zapalenie okołokoronowe

Zapalenie okołokoronowe (ang. pericoronitis) to stan zapalny tkanek miękkich otaczających koronę zęba częściowo wyrzniętego, najczęściej trzeciego zęba trzonowego (zęba mądrości). Powstaje na skutek gromadzenia się resztek pokarmowych i bakterii pod płatem dziąsła, który częściowo pokrywa koronę zęba.

Główne objawy zapalenia okołokoronowego to ból, obrzęk i zaczerwienienie dziąsła wokół częściowo wyrzniętego zęba, trudności w otwieraniu ust (szczękościsk), nieprzyjemny zapach z ust, a czasem także powiększenie węzłów chłonnych podżuchwowych i podwyższona temperatura ciała. W ciężkich przypadkach infekcja może rozprzestrzeniać się do sąsiednich przestrzeni anatomicznych.

Leczenie zapalenia okołokoronowego obejmuje miejscowe przepłukiwanie kieszeni dziąsłowej środkami antyseptycznymi, antybiotykoterapię w przypadkach z objawami ogólnymi oraz leczenie chirurgiczne polegające na nacięciu i drenażu ropnia, usunięciu płata dziąsłowego (operkulektomii) lub ekstrakcji problematycznego zęba. Profilaktyka polega na utrzymywaniu prawidłowej higieny jamy ustnej i regularnych kontrolach stomatologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl