leki zmniejszające przekrwienie
Leki zmniejszające przekrwienie (dekongestanty) to substancje farmakologiczne, które powodują zwężenie naczyń krwionośnych w błonie śluzowej nosa, zatok i dróg oddechowych. Mechanizm ich działania polega głównie na stymulacji receptorów alfa-adrenergicznych, co prowadzi do skurczu mięśni gładkich naczyń i zmniejszenia przepływu krwi w obrzękniętych tkankach.
W praktyce klinicznej dekongestanty stosowane są w terapii nieżytu nosa różnego pochodzenia, zapalenia zatok przynosowych oraz niektórych stanów zapalnych ucha środkowego. Dostępne są w formie donosowej (krople, aerozole) oraz doustnej. Najpopularniejsze substancje z tej grupy to: ksylometazolina, oksymetazolina, pseudoefedryna i fenylefryna.
Istotnym ograniczeniem w stosowaniu dekongestantów donosowych jest rozwój polekowego zapalenia błony śluzowej nosa (rhinitis medicamentosa) przy przedłużonym używaniu (powyżej 5-7 dni). Prowadzi to do efektu z odbicia, czyli paradoksalnego nasilenia objawów przekrwienia po odstawieniu leku. Preparaty doustne mogą wywoływać działania ogólnoustrojowe, w tym wzrost ciśnienia tętniczego, bezsenność i niepokój.
W populacjach szczególnych, takich jak pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, chorobami serca, jaskrą z wąskim kątem przesączania, przerostem prostaty oraz kobiety w ciąży, dekongestanty należy stosować ze szczególną ostrożnością lub są one przeciwwskazane. Zaleca się indywidualizację terapii i przestrzeganie zaleconego czasu leczenia.