warstwa kłębkowata
Warstwa kłębkowata (stratum granulosum) to jedna z warstw naskórka (epidermis), która odgrywa kluczową rolę w procesie keratynizacji. Jest to trzecia warstwa licząc od powierzchni skóry, znajdująca się między warstwą kolczystą (stratum spinosum) a warstwą jasną (stratum lucidum).
Warstwa kłębkowata składa się z 1-3 rzędów spłaszczonych komórek zawierających charakterystyczne ziarnistości keratohialiny (widoczne jako ciemne, zasadochłonne ziarnistości) oraz ciałka lamelarne (ciałka Odlanda). Keratohialina zawiera białka takie jak profilagryna, która przekształca się w filagrynę – kluczowy składnik utrzymujący integralność warstwy rogowej. Ciałka lamelarne zawierają lipidy, które po uwolnieniu do przestrzeni międzykomórkowej tworzą barierę wodoodporną.
Komórki warstwy kłębkowatej ulegają programowanej śmierci (apoptozie), co stanowi istotny etap w procesie różnicowania keratynocytów. Procesy te są ściśle regulowane przez czynniki transkrypcyjne, jony wapnia i enzymy. Zaburzenia funkcjonowania warstwy kłębkowatej mogą prowadzić do różnych chorób skóry, takich jak łuszczyca czy rybia łuska.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Badania niekliniczne itrakonazolu wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, świnki morskie, psy). W toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej obserwowano odwracalne zmiany w korze nadnerczy (obrzęk, przerost warstw siatkowatej i pasmowatej, zmniejszenie warstwy kłębkowatej), wątrobie (wakuolizacja hepatocytów, zmiany w komórkach zatokowych bez cech zapalenia czy martwicy) oraz układzie fagocytów jednojądrzastych (zwiększenie składników białkowych). U młodych psów stwierdzono zmniejszenie gęstości mineralnej kości, a u szczurów wady układu kostnego, takie jak zmniejszenie aktywności płytek wzrostu, zmniejszenie grubości warstwy zbitej kości i zwiększona łamliwość. Nie wykazano potencjału genotoksycznego ani pierwotnego działania rakotwórczego, choć u samców myszy i szczurów odnotowano zwiększoną zapadalność na mięsaki tkanek miękkich, powiązaną z przewlekłymi reakcjami zapalnymi i odkładaniem cholesterolu.
dawka, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fagocyty jednojądrzaste, genotoksyczność, gęstość mineralna kości, itrakonazol, komórki piankowe, komórki zatokowe, kora nadnerczy, makroglosja, martwica hepatocytów, metabolizm lipidów, mięsak tkanek miękkich, narządy miąższowe, płytki wzrostu kości, potencjał rakotwórczy, przepuklina mózgowa, przewlekła reakcja zapalna, tkanka łączna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wakuolizacja hepatocytów, warstwa kłębkowata, warstwa siatkowata i pasmowata, warstwa zbita kości -
Leksykon leków
Badania przedkliniczne itrakonazolu wykazały brak pierwotnego działania rakotwórczego oraz genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku pod tym kątem. Testy na szczurach (do 13 mg/kg/dobę u samców i 52 mg/kg/dobę u samic) oraz myszach (do 80 mg/kg/dobę) odpowiadające 1-krotności maksymalnej zalecanej dawki u ludzi (MRHD) w przeliczeniu na mg/m²/dobę, nie wykazały mutagenności. Zaobserwowano jednak u samców myszy zwiększoną zapadalność na mięsaki tkanek miękkich, powiązaną z przewlekłymi reakcjami zapalnymi i odkładaniem cholesterolu w tkance łącznej, a nie bezpośrednim działaniem rakotwórczym. Wysokie dawki (40 i 80 mg/kg/dobę) indukowały odwracalne zmiany histologiczne w korze nadnerczy, wątrobie oraz układzie fagocytów jednojądrzastych, a także zaburzenia metabolizmu lipidów, jednak ich znaczenie kliniczne przy dawkach terapeutycznych jest ograniczone.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gęstość mineralna kości, itrakonazol, kora nadnerczy, łamliwość kości, makroglosja, martwica komórek wątrobowych, metabolizm lipidów, mięsak tkanek miękkich, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przepuklina mózgowa, przewlekła reakcja zapalna, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, toksyczność dla matek, układ fagocytów jednojądrzastych, wada układu kostnego, wakuolizacja hepatocytów, warstwa kłębkowata, warstwa siatkowata i pasmowata, wątroba -
Leksykon leków
Itrakonazol, substancja czynna leku Itrax, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach toksyczności ostrej na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym myszach, szczurach, świnkach morskich i psach. W badaniach toksyczności przewlekłej i podprzewlekłej po doustnym podaniu zaobserwowano odwracalne zmiany w korze nadnerczy (obrzęk i przerost komórek warstw siatkowatej i pasmowatej), wątrobie (wakuolizacja hepatocytów i zmiany w komórkach zatokowych bez zapalenia lub martwicy) oraz układzie fagocytów jednojądrzastych (zwiększenie ilości składników białkowych). Dodatkowo stwierdzono zaburzenia metabolizmu lipidów manifestujące się obecnością komórek piankowych. U młodych psów wykazano zmniejszenie gęstości mineralnej kości, a u szczurów zmiany w układzie kostnym, takie jak zmniejszenie aktywności płytek wzrostu, grubości warstwy zbitej kości długich oraz zwiększenie łamliwości kości, co wskazuje na wpływ itrakonazolu na metabolizm kostny i procesy wzrostu kości.
działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gęstość mineralna kości, itrakonazol, Itrax, komórki piankowe, kora nadnerczy, makroglosja, martwica hepatocytów, metabolizm kostny, metabolizm lipidów, mięsak tkanki miękkiej, mutagenność, płytki wzrostu kości, potencjał rakotwórczy, przepuklina mózgowa, reakcja zapalna, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, układ fagocytów jednojądrzastych, wakuolizacja hepatocytów, warstwa kłębkowata, warstwa zbita kości, wątroba -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania toksyczności itrakonazolu wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w toksyczności ostrej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, świnki morskie, psy). W badaniach przewlekłych i podprzewlekłych zaobserwowano odwracalne zmiany patologiczne w korze nadnerczy (obrzęk i przerost komórek warstw siatkowatej i pasmowatej), wątrobie (wakuolizacja hepatocytów bez cech zapalenia lub martwicy) oraz układzie fagocytów jednojądrzastych (zwiększenie ilości składników białkowych). Dodatkowo stwierdzono zaburzenia metabolizmu lipidów manifestujące się obecnością komórek piankowych. Szczególną uwagę zwrócono na wpływ na układ kostny, gdzie u młodych psów i szczurów odnotowano zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zmniejszenie aktywności płytek wzrostu, zmniejszenie grubości warstwy zbitej kości długich oraz zwiększoną łamliwość kości.
działanie teratogenne, embriotoksyczność, gęstość mineralna kości, itrakonazol, komórki piankowe, komórki zatokowe, kora nadnerczy, łamliwość kości, makroglosja, martwica komórek wątrobowych, metabolizm lipidów, mięsak tkanek miękkich, mutagenność, narząd miąższowy, płodność, płytka wzrostu kości, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przepuklina mózgowa, przerost komórek, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność przewlekła i podprzewlekła, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ fagocytów jednojądrzastych, układ kostny, wada układu kostnego, wakuolizacja hepatocytów, warstwa kłębkowata, warstwa siatkowata i pasmowata, wątroba, wpływ na reprodukcję
