ostre choroby skóry
Ostre choroby skóry to grupa schorzeń dermatologicznych o nagłym początku i często gwałtownym przebiegu, wymagających szybkiej interwencji medycznej. Zaliczamy do nich m.in. ostre reakcje alergiczne, infekcje bakteryjne, wirusowe i grzybicze skóry, ostre zmiany w przebiegu chorób autoimmunologicznych oraz niektóre dermatozy toksyczne.
Najczęstsze ostre choroby skóry to pokrzywka ostra, obrzęk naczynioruchowy, ostre kontaktowe zapalenie skóry, wyprysk kontaktowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa oraz ostre infekcje skóry jak róża, cellulitis czy liszajec zakaźny.
Diagnostyka ostrych chorób skóry opiera się na dokładnym wywiadzie (ekspozycja na alergeny, przyjmowane leki), badaniu fizykalnym (morfologia zmian skórnych, ich lokalizacja i dynamika), a w wybranych przypadkach na badaniach dodatkowych (testy alergiczne, badania serologiczne, posiewy bakteriologiczne, biopsja skóry). Istotna jest szybka identyfikacja potencjalnie zagrażających życiu jednostek chorobowych.
Leczenie ostrych chorób skóry zależy od etiologii i obejmuje terapię przyczynową (antybiotyki, leki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze) oraz objawową (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy miejscowe i ogólne, leki immunosupresyjne). W ciężkich przypadkach konieczna może być hospitalizacja, zwłaszcza przy rozległych zmianach skórnych, objawach ogólnych lub zaburzeniach równowagi wodno-elektrolitowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Predasol 25 mg
Predasol, glikokortykosteroid podawany dożylnie, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od ciężkości choroby i odpowiedzi pacjenta. W stanach nagłych terapia rozpoczyna się od wysokich dawek podawanych pozajelitowo, np. w wstrząsie anafilaktycznym dawka początkowa wynosi 1000 mg i.v. u dorosłych, a u dzieci 250 mg i.v., podawana po wcześniejszym wstrzyknięciu adrenaliny. W obrzęku płuc dawka początkowa to 1000 mg i.v. z powtórzeniami co 6, 12 i 24 godziny, następnie dawki podtrzymujące 150 mg/dobę przez 2 dni i 75 mg/dobę przez kolejne 2 dni. W ciężkich napadach astmy stosuje się 100-500 mg i.v. co około 6 godzin, a u dzieci 2 mg/kg mc. i.v. z możliwością powtarzania co 6 godzin. Wskazania obejmują także obrzęk mózgu (250-1000 mg i.v. początkowo), ostre odrzucanie przeszczepu nerki (1000 mg i.v. przez 3-7 dni), rozległe choroby skóry i hematologiczne (40-250 mg i.v./dobę), zespół pozawałowy (50 mg i.v./dobę), ciężkie choroby zakaźne (100-500 mg i.v./dobę) oraz ostra niewydolność kory nadnerczy (25-50 mg i.v.).
choroba hematologiczna, choroba zakaźna, glikokortykosteroid, infuzja dożylna, mineralokortykosteroid, napad astmy, niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk mózgu, obrzęk płuc, odrzucanie przeszczepu nerki, ostre choroby skóry, plamica małopłytkowa, podanie dożylne, prednizolon, prednizon, przełom nadnerczowy, pseudokrup, wstrząs anafilaktyczny, wstrzyknięcie dożylne, zespół Dresslera, zespół odstawienia, zespół pozawałowy