próba tuberkulinowa
Próba tuberkulinowa (test Mantoux) to diagnostyczna procedura skórna stosowana do wykrywania przebytego zakażenia prątkiem gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis). Polega na śródskórnym wstrzyknięciu oczyszczonej tuberkuliny (PPD – Purified Protein Derivative) i ocenie reakcji zapalnej w miejscu iniekcji po 48-72 godzinach.
Interpretacja wyniku opiera się na pomiarze średnicy nacieku (induracji), a nie samego zaczerwienienia. Za wynik dodatni uznaje się naciek o średnicy ≥5 mm u osób z grupy wysokiego ryzyka, ≥10 mm u osób z umiarkowanym ryzykiem oraz ≥15 mm u osób bez czynników ryzyka. Wynik dodatni świadczy o kontakcie z prątkiem gruźlicy, ale nie różnicuje między aktywną chorobą a utajoną infekcją.
Ograniczenia próby tuberkulinowej obejmują możliwość wyników fałszywie dodatnich (u osób po szczepieniu BCG lub zakażonych prątkami niegruźliczymi) oraz fałszywie ujemnych (u pacjentów z immunosupresją, sarkoidozą, ciężkimi infekcjami). W praktyce klinicznej próbę tuberkulinową coraz częściej zastępują nowocześniejsze testy IGRA (Interferon-Gamma Release Assay), które cechują się większą swoistością, szczególnie u osób szczepionych BCG.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Methylprednisolone Sopharma
Podczas terapii metyloprednizolonem należy uwzględnić zwiększone ryzyko zakażeń, które mogą mieć ciężki przebieg, zwłaszcza u pacjentów stosujących dawki immunosupresyjne lub łączących lek z innymi immunosupresantami. Zakażenia mogą być wirusowe, bakteryjne, grzybicze lub pasożytnicze, a ich ryzyko rośnie proporcjonalnie do dawki kortykosteroidów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie infekcje wirusowe, takie jak ospa wietrzna i odra, które u pacjentów z obniżoną odpornością mogą stanowić zagrożenie życia. Podczas stosowania metyloprednizolonu przeciwwskazane jest podawanie szczepionek żywych lub atenuowanych, natomiast szczepionki inaktywowane mogą być mniej skuteczne. W przypadku gruźlicy aktywnej lek stosuje się wyłącznie w ciężkich postaciach, zawsze w połączeniu z leczeniem przeciwgruźliczym, a u pacjentów z utajoną gruźlicą konieczna jest ścisła obserwacja i chemioprofilaktyka przy długotrwałej terapii.
chemioprofilaktyka przeciwgruźlicza, glikokortykosteroid, gruźlica aktywna, gruźlica płuc, gruźlica utajona, infekcja grzybicza, lek immunosupresyjny, leukocyt, metyloprednizolon, mięsak Kaposiego, niewydolność kory nadnerczy, odporność humoralna, odporność komórkowa, odpowiedź immunologiczna, ospa wietrzna, próba tuberkulinowa, szczepionka inaktywowana, szczepionka żywa atenuowana, wstrząs septyczny, wstrząs septyczny zależny od wazopresora - Leksykon substancji czynnych
Mycobacterium bovis – Właściwości farmakodynamiczne
Mycobacterium bovis BCG, szczep duński 1331 stosowany w szczepionce BCG AJVaccines, jest żywym atenuowanym szczepem podawanym w dawkach zależnych od wieku: 0,1 ml (2-8 x 10^5 CFU) dla dorosłych i dzieci powyżej 12 miesięcy oraz 0,05 ml (1-4 x 10^5 CFU) dla niemowląt poniżej 12 miesięcy. Szczepionka ta wywołuje odpowiedź komórkową, która zapewnia ochronę przed zakażeniem prątkami Mycobacterium tuberculosis, co potwierdza dodatni wynik próby tuberkulinowej około 6 tygodni po szczepieniu. Jednakże korelacja między reakcją skórną a rzeczywistą ochroną immunologiczną pozostaje niejasna, a odporność może osłabiać się po około 10 latach, co jest istotne przy planowaniu długoterminowej profilaktyki przeciwgruźliczej.
etambutol, gruźlica, izoniazyd, lek przeciwgruźliczy, lekooporność, minimalne stężenie hamujące, Mycobacterium bovis BCG, powikłania poszczepienne, próba tuberkulinowa, profilaktyka przeciwgruźlicza, pyrazinamid, reakcja poszczepienna, rifampicyna, streptomycyna, szczep duński 1331, szczepionka przeciw gruźlicy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Medrol
Metyloprednizolon (Medrol) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na immunosupresyjne działanie, które zwiększa podatność na zakażenia o różnej etiologii: wirusowe, bakteryjne, grzybicze, pierwotniakowe oraz pasożytnicze. Ryzyko infekcji rośnie proporcjonalnie do dawki kortykosteroidu, a przebieg zakażeń może być atypowy i ciężki, nawet śmiertelny, zwłaszcza w przypadku chorób zakaźnych wieku dziecięcego (np. ospa wietrzna, odra). W trakcie terapii należy unikać szczepień żywymi, atenuowanymi wirusami, natomiast szczepionki inaktywowane mogą być stosowane, choć z możliwym osłabieniem odpowiedzi immunologicznej. U pacjentów z gruźlicą metyloprednizolon stosuje się tylko w ciężkich przypadkach, zawsze w połączeniu z lekami przeciwgruźliczymi, a u osób z gruźlicą utajoną konieczna jest chemioprofilaktyka i ścisła obserwacja kliniczna.
