hydroliza żołądkowa
Hydroliza żołądkowa to fundamentalny proces enzymatycznego rozkładu makrocząsteczek pokarmowych, zachodzący w żołądku pod wpływem kwasu solnego i enzymów trawiennych. W środowisku o pH około 1,5-3,5, pepsyna – główny enzym proteolityczny żołądka – rozpoczyna rozkład białek do peptydów, przekształcając je w mniejsze fragmenty, które mogą być dalej trawione w jelicie cienkim.
Proces ten jest inicjowany przez kwas solny wydzielany przez komórki okładzinowe żołądka, który aktywuje pepsynogen do formy czynnej – pepsyny. Kwas nie tylko aktywuje enzymy, ale również zapewnia optymalne pH dla ich działania, denaturuje białka ułatwiając dostęp enzymom do wiązań peptydowych oraz działa bakteriobójczo.
Oprócz trawienia białek, w żołądku zachodzi również częściowa hydroliza tłuszczów za pośrednictwem lipazy żołądkowej, która wykazuje aktywność nawet w kwaśnym środowisku. Zaburzenia hydrolizy żołądkowej mogą prowadzić do różnych problemów trawiennych, takich jak dyspepsja, niedobory pokarmowe czy stany zapalne przewodu pokarmowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
łupina nasienna babki jajowatej – Właściwości farmakokinetyczne
Łupina nasienna babki jajowatej (Plantago ovata Forssk. lub P. ispaghula Roxb.), będąca składnikiem aktywnym preparatu Mucofalk O, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jej działanie terapeutyczne. Główne polisacharydy, arabinoksylany, zawierają wiązania β oporne na enzymy trawienne człowieka, co skutkuje ograniczonym wchłanianiem w górnych odcinkach przewodu pokarmowego. W żołądku hydrolizie ulega mniej niż 10% śluzu, a uwolniona arabinoza wykazuje wysoką biodostępność jelitową na poziomie 85–93%. Polisacharydy docierają do jelita grubego w formie wysoce spolimeryzowanej, gdzie ulegają ograniczonej degradacji bakteryjnej, prowadzącej do powstawania CO2, H2, CH4 oraz krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA), które są częściowo absorbowane i metabolizowane w wątrobie.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nasienie Płesznika –
Nasienie płesznika (Plantago psyllium L. i/lub Plantago indica L.) po podaniu doustnym ulega uwodnieniu, co prowadzi do znacznego zwiększenia objętości i powstania śluzu, wynikającego z częściowej rozpuszczalności składników w środowisku wodnym. Polisacharydy, główny składnik włókien pokarmowych, wymagają hydrolizy do monosacharydów, aby mogły zostać wchłonięte w jelicie. Ze względu na obecność wiązań β w strukturze ksylanu, enzymy trawienne człowieka nie rozkładają tych związków, co ogranicza ich trawienie. W żołądku zachodzi częściowa hydroliza śluzu (poniżej 10%), prowadząca do uwolnienia arabinozy, która jest wchłaniana w jelicie z efektywnością 85-93%.