fosforan sodowy
Fosforan sodowy to związek chemiczny, będący solą sodową kwasu fosforowego, występujący w kilku formach: jednozasadowej (NaH₂PO₄), dwuzasadowej (Na₂HPO₄) i trójzasadowej (Na₃PO₄). W medycynie najczęściej stosowany jest w preparatach do przygotowania jelita przed badaniami endoskopowymi i zabiegami chirurgicznymi.
Fosforan sodowy wykazuje silne działanie osmotyczne, przyciągając wodę do światła jelita, co prowadzi do rozmiękczenia mas kałowych i stymulacji perystaltyki. Preparaty zawierające ten związek są skuteczne w oczyszczaniu jelita, jednak ich stosowanie wiąże się z ryzykiem zaburzeń elektrolitowych, w szczególności hiperfosfatemii, hipokalcemii i hipokaliemii.
Stosowanie fosforanu sodowego jest przeciwwskazane u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, niewydolnością serca, chorobami zapalnymi jelit oraz u osób z zaburzeniami elektrolitowymi. U pacjentów w podeszłym wieku oraz osób odwodnionych należy zachować szczególną ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko ostrego uszkodzenia nerek, określanego jako nefropatia fosforanowa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
Roztwór doodbytniczy Enema, zawierający disodu fosforan dwunastowodny oraz sodu diwodorofosforan jednowodny, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych, które mogą negatywnie wpływać na matkę i płód. Dane przedkliniczne dotyczące wpływu fosforanów sodowych na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu są niewystarczające, co uniemożliwia pełną ocenę bezpieczeństwa. Stosowanie Enema w ciąży generalnie nie jest zalecane, z wyjątkiem pojedynczej aplikacji przed lub po porodzie, po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka. W przypadku karmienia piersią istnieje ryzyko przenikania fosforanów do mleka matki, dlatego zaleca się odrzucenie pokarmu przez 24 godziny po podaniu leku oraz monitorowanie stanu dziecka.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, disodu fosforan dwunastowodny, drgawka, działanie niepożądane, fosforan sodowy, karmienie piersią, poród, roztwór doodbytniczy, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, sodu diwodorofosforan jednowodny, stosunek korzyści do ryzyka, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cytosar 100 mg/ml
Lek Cytosar zawierający cytarabinę w stężeniu 100 mg/ml jest przeznaczony do stosowania wyłącznie przez lekarzy doświadczonych w chemioterapii nowotworów. Podawanie odbywa się dożylnie (wlew lub wstrzyknięcie) lub podskórnie, w zależności od schematu terapeutycznego. Cytarabina jest nieaktywna po podaniu doustnym. Do rozcieńczania stosuje się roztwory niezawierające konserwantów: 0,9% NaCl, 5% glukozę lub wodę do wstrzykiwań, z uwzględnieniem zawartości sodu z rozcieńczalnika. W terapii dużymi dawkami oraz u niemowląt i dzieci do 3 lat należy unikać rozcieńczalników z alkoholem benzylowym, a preparat podawać natychmiast po przygotowaniu.
cefalotyna, chemioterapia nowotworowa, chłoniak nieziarniczy, ciągły wlew dożylny, cytarabina, fosforan sodowy, lek przeciwnowotworowy, metotreksat, ostra białaczka limfatyczna, ostra białaczka nielimfocytarna, podanie podskórne, prednizolon, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, terapia przeciwnowotworowa, winkrystyna, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zgodność farmaceutyczna