chemioprofilaktyka przeciwgruźlicza, choroba pasożytnicza, gruźlica aktywna, gruźlica utajona, immunosupresja, kortykosteroid, laktoza jednowodna, lek immunosupresyjny, metyloprednizolon, mięsak Kaposiego, neutrofil, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, odporność komórkowa i humoralna, odra, ospa wietrzna, próba tuberkulinowa, szczepionka inaktywowana, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie pierwotniakowe, zakażenie wirusowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Tuberkulina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Tuberculin PPD RT23 AJV zawiera tuberkulinę PPD RT 23 w dawce 2 T.U./0,1 ml, co odpowiada 0,04 mikrograma oczyszczonej pochodnej tuberkuliny. Preparat jest stosowany diagnostycznie w próbie tuberkulinowej do wykrywania zakażenia prątkiem gruźlicy. W skład produktu wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak disodu fosforan dwuwodny (0,76 mg), potasu diwodorofosforan (0,145 mg), sodu chlorek (0,48 mg) oraz potasu hydroksychinoliny siarczan (10 mikrogramów). Tuberculin PPD RT23 AJV dostępny jest w formie klarownego, bezbarwnego do jasnożółtego roztworu do wstrzykiwań.
charakterystyka produktu leczniczego, disodu fosforan dwuwodny, działanie niepożądane, potasu diwodorofosforan, potasu hydroksychinoliny siarczan, próba tuberkulinowa, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, roztwór do wstrzykiwań, sodu chlorek, tuberkulina, tuberkulina PPD RT 23, zakażenie prątkiem gruźlicy - Leksykon chorób i schorzeń
Powiększone węzły chłonne – Patofizjologia i mechanizm
Powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatia) jest wynikiem złożonych procesów immunologicznych, w których kluczową rolę odgrywa zwiększony napływ i proliferacja limfocytów T i B w węźle chłonnym, przewyższający ich odpływ. Mechanizm ten obejmuje prezentację antygenów, ekspansję klonalną komórek limfoidalnych oraz reakcję zapalną prowadzącą do rozciągnięcia torebki limfatycznej i miejscowej tkliwości. Limfadenopatia może mieć etiologię infekcyjną (wirusową, bakteryjną, grzybiczą, pasożytniczą), autoimmunologiczną (np. SLE, reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza) lub nowotworową (chłoniaki, białaczki, przerzuty). Charakterystyka kliniczna węzłów (bolesność, konsystencja, mobilność, czas trwania) oraz lokalizacja (lokalna vs uogólniona) dostarczają istotnych wskazówek diagnostycznych, a uogólniona limfadenopatia często wskazuje na choroby systemowe lub nowotworowe. W diagnostyce pomocne są badania laboratoryjne (morfologia, serologie, testy immunologiczne) oraz obrazowe (USG, TK, MRI, PET), a złotym standardem pozostaje biopsja węzła chłonnego.
angina paciorkowcowa, białaczka, biopsja aspiracyjna cienkoigłowa, biopsja gruboigłowa, biopsja nacięciowa, biopsja wycinkowa, chłoniak, chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, choroba autoimmunologiczna, choroba Gauchera, choroba spichrzeniowa, dysfagia, ekspansja klonalna, gruźlica, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, komórka plazmatyczna, komórka prezentująca antygen, limfadenopatia, limfocyt, macierz pozakomórkowa, mononukleoza zakaźna, naczynie limfatyczne, płyn limfatyczny, powiększony węzeł chłonny, próba tuberkulinowa, przeciwciało przeciwjądrowe, przerzut nowotworowy, reumatoidalne zapalenie stawów, ropień węzła chłonnego, sarkoidoza, toczeń rumieniowaty układowy, toksoplazmoza, układ immunologiczny, układ siateczkowo-śródbłonkowy, uogólniona limfadenopatia, węzeł chłonny, zakażenie pasożytnicze, zapalenie migdałków, zespół nabytego niedoboru odporności - Leksykon substancji czynnych
Prednizon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Prednizon, jako silny glikokortykosteroid, wykazuje szerokie spektrum działania klinicznego, jednak jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko immunosupresji i powikłań zakaźnych, w tym reaktywacji zakażeń utajonych takich jak gruźlica czy wirusowe zapalenie wątroby typu B. U pacjentów z gruźlicą utajoną lub dodatnią próbą tuberkulinową konieczna jest ścisła obserwacja, a w przypadku długotrwałej terapii profilaktyka przeciwgruźlicza. Prednizon jest przeciwwskazany w układowych zakażeniach grzybiczych, a jego stosowanie w zakażeniach leczonych amfoterycyną B wymaga monitorowania ryzyka niewydolności krążenia i hipokaliemii. Ponadto, u pacjentów z podejrzeniem pełzakowicy lub węgornicy należy wykluczyć te zakażenia przed rozpoczęciem terapii. Stosowanie prednizonu wiąże się z koniecznością unikania żywych szczepionek wirusowych na około 8 tygodni przed i 2 tygodnie po szczepieniu, a także z ryzykiem ciężkiego przebiegu chorób wirusowych, takich jak ospa wietrzna i odra, szczególnie u dzieci i osób z upośledzoną odpornością.
amfoterycyna B, bradykardia, centralna surowicza chorioretinopatia, fluorochinolon, glikokortykosteroid, gruźlica utajona, guz chromochłonny, HBsAg, hiperlipidemia, hipoalbuminemia, hipokaliemia, hipoprotombinemia, immunosupresja, jaskra, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwosteoporotyczny, marskość wątroby, myasthenia gravis, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nieswoiste wrzodziejące zapalenie okrężnicy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nerek, opryszczka zwykła, opryszczkowe zapalenie rogówki, ospa wietrzna, osteoporoza, pełzak czerwonki, pełzakowica, perforacja przewodu pokarmowego, perforacja rogówki, poliomyelitis, półpasiec, półpasiec oczny, próba tuberkulinowa, reakcja anafilaktyczna, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, uchyłkowatość jelit, węgornica, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma, zakażenie grzybicze, zakażenie utajone, zapalenie otrzewnej, zapalenie przełyku, zapalenie ścięgna, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie węzłów chłonnych, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność krążenia, zerwanie ścięgna, zespół odstawienia - Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Prątki BCG (Bacillus Calmette-Guerin) są stosowane głównie w immunoterapii powierzchownego raka pęcherza moczowego, podawane wyłącznie dopęcherzowo (preparaty OncoTICE, Onko BCG 50/100). Przed terapią należy wykonać próbę tuberkulinową, przy czym dodatni wynik jest przeciwwskazaniem jedynie przy klinicznych objawach aktywnej gruźlicy. U pacjentów z ryzykiem zakażenia HIV wskazane jest wykonanie testów w kierunku HIV. Uszkodzenia błony śluzowej pęcherza lub cewki moczowej stanowią przeciwwskazanie do podania BCG do czasu pełnego wygojenia, ze względu na ryzyko ogólnoustrojowego zakażenia. Po podaniu preparatu konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem objawów toksyczności i zakażenia, które mogą pojawić się nawet po wielu miesiącach lub latach, manifestując się m.in. ziarniniakowym zapaleniem płuc czy ropniami. Zaleca się także stosowanie prezerwatyw lub wstrzemięźliwość seksualną przez 48 godzin do tygodnia po terapii, aby zapobiec zakażeniu partnera.
Bacillus Calmette-Guérin, bezdech, cewnikowanie, gruźlica, immunoterapia, podanie dopęcherzowe, prątki BCG, próba tuberkulinowa, rak pęcherza moczowego, ropień, substancja tuberkulostatyczna, szczepionka przeciwgruźlicza, terapia anty-TNF, test tuberkulinowy, utajone zakażenie BCG, wcześniak, zakażenie HIV, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie tętniaka, ziarniniakowe zapalenie płuc - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – OncoTICE
Produkt OncoTICE, zawierający żywe atenuowane prątki BCG podszczepu TICE, stosowany jest w immunoterapii dopęcherzowej nowotworów pęcherza moczowego. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie próby tuberkulinowej, przy czym dodatni wynik nie stanowi bezwzględnego przeciwwskazania, chyba że towarzyszą mu kliniczne objawy czynnego zakażenia gruźlicą. U pacjentów z czynnikami ryzyka HIV zaleca się diagnostykę w kierunku zakażenia. Podawanie OncoTICE jest przeciwwskazane przy uszkodzeniach śluzówki cewki moczowej lub pęcherza, które mogą sprzyjać ogólnoustrojowemu rozprzestrzenianiu prątków. Immunoterapia wymaga ścisłego monitorowania pod kątem objawów ogólnoustrojowego zakażenia BCG, które mogą pojawić się nawet wiele miesięcy lub lat po zakończeniu leczenia, a w przypadku wystąpienia gorączki i utraty masy ciała o nieznanym pochodzeniu pacjent powinien niezwłocznie zgłosić się do lekarza.
gorączka, immunoterapia dopęcherzowa, pęcherz moczowy, podanie dopęcherzowe, podszczep TICE, prątki BCG, próba tuberkulinowa, test tuberkulinowy, uszkodzenie śluzówki, utrata masy ciała, warunki aseptyczne, wynik fałszywie dodatni, zagrożenie biologiczne, zakażenie gruźlicą, zakażenie HIV, zakażenie prątkami BCG - Leksykon substancji czynnych
Mycobacterium bovis – Dawkowanie i sposób podawania
Mycobacterium bovis BCG, szczep duński 1331, jest żywym atenuowanym składnikiem szczepionki BCG AJVaccines, stosowanym w profilaktyce gruźlicy. Dawkowanie jest ściśle zależne od wieku pacjenta: niemowlęta poniżej 12 miesięcy otrzymują 0,05 ml zawiesiny zawierającej 1-4 x 10^6 CFU, natomiast dorośli i dzieci powyżej 12 miesięcy – 0,1 ml z 2-8 x 10^6 CFU, podawane śródskórnie. Technika iniekcji wymaga precyzyjnego wprowadzenia igły na głębokość około 2 mm w fałd skórny na ramieniu, z potwierdzeniem prawidłowego podania przez pojawienie się wypukłego białawego pęcherzyka. Zaleca się stosowanie strzykawek 1 ml z dokładnością do 0,01 ml oraz krótkich igieł 25G/0,50 mm lub 26G/0,45 mm, wykluczając użycie wstrzykiwaczy i urządzeń do wielokrotnych nakłuć.
charakterystyka produktu leczniczego, jednostka tworząca kolonię, mięsień naramienny, Mycobacterium bovis BCG, odpowiedź immunologiczna, podanie śródskórne, powierzchniowa warstwa skóry, prątek gruźlicy, próba tuberkulinowa, reakcja poszczepienna, rekonstytucja, szczep duński 1331, szczepionka BCG, wstrzyknięcie śródskórne - Leksykon substancji czynnych
Wirus różyczki – Interakcje
Żywy atenuowany wirus różyczki (szczep Wistar RA 27/3), stosowany w szczepionkach MMR i MMRV, może wchodzić w interakcje z innymi szczepionkami oraz produktami leczniczymi, co ma istotne znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa szczepień. Szczepionki zawierające wirus różyczki mogą być podawane jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami, w tym sześcioskładnikowymi (DTPa-HBV-IPV/Hib), przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, Hib, IPV, OPV, HBV, HAV, meningokokom (MenB, MenC, MenACWY), ospie wietrznej (VZV) oraz pneumokokom. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym podawaniu szczepionki Bexsero (MenB) ze szczepionkami zawierającymi wirus różyczki ze względu na zwiększone ryzyko gorączki i innych działań niepożądanych. W przypadku braku danych klinicznych dotyczących innych szczepionek, zaleca się podawanie ich w różne miejsca ciała oraz zachowanie odstępu co najmniej 1 miesiąca między szczepieniami zawierającymi żywe atenuowane wirusy, aby uniknąć interferencji wirusowych.
atenuowany wirus różyczki, immunogenność, immunoglobulina ludzka, interakcja lekowa, odpowiedź immunologiczna, próba tuberkulinowa, reakcja poszczepienna, szczep Wistar RA 27/3, szczepionka DTP, szczepionka Hib, szczepionka IPV, szczepionka MenB, szczepionka meningokokowa skoniugowana, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, szczepionka OPV, szczepionka pneumokokowa skoniugowana, szczepionka przeciw ospie wietrznej, test tuberkulinowy, transfuzja krwi, układ odpornościowy, wirus różyczki, wynik fałszywie ujemny, WZW typu A, WZW typu B, zespół Reye’a - Leksykon substancji czynnych
Tuberkulina – Działania niepożądane
Preparat Tuberculin PPD RT 23 AJV (2 T.U./0,1 ml) wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na licznych doświadczeniach klinicznych, gdzie działania niepożądane są przeważnie łagodne i przejściowe. Najczęściej obserwowane są reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ból, swędzenie, podrażnienie, a u osób o wysokiej wrażliwości mogą pojawić się pęcherze lub martwica skóry (częstość 1/10 000 do 1/1000), które zwykle ustępują samoistnie. Objawy ogólnoustrojowe obejmują niewielką gorączkę (często ≥1/100 do <1/10) oraz powiększenie węzłów chłonnych (częstość 1/1000 do 1/100), które zazwyczaj nie wymagają interwencji. Bardzo rzadkie (<1/10 000) są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, stanowiąca bezpośrednie zagrożenie życia i wymagająca natychmiastowej pomocy medycznej z podaniem adrenaliny.
adrenalina, ból głowy, choroba nowotworowa, ciężka reakcja alergiczna, interwencja dermatologiczna, lek przeciwgorączkowy, martwica skóry, martwica tkanki, objaw ogólnoustrojowy, owrzodzenie skóry, pęcherz skórny, pokrzywka, postępowanie w anafilaksji, powiększenie węzłów chłonnych, próba tuberkulinowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny, tuberkulina, tuberkulina PPD RT 23, zaburzenie skóry, zaburzenie układu chłonnego, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zakażenie wtórne, zmiana martwicza - Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Interakcje
Wirus świnki, stosowany w szczepionkach skojarzonych MMR i MMRV (np. Priorix, Priorix-Tetra), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne i immunologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczepionki te można bezpiecznie podawać jednocześnie z wieloma innymi preparatami immunizacyjnymi, takimi jak DTPa, dTpa, Hib, IPV, OPV, HBV, HAV, MenB, MenC, MenACWY, VZV (z wyjątkiem Priorix-Tetra, który zawiera już komponent VZV) oraz skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom. W przypadku szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy niewymienione jako kompatybilne, zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 1 miesiąca, aby uniknąć wzajemnego osłabienia odpowiedzi immunologicznej. Szczepionka Bexsero podawana jednocześnie z preparatami zawierającymi wirusa świnki zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak gorączka, tkliwość w miejscu wstrzyknięcia, zmiany nawyków żywieniowych i drażliwość, co wymaga rozważenia oddzielnego podawania tych szczepionek.
anergia, atenuowany wirus świnki, błonica, doustna szczepionka przeciw polio, Haemophilus influenzae typu B, inaktywowana szczepionka przeciw polio, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja immunologiczna, krztusiec, ludzka immunoglobulina, meningokoki grupy C, odpowiedź immunologiczna, preparat immunologiczny, próba tuberkulinowa, reakcja alergiczna, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczepionka MMRV, szczepionka przeciw meningokokom grupy B, szczepionka skoniugowana, tężec, transfuzja krwi, wirus świnki, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zespół Reye’a - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tuberculin PPD RT23 AJV
Próba tuberkulinowa Mantoux z użyciem Tuberculin PPD RT 23 AJV o stężeniu 2 T.U./0,1 ml wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa, w tym przygotowania personelu medycznego na ewentualne reakcje anafilaktyczne, które choć rzadkie, mogą wystąpić. Zaleca się obserwację pacjenta przez 20 minut po podaniu preparatu, aby monitorować objawy alergiczne wymagające natychmiastowej interwencji. Kluczowa jest prawidłowa technika śródskórnego podania, gdyż podanie podskórne lub domięśniowe uniemożliwia prawidłową ocenę wyniku i wymaga powtórzenia próby, najlepiej na przeciwległym ramieniu lub w odległości co najmniej 4 cm od pierwotnego miejsca iniekcji.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tuberculin PPD RT23 AJV 2 T.U./dawkę 0,1 ml
Produkt leczniczy Tuberculin PPD RT 23 AJV, zawierający tuberkulinę PPD RT 23 w dawce 0,04 µg (2 T.U./0,1 ml), jest stosowany wyłącznie w diagnostyce gruźlicy poprzez wykonanie próby tuberkulinowej. Podawany śródskórnie roztwór do wstrzykiwań wywołuje miejscową reakcję nadwrażliwości typu opóźnionego, co umożliwia ocenę kontaktu pacjenta z prątkami gruźlicy. Ze względu na charakter działania immunologicznego ograniczonego do miejsca podania, nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych, gdyż parametry takie jak biodostępność, dystrybucja, metabolizm czy wydalanie nie mają zastosowania w tym kontekście.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Encorton
Prednizon, jako glikokortykosteroid, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu ze względu na ryzyko nasilenia zakażeń, zwłaszcza grzybiczych i wirusowych, oraz maskowanie ich objawów. Przeciwwskazany jest u pacjentów z układowymi zakażeniami grzybiczymi, a w terapii z amfoterycyną B może powodować poważne powikłania, takie jak zastoinowa niewydolność krążenia, powiększenie serca i ciężka hipokaliemia. Należy unikać szczepień żywymi szczepionkami wirusowymi oraz monitorować pacjentów z gruźlicą, a także wykluczyć pełzakowicę u osób z krajów tropikalnych. Długotrwałe stosowanie prednizonu wiąże się z ryzykiem zespołu odstawienia, dlatego dawkę należy redukować stopniowo, dostosowując schemat do indywidualnej reakcji pacjenta i rodzaju choroby.
