zakażenie prątkami BCG
Zakażenie prątkami BCG (Bacillus Calmette-Guérin) to powikłanie występujące po szczepieniu przeciwko gruźlicy, które jest wykonywane przy użyciu żywego, atenuowanego szczepu Mycobacterium bovis. Może objawiać się jako miejscowe ropne zmiany skórne, regionalne zapalenie węzłów chłonnych (najczęściej pachowych) lub, rzadziej, jako infekcja rozsiana.
Najczęstszym powikłaniem jest BCG-itis, czyli miejscowa reakcja zapalna w miejscu podania szczepionki, która może prowadzić do powstania ropnia podskórnego. Rozsiane zakażenie BCG występuje głównie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami odporności, szczególnie u osób z pierwotnymi niedoborami odporności, zakażonych HIV lub leczonych immunosupresyjnie.
Diagnostyka zakażenia prątkami BCG opiera się na obrazie klinicznym, badaniach mikrobiologicznych i molekularnych. Leczenie wymaga zastosowania leków przeciwprątkowych, takich jak izoniazyd, ryfampicyna i etambutol, przy czym należy pamiętać, że szczep BCG wykazuje oporność na pyrazynamid. W przypadku ropni konieczne może być postępowanie chirurgiczne.
Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami odporności, u których szczepienie BCG jest przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko rozsianego zakażenia. W tych przypadkach zaleca się odroczenie szczepienia do czasu wykluczenia zaburzeń odporności lub całkowitą rezygnację z immunizacji BCG.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – OncoTICE
Produkt OncoTICE, zawierający żywe atenuowane prątki BCG podszczepu TICE, stosowany jest w immunoterapii dopęcherzowej nowotworów pęcherza moczowego. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie próby tuberkulinowej, przy czym dodatni wynik nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania, chyba że towarzyszą mu kliniczne objawy czynnego zakażenia gruźlicą. U pacjentów z czynnikami ryzyka HIV zaleca się diagnostykę w kierunku zakażenia. Podawanie OncoTICE jest przeciwwskazane przy uszkodzeniach śluzówki cewki moczowej lub pęcherza, które mogą sprzyjać ogólnoustrojowemu rozprzestrzenianiu prątków. Immunoterapia wymaga ścisłego monitorowania pod kątem objawów ogólnoustrojowego zakażenia BCG, które mogą pojawić się nawet wiele miesięcy lub lat po zakończeniu leczenia, a w przypadku wystąpienia gorączki i utraty masy ciała o nieznanym pochodzeniu pacjent powinien niezwłocznie zgłosić się do lekarza.
gorączka, immunoterapia dopęcherzowa, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, podszczep TICE, prątki BCG, próba tuberkulinowa, test tuberkulinowy, uszkodzenie śluzówki, utrata masy ciała, warunki aseptyczne, wynik fałszywie dodatni, zagrożenie biologiczne, zakażenie gruźlicą, zakażenie HIV, zakażenie prątkami BCG - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Onko BCG 50 50 mg (nie mniej niż 150 mln i nie więcej niż 600 mln żywych prątków BCG)/ml
Lek Onko BCG 50 zawiera żywe, atenuowane prątki BCG (Bacillus Calmette-Guerin) w dawce od 1,5 × 10⁸ do 6,0 × 10⁸, stosowane dopęcherzowo w immunoterapii powierzchownych nowotworów pęcherza moczowego. Ze względu na mechanizm działania oparty na stymulacji układu odpornościowego, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami odporności (wrodzonymi lub nabytymi), w trakcie terapii immunosupresyjnej (kortykosteroidy, cytostatyki, radioterapia), a także u kobiet w ciąży, karmiących piersią lub z podejrzeniem ciąży. Ponadto, podanie leku jest przeciwwskazane przy aktywnym zakażeniu układu moczowego, znaczącym krwotoku z pęcherza, perforacji pęcherza oraz w okresie krótszym niż 2-3 tygodnie po przezcewkowej resekcji guza pęcherza moczowego (TUR). Pacjenci z czynną gruźlicą lub leczeni tuberkulostatykami również nie powinni otrzymywać Onko BCG 50 ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby i zaburzenia terapii.
absorpcja ogólnoustrojowa, cytostatyki, czynna gruźlica, immunoterapia pęcherza moczowego, kortykosteroidy, leczenie immunosupresyjne, nadwrażliwość na substancję czynną, Onko BCG, perforacja pęcherza moczowego, podanie dopęcherzowe, podszczep Moreau, prątki BCG, przezcewkowa resekcja guza, radioterapia, rak inwazyjny pęcherza moczowego, rak naciekający mięśniówkę, tuberkulostatyki, zaburzenia odporności, zakażenie prątkami BCG, zakażenie układu moczowego - Leksykon substancji czynnych
Mycobacterium bovis – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Mycobacterium bovis, stosowany w szczepionce BCG AJVaccines (szczep duński 1331), podawany jest w dawkach 2-8 × 10^5 CFU/0,1 ml dla osób powyżej 12 miesięcy oraz 1-4 × 10^5 CFU/0,05 ml dla niemowląt poniżej 12 miesięcy. Szczepionka wymaga prawidłowej techniki podania śródskórnego, gdyż zbyt głębokie wstrzyknięcie zwiększa ryzyko powikłań miejscowych, takich jak sączące owrzodzenie czy ropnie. Podanie dożylne jest przeciwwskazane. U bardzo niedojrzałych wcześniaków (≤28 tygodnia ciąży) konieczne jest monitorowanie czynności oddechowej przez 48-72 godziny z uwagi na ryzyko bezdechu, jednak ze względu na korzyści szczepienie nie powinno być odraczane. Osoby z dodatnim wynikiem próby tuberkulinowej nie powinny być szczepione, aby uniknąć ciężkich reakcji miejscowych. Po szczepieniu zaleca się obserwację pacjenta przez 15-20 minut w celu wczesnego wykrycia reakcji anafilaktycznych, które choć rzadkie, wymagają natychmiastowego postępowania.
Bacillus Calmette-Guérin, bezdech, czynność oddechowa, gruźlica, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwgruźliczy, Mycobacterium bovis, niedobór odporności, niedojrzały wcześniak, próba tuberkulinowa, reakcja anafilaktyczna, ropień, ropień skórny, ropne zapalenie węzłów chłonnych, sączące owrzodzenie, szczepionka BCG, zakażenie prątkami BCG, zapalenie węzłów chłonnych, zespół zapalnej rekonstrukcji immunologicznej