przenikanie enalaprylu
Enalapril to inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz w zapobieganiu nefropatii cukrzycowej. Po podaniu doustnym, enalapril jest przekształcany w wątrobie do aktywnego metabolitu – enalaprylatu.
Przenikanie enalaprylu charakteryzuje się dobrą biodostępnością, wynoszącą około 60-70% po podaniu doustnym. Lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, a maksymalne stężenie w osoczu osiąga po około 1 godzinie. Aktywny metabolit enalaprylat pojawia się w osoczu po 3-4 godzinach od podania.
Enalapril dobrze przenika przez błony biologiczne i dystrybuuje się w tkankach. Przekracza barierę krew-mózg w ograniczonym stopniu. Ważną cechą farmakokinetyki enalaprylu jest jego zdolność do przenikania przez łożysko oraz do mleka matki, co ma istotne znaczenie kliniczne przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
Wydalanie enalaprylu i enalaprylatu odbywa się głównie przez nerki (około 60% dawki), co wymaga dostosowania dawkowania u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Okres półtrwania enalaprylu wynosi około 2 godzin, natomiast enalaprylatu około 11 godzin, co pozwala na dawkowanie raz lub dwa razy na dobę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Enarenal 10 mg
Enalapryl maleinian charakteryzuje się biodostępnością około 60% po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym po około 1 godzinie. Metabolizowany jest w wątrobie do aktywnego enalaprylatu, którego maksymalne stężenie pojawia się po około 4 godzinach. Enalaprylat wykazuje około 60% wiązania z białkami osocza i ma okres półtrwania około 11 godzin, co umożliwia dawkowanie 1-2 razy na dobę. Eliminacja leku i metabolitu odbywa się głównie przez nerki, z wydaleniem około 60% dawki w moczu (40% jako enalaprylat, 20% jako enalapryl). U pacjentów z prawidłową funkcją nerek stan stacjonarny osiągany jest po 4 dniach stosowania.
AUC, biodostępność, biotransformacja, ciężka niewydolność nerek, enalapryl maleinian, enalaprylat, hemodializa, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens dializacyjny, klirens kreatyniny, laktacja, mleko kobiece, nadciśnienie tętnicze, nerki, niewydolność nerek, niewydolność serca, okres półtrwania, przenikanie enalaprylu, przewód pokarmowy, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, wątroba, wiązanie z białkami osocza