżony poziom serotoniny, ocena stanu psychicznego, przejadanie, relacja terapeutyczna, sezonowe zaburzenie afektywne, SSRI, symulator świtu, terapia poznawczo-behawioralna, wycofanie społeczne, zaburzenie rytmu dobowego, zespół interdyscyplinarny