amfoterycyna B, bezsenność, choroba Addisona, ciężka depresja, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, czynna gruźlica, euforia, glikokortykosteroid, gruźlica rozsiana, hiperlipidemia, hipoalbuminemia, hipokaliemia, hipoprotrombinemia, jaskra, kwas acetylosalicylowy, marskość wątroby, maskowanie objawów zakażenia, miastenia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność nerek, odra, ospa wietrzna, osteoporoza, pełzak czerwonki, pełzakowica, perforacja rogówki, półpasiec oczny, prednizon, próba tuberkulinowa, psychoza, uchyłkowatość jelit, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wtórne zakażenie grzybicze, zaburzenie psychiczne, zaćma, zakażenie grzybicze, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, zastoinowa niewydolność krążenia, zawał serca, zespół odstawienia glikokortykosteroidów, żywa szczepionka wirusowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Encorton 10 mg
Prednizon, aktywny składnik preparatu Encorton, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o wysokim znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na skuteczność terapii oraz bezpieczeństwo pacjenta. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) i alkoholem ze względu na wysokie ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego. Interakcje z amfoterycyną B i inhibitorami anhydrazy węglanowej mogą prowadzić do hipokaliemii, przerostu mięśnia sercowego i niewydolności krążenia, co wymaga monitorowania stężenia potasu i oceny kardiologicznej. Prednizon zwiększa stężenie glukozy we krwi, co wymaga dostosowania dawek doustnych leków przeciwcukrzycowych lub insuliny, a także nasila hiperglikemię przy jednoczesnym stosowaniu asparaginazy. Ponadto, prednizon może zmieniać skuteczność leków przeciwzakrzepowych, co wymaga monitorowania czasu protrombinowego i dostosowania dawki, a także zwiększa ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
amfoterycyna B, androgen, asparaginaza, bazofil, blok płytki motorycznej, choroba limfoproliferacyjna, ciśnienie śródgałkowe, czas protrombinowy, depresja oddechowa, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwcukrzycowy, efedryna, enzym mikrosomalny, eozynofil, glikozyd naparstnicy, gospodarka elektrolitowa, heparyna, hepatotoksyczność, hipernatremia, hipokalcemia, hipokaliemia, hormon tarczycy, indandion, inhibitor anhydrazy węglanowej, insulina, izoniazyd, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas foliowy, lek cholinolityczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwzakrzepowy, limfocyt, meksyletyna, mitotan, nadczynność tarczycy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, osteoporoza, owrzodzenie, paracetamol, płytki krwi, pochodna kumaryny, poziom cholesterolu, poziom glukozy, poziom trójglicerydów, poziom wapnia, prednizon, próba tuberkulinowa, przerost mięśnia sercowego, salicylany, steroid anaboliczny, streptokinaza, szczepionka zawierająca żywe wirusy, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, urokinaza, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność krążenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – BCG – medac
BCG-medac to preparat zawierający szczep RIVM Bacillus Calmette-Guérin (BCG) w dawce od 2 × 10 do 3 × 10 żywych cząstek po rekonstytucji, przeznaczony wyłącznie do podawania dopęcherzowego. Podanie leku wymaga szczególnej ostrożności, w tym wykluczenia zakażenia układu moczowego przed każdym wlewem oraz przerwania terapii w przypadku gorączki lub nasilonego krwiomoczu. Przygotowanie produktu musi odbywać się z zachowaniem ścisłych zasad bezpieczeństwa, unikając kontaktu ze skórą i błonami śluzowymi, a także w osobnym pomieszczeniu, z wykluczeniem personelu z obniżoną odpornością. Podanie BCG może indukować wrażliwość na tuberkulinę, co utrudnia interpretację testów tuberkulinowych, dlatego zaleca się ich wykonanie przed terapią. Należy również pamiętać o ryzyku ciężkich ogólnoustrojowych zakażeń BCG, które występują u mniej niż 5% pacjentów i mogą wymagać leczenia przeciwgruźliczego, zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami czynności wątroby.
antygen HLA-B27, Bacillus Calmette-Guérin, biologiczny produkt leczniczy, choroba reumatyczna, choroby zakaźne, immunosupresja, krwiomocz, leczenie przeciwgruźlicze, Mycobacterium bovis, Mycobacterium tuberculosis, mykobakterie, obniżona odporność, ogólnoustrojowe zakażenie BCG, podanie dopęcherzowe, próba tuberkulinowa, przykurcz pęcherza moczowego, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, środki ostrożności, terapia BCG, utajone zakażenie, wstrząs septyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie prątkami, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zespół Reitera, ziarniniakowe zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Rumień guzowaty – Diagnostyka i diagnoza
Rumień guzowaty (erythema nodosum) to najczęstsza postać panniculitis, manifestująca się bolesnymi, czerwonymi guzkami na przednich powierzchniach goleni, które ewoluują kolorystycznie od czerwonych przez fioletowe do żółto-zielonych i ustępują samoistnie w ciągu 3-6 tygodni bez blizn. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym oraz poszukiwaniu choroby podstawowej. Typowo towarzyszą gorączka (ok. 60%), bóle stawów (artralgia u 60%) i zapalenie stawów (30%). Podstawowe badania obejmują morfologię krwi z rozmazem (leukocytoza z neutrofilią), podwyższone OB i CRP, wymaz z gardła z testem antygenowym i miano ASO, RTG klatki piersiowej oraz testy tuberkulinowe lub QuantiFERON Gold w kierunku gruźlicy. W zależności od podejrzeń klinicznych wykonuje się dodatkowe badania serologiczne, mikrobiologiczne, obrazowe i reumatologiczne.
antystreptolizyna O, badanie kliniczne, białko C-reaktywne, biopsja nacięciowa, biopsja skóry, ból stawów, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, gruźlica, guzkowe zapalenie tętnic, histoplazmoza, kokcydioidomykoza, morfologia krwi, odczyn Biernackiego, powierzchowne zapalenie żył, próba tuberkulinowa, rtg klatki piersiowej, rumień guzowaty, sarkoidoza, test uwalniania interferonu gamma, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie przegrod tkanki tłuszczowej, zapalenie stawów, zapalenie tkanki podskórnej, zespół Behceta, ziarniniak Mieschera - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka bcg przeciwko gruźlicy – Objawy
Szczepionka BCG, zawierająca żywe, atenuowane Mycobacterium bovis, jest stosowana w profilaktyce gruźlicy, szczególnie skuteczna w zapobieganiu ciężkim postaciom choroby u niemowląt i małych dzieci, zapewniając 70-80% ochrony przed gruźliczym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych i gruźlicą prosówkową oraz około 70% ochrony przed aktywną gruźlicą u dzieci. Skuteczność w zapobieganiu gruźlicy płucnej u dorosłych jest zmienna (0-80%), a ochrona utrzymuje się do około 10-15 lat. Typowe reakcje poszczepienne obejmują lokalny pęcherzyk i indurację, które rozwijają się w ciągu 2-12 tygodni i pozostawiają bliznę, a także łagodne objawy ogólne, takie jak gorączka do 39°C, bóle mięśniowe i powiększenie węzłów chłonnych. Poważne działania niepożądane, w tym anafilaksja czy ropień, są rzadkie i częstsze u osób z niedoborami odporności, u których szczepienie jest przeciwwskazane.
aktywna gruźlica, anafilaksja, choroba współistniejąca, gruźlica kręgosłupa, gruźlica krtani, gruźlica płuc, gruźlica płucna, gruźlica pozapłucna, gruźlica prosówkowa, gruźlica rozsiana, gruźlica węzłów chłonnych, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, induracja, Mycobacterium bovis, Mycobacterium tuberculosis, nocne poty, odkrztuszanie plwociny, owrzodzenie, owrzodzenie Buruli, powiększony węzeł chłonny, próba tuberkulinowa, reakcja alergiczna, ropień, skórny test tuberkulinowy, szczepionka BCG, test IGRA, trąd, utajona gruźlica, zakażenie gruźlicą - Leksykon substancji czynnych
Bacillus Calmette-Guérin – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Bacillus Calmette-Guérin (BCG-medac) to żywy atenuowany szczep prątka bydlęcego (2 × 10 do 3 × 10 żywych cząstek szczepu RIVM, wywodzącego się ze szczepu 1173-P2) stosowany wyłącznie w immunoterapii nowotworów pęcherza moczowego poprzez wlewy dopęcherzowe. Podanie BCG inną drogą (np. podskórnie, domięśniowo, dożylnie) jest przeciwwskazane. Preparat wymaga szczególnych procedur bezpieczeństwa podczas przygotowania i podawania, w tym unikania kontaktu ze skórą i błonami śluzowymi personelu oraz pacjentów, a także stosowania środków dezynfekcyjnych o potwierdzonym działaniu przeciwko mykobakteriom w przypadku rozlania. Pacjenci powinni przestrzegać rygorystycznych zasad higieny po podaniu, zwłaszcza po pierwszym oddaniu moczu, aby zapobiec zakażeniom i reakcjom nadwrażliwości. Przed terapią należy wykluczyć zakażenia układu moczowego, a w trakcie leczenia przerwać terapię w przypadku infekcji i wznowić ją dopiero po wyleczeniu. Podanie BCG może powodować wrażliwość na tuberkulinę, co komplikuje diagnostykę zakażeń prątkami Mycobacterium, a dostępne metody diagnostyczne (mikroskopia, PCR, posiewy, badania histopatologiczne) nie zawsze są wiarygodne w wykrywaniu ogólnoustrojowego zakażenia BCG.
antygen HLA-B27, Bacillus Calmette-Guérin, immunoterapia nowotworów pęcherza moczowego, krwiomocz, leczenie przeciwgruźlicze, Mycobacterium bovis, Mycobacterium tuberculosis, mykobakterie, posocznica, prątki Mycobacterium, próba tuberkulinowa, przykurcz pęcherza moczowego, ropień, wlew dopęcherzowy, wstrząs septyczny, zakażenie ogólnoustrojowe BCG, zapalenie pęcherza moczowego, zespół Reitera, ziarniniakowe zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Tuberkulina – Przeciwwskazania stosowania
Tuberkulina PPD RT23 AJV, stosowana w diagnostyce zakażeń prątkiem gruźlicy, zawiera 0,04 mikrograma tuberkuliny PPD RT23 w dawce 2 T.U./0,1 ml oraz substancje pomocnicze: disodu fosforan dwuwodny (0,76 mg), potasu diwodorofosforan (0,145 mg), sodu chlorek (0,48 mg) i potasu hydroksychinoliny siarczan (10 mikrogramów). Bezwzględnym przeciwwskazaniem do wykonania próby tuberkulinowej jest nadwrażliwość typu I na tuberkulinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ponadto, przeciwwskazaniem są przebyte ciężkie reakcje skórne po wcześniejszym podaniu tuberkuliny, takie jak pęcherze, owrzodzenia czy martwica skóry w miejscu wstrzyknięcia, które mimo samoistnego ustąpienia, wskazują na ryzyko poważniejszych reakcji przy ponownej ekspozycji.
