stężenie etanolu we krwi

Stężenie etanolu we krwi to kluczowy parametr diagnostyczny określający ilość alkoholu etylowego obecnego w krwioobiegu pacjenta. Jest wyrażany najczęściej w promilach (‰), miligramach na decylitr (mg/dl) lub gramach na litr (g/l). W Polsce stan po spożyciu alkoholu definiuje się jako stężenie 0,2-0,5‰, zaś stan nietrzeźwości to stężenie powyżej 0,5‰.

Pomiar stężenia etanolu we krwi ma istotne znaczenie kliniczne i diagnostyczne. W praktyce medycznej wykorzystywany jest w przypadkach diagnostyki zatruć, oceny stanu pacjentów nieprzytomnych, w medycynie ratunkowej oraz sądowej. Maksymalne stężenie etanolu we krwi występuje zwykle po 30-60 minutach od spożycia alkoholu na czczo lub po 1-2 godzinach, gdy alkohol był spożywany z posiłkiem.

Metabolizm etanolu przebiega głównie w wątrobie (około 90-95%) przy udziale dehydrogenazy alkoholowej (ADH) i aldehydowej (ALDH). Średnie tempo eliminacji etanolu wynosi około 0,1-0,2‰ na godzinę, ale może się różnić w zależności od indywidualnych cech pacjenta, funkcji wątroby oraz czynników genetycznych. Przedłużające się wysokie stężenie etanolu we krwi może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym do uszkodzenia wątroby, trzustki, mózgu i innych narządów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl