obrzęk w niewydolności serca
Obrzęk w niewydolności serca to kliniczna manifestacja retencji płynów, będąca jednym z kardynalnych objawów zaawansowanej niewydolności krążenia. Powstaje na skutek aktywacji układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz wzmożonego wydzielania wazopresyny, co prowadzi do zatrzymywania sodu i wody w organizmie.
W niewydolności serca prawokomorowej obrzęki mają charakter symetryczny, obwodowy i typowo lokalizują się w okolicach kostek i podudzi, nasilając się wieczorem. W pozycji leżącej przemieszczają się proksymalnie, zajmując okolice krzyżowe i lędźwiowe. W zaawansowanych przypadkach mogą wystąpić obrzęki uogólnione, wodobrzusze, przesięki w jamach opłucnowych oraz poszerzenie żył szyjnych.
W niewydolności lewokomorowej obrzęki mogą być mniej widoczne, natomiast dominuje zastój w krążeniu płucnym z objawami duszności, ortopnoe i napadowej duszności nocnej. Diagnostyka obrzęków wymaga wykluczenia innych przyczyn, takich jak niewydolność nerek, marskość wątroby, zespół nerczycowy czy zaburzenia hormonalne.
Leczenie obrzęków w niewydolności serca opiera się na stosowaniu diuretyków, zwłaszcza pętlowych (furosemid, torasemid), a w przypadkach opornych – terapii skojarzonej z diuretykami tiazydowymi lub antagonistami aldosteronu. Istotne jest również ograniczenie spożycia soli i płynów oraz optymalizacja farmakoterapii podstawowej niewydolności serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trifas COR 5 mg
Trifas Cor, zawierający 5 mg torasemidu, jest wskazany do leczenia nadciśnienia pierwotnego oraz obrzęków związanych z niewydolnością serca u pacjentów dorosłych. Torasemid, jako diuretyk pętlowy, obniża ciśnienie tętnicze poprzez redukcję objętości krwi krążącej oraz skutecznie zmniejsza przewodnienie organizmu, co przekłada się na redukcję obrzęków obwodowych i przesięków w jamach ciała. Tabletki są białe, okrągłe, zawierają 58 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami lub niewystarczającą skutecznością innych leków hipotensyjnych.
ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca, diuretyk pętlowy, EGFR, elektrolity w surowicy, farmakoterapia, funkcja nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperurykemia, kreatynina, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, lek moczopędny, monoterapia, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obrzęk i przesięk, obrzęk obwodowy, obrzęk w niewydolności serca, odwodnienie, przesięk, przewodnienie organizmu, retencja płynów, stężenie glukozy we krwi, stężenie kwasu moczowego, terapia moczopędna, terapia skojarzona, torasemid, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Furosemide Kabi 20 mg/2 ml
Furosemide Kabi (20 mg/2 ml) jest stosowany głównie dożylne lub domięśniowo, z preferencją podania dożylnego, szczególnie w stanach wymagających szybkiego działania leku lub gdy podanie doustne jest niemożliwe. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, zwykle początkowo 20-40 mg dożylnie, z możliwością zwiększania dawki o 20 mg co 2 godziny, maksymalnie do 1500 mg na dobę u dorosłych. U dzieci dawka wynosi 0,5-1 mg/kg masy ciała, maksymalnie 20 mg/dobę. Podanie dożylne powinno być powolne, nie szybciej niż 4 mg/min, a u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (kreatynina >5 mg/dl) nie przekraczać 2,5 mg/min. Infuzja ciągła (50-100 mg/godz.) jest preferowana nad bolusami, aby zwiększyć skuteczność i zmniejszyć działania niepożądane. Podanie domięśniowe jest zarezerwowane dla wyjątkowych sytuacji i nie jest wskazane w ostrych stanach, takich jak obrzęk płuc.
antagonista aldosteronu, bolus, dializa, diureza, encefalopatia wątrobowa, furosemid, hipowolemie, infuzja ciągła, niedociśnienie, obrzęk płuc, obrzęk w niewydolności serca, ostra niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, roztwór do wstrzykiwań, stężenie kreatyniny, wchłanianie jelitowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zastoinowa niewydolność serca