badanie molekularne, ciężka reakcja skórna, gruźlica, IGRA, Interferon Gamma Release Assay, martwica skóry, nadwrażliwość typu I, odczyn tuberkulinowy, owrzodzenie skóry, pęcherze skórne, próba tuberkulinowa, Purified Protein Derivative, reakcja natychmiastowa, test immunologiczny, tuberkulina PPD, zakażenie prątkiem gruźlicy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Medrol
Metyloprednizolon (Medrol) wykazuje istotny wpływ immunosupresyjny, co zwiększa ryzyko zakażeń wirusowych (zwłaszcza ospa wietrzna, odra), bakteryjnych, grzybiczych oraz pierwotniakowych i pasożytniczych. Kortykosteroidoterapia może maskować objawy infekcji, utrudniając ich wczesne rozpoznanie i leczenie. Ryzyko powikłań infekcyjnych rośnie proporcjonalnie do dawki leku, a zakażenia mogą przebiegać od łagodnych do ciężkich, z możliwością zgonu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z aktywną lub utajoną gruźlicą, gdzie stosowanie metyloprednizolonu wymaga skojarzenia z lekami przeciwgruźliczymi oraz ścisłej obserwacji klinicznej i ewentualnej chemioprofilaktyki.
chemioprofilaktyka przeciwgruźlicza, choroba pasożytnicza, dawka immunosupresyjna, glikokortykosteroid, gruźlica, gruźlica utajona, immunosupresja, infekcja pierwotniakowa, kortykosteroidoterapia, laktoza jednowodna, metyloprednizolon, odra, ospa wietrzna, powikłanie infekcyjne, próba tuberkulinowa, szczepionka inaktywowana, szczepionka zawierająca żywe wirusy, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie wirusowe - Leksykon substancji czynnych
Triamcynolon – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Triamcynolon, jako glikokortykosteroid, powinien być stosowany w najmniejszych skutecznych dawkach z uwzględnieniem stopniowego zmniejszania dawki, aby uniknąć niewydolności kory nadnerczy oraz zespołu odstawienia glikokortykosteroidów, objawiającego się gorączką, bólami mięśni i stawów. Miejscowe stosowanie triamcynolonu może prowadzić do ogólnoustrojowego wchłaniania, zwłaszcza przy aplikacji na dużą powierzchnię skóry, uszkodzoną skórę, pod opatrunkami okluzyjnymi lub podczas długotrwałego leczenia, co zwiększa ryzyko zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. U dzieci, ze względu na większy stosunek powierzchni ciała do masy ciała, istnieje podwyższone ryzyko zespołu Cushinga oraz zaburzeń wzrostu, dlatego preparaty te nie są zalecane u dzieci poniżej 16 lat, a u starszych dzieci wymagana jest szczególna ostrożność i regularna kontrola. Działania niepożądane miejscowe obejmują atrofie skóry, rozstępy, teleangiektazje, trądzik oraz wolniejsze gojenie się ran, a długotrwałe stosowanie na twarz wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko rozszerzenia naczyń i zaniku skóry.
atrofia skóry, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie śródgałkowe, czynna gruźlica, glikokortykosteroid, gruźlica rozsiana, hipoprotrombiemia, inhibitor CYP3A, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, lek przeciwprątkowy, nadkażenie skóry, niedobór laktazy, nieimmunologiczna reakcja kontaktowa, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, okołoustne zapalenie skóry, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, pełzakowica, perforacja rogówki, próba tuberkulinowa, teleangiektazja, uchyłkowatość jelit, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zahamowanie czynności nadnerczy, zaostrzenie z odbicia, zapalenie otrzewnej, zespół Cushinga, zespół odstawienia glikokortykosteroidów, zespół odstawienia miejscowych steroidów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żywa szczepionka wirusowa - Leksykon chorób i schorzeń
Pylica krzemowa – Epidemiologia
Pylica krzemowa (silicosis) jest najczęstszą formą pylicy płuc, stanowiącą około 90% wszystkich przypadków na świecie, wywołaną inhalacją krystalicznej krzemionki w przemyśle budowlanym, górnictwie i produkcji materiałów budowlanych. W 2017 roku odnotowano 23 695 nowych przypadków (standaryzowany wiekowo współczynnik zapadalności ASIR 0,30/100 000), a roczna liczba zgonów przekracza 12 900. Epidemiologia wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne, z najwyższą zapadalnością w regionie Wschodniej Azji (ASIR 0,78/100 000) oraz rosnącą liczbą przypadków w Afryce i Ameryce Południowej. W Polsce w latach 2000-2019 zgłoszono 2066 potwierdzonych przypadków pylicy krzemowej, stanowiących 12,8-21,2% wszystkich pylic płuc. Szczególnie niepokojąca jest nowa epidemia wśród pracowników obróbki kamienia sztucznego, gdzie 95% badanych było narażonych na suchą obróbkę, co znacząco zwiększa ryzyko rozwoju choroby. Diagnostyka opiera się na badaniach przesiewowych, jednak konwencjonalne zdjęcia rentgenowskie mają ograniczoną wartość w wykrywaniu wczesnych stadiów, co podkreśla potrzebę stosowania tomografii komputerowej wysokiej rozdzielczości (HRCT).
DALY, ekspozycja na krzemionkę, gruźlica płuc, gruźlica pozapłucna, izoniazyd, krzemico-gruźlica, krzemionka krystaliczna, masywne włóknienie postępujące, obciążenie chorobą, próba tuberkulinowa, pylica krzemowa, pylica płuc, rehabilitacja pulmonologiczna, spirometria, śródmiąższowa choroba płuc, standaryzowany wiekowo wskaźnik, test funkcji oddechowej, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, współczynnik zapadalności, zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej - Leksykon substancji czynnych
Tuberkulina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Tuberkulina (PPD RT23) zawarta w preparacie Tuberculin PPD RT 23 AJV, stosowana w dawce 2 T.U./0,1 ml (0,04 mikrograma), nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Preparat w formie klarownego roztworu do wstrzykiwań zawiera również składniki pomocnicze, takie jak disodu fosforan dwuwodny, potasu diwodorofosforan, sodu chlorek oraz potasu hydroksychinoliny siarczan, które nie powodują działań niepożądanych wpływających na funkcje poznawcze i motoryczne. Brak jest specjalistycznych badań oceniających wpływ tuberkuliny na zdolności psychomotoryczne, jednak dostępne dane kliniczne potwierdzają brak lub nieistotny wpływ na te funkcje.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – OncoTICE 2-8 x 108 CFU żywych, atenuowanych prątków BCG/fiolkę
OncoTICE to preparat immunoterapeutyczny zawierający żywe atenuowane prątki BCG (Bacillus Calmette-Guerin) w dawce 2-8 x 10⁸ CFU na fiolkę, stosowany głównie w leczeniu nowotworów pęcherza moczowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, aktywne zakażenia dróg moczowych, makroskopowy krwiomocz, aktywną gruźlicę, stosowanie leków przeciwgruźliczych (streptomycyna, kwas paraaminosalicylowy, izoniazyd, ryfampicyna, etambutol), zaburzenia odporności (wrodzone, nabyte, immunosupresja), zakażenie HIV oraz ciążę i laktację. Podanie OncoTICE bezpośrednio po urazowych zabiegach urologicznych jest przeciwwskazane, zaleca się odczekanie minimum 14 dni, aby zmniejszyć ryzyko systemowej absorpcji prątków BCG.
Bacillus Calmette-Guérin, badanie serologiczne, błona śluzowa pęcherza moczowego, choroba autoimmunologiczna, czynna gruźlica, eradykacja patogenów, etambutol, immunoterapia BCG, inhibitor kalcyneuryny, izoniazyd, kortykosteroid, krwiomocz makroskopowy, kwas paraaminosalicylowy, leczenie przeciwgruźlicze, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgruźliczy, nadwrażliwość na substancję czynną, podszczep TICE, prątki BCG, próba tuberkulinowa, rozsiana infekcja BCG, ryfampicyna, streptomycyna, zaburzenie odpowiedzi immunologicznej, zakażenie dróg moczowych, zakażenie HIV - Leksykon substancji czynnych
Tuberkulina – Dawkowanie i sposób podawania
Tuberkulina PPD RT23 AJV jest stosowana w diagnostyce zakażenia prątkiem gruźlicy, podawana śródskórnie w dawce 0,1 ml (2 jednostki tuberkulinowe, T.U.) w środkowej trzeciej części przedramienia. Do wykonania próby Mantoux zaleca się użycie strzykawki 1 ml z igłą 25 Ga lub 26 Ga, krótką i skośnie ściętą. Prawidłowe podanie powoduje powstanie bladego uwypuklenia o średnicy 8-10 mm utrzymującego się około 10 minut. Reakcję odczytuje się po 48-72 godzinach, mierząc średnicę nacieku (stwardnienia) poprzecznie do osi przedramienia. Interpretacja wyników: ujemny (0-5 mm), dodatni (6-14 mm) oraz silnie dodatni (>15 mm). Należy uwzględnić, że zaczerwienienie nie jest brane pod uwagę, a reakcje >15 mm rzadko wynikają z wcześniejszego szczepienia BCG lub ekspozycji na środowiskowe mykobakterie.
efekt wzmocnienia, gruźlica, infekcja mykobakteriami, jednostka tuberkulinowa, konwersja próby skórnej, Mycobacterium africanum, Mycobacterium bovis, Mycobacterium microti, Mycobacterium tuberculosis, mykobakterie, odporność komórkowa, podanie śródskórne, prątek gruźlicy, prątki niegruźlicze, próba tuberkulinowa, próba tuberkulinowa Mantoux, reakcja dodatnia, skóra właściwa, szczepionka BCG, tuberkulina PPD RT23, wartość predykcyjna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Leflunomid Egis
Leflunomid Egis, jako lek modyfikujący przebieg choroby reumatycznej (DMARD), charakteryzuje się długim okresem półtrwania aktywnego metabolitu A771726 (1-4 tygodnie), co wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu działań niepożądanych, zwłaszcza hepatotoksyczności i hematotoksyczności. Zaleca się regularne badania kontrolne aktywności enzymów wątrobowych (AlAT) – co 2 tygodnie przez pierwsze 6 miesięcy, a następnie co 8 tygodni – oraz pełnej morfologii krwi z rozmazem w tych samych odstępach czasowych. W przypadku podwyższenia AlAT powyżej 2-3-krotności górnej granicy normy należy rozważyć zmniejszenie dawki z 20 mg do 10 mg lub przerwać leczenie i wdrożyć procedurę wymywania (8 g cholestyraminy 3 razy/dobę lub 50 g węgla aktywnego 4 razy/dobę przez około 11 dni). Przeciwwskazaniem do stosowania leflunomidu są ciężka hipoproteinemia oraz zaburzenia czynności wątroby, a także jednoczesne stosowanie innych leków hepatotoksycznych lub immunosupresyjnych, w tym innych DMARD, leków przeciwmalarycznych, preparatów złota, D-penicylaminy, azatiopryny i inhibitorów TNF-α. Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas terapii ze względu na ryzyko nasilenia uszkodzenia wątroby.
AlAT, azatiopryna, chlorochina, cholestyramina, ciężkie uszkodzenie wątroby, ciśnienie krwi, DMARD, DRESS, gruźlica, hipoproteinemia, hydroksychlorochina, inhibitory TNF-alfa, jony wapniowe, leki immunosupresyjne, leki przeciwmalaryczne, leukopenia, łuszczyca krostkowa, metotreksat, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, niedobór laktazy, niedokrwistość, nietolerancja galaktozy, okres półtrwania, owrzodzenia skóry, pancytopenia, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, próba tuberkulinowa, procedura wymywania, śródmiąższowa choroba płuc, teriflunomid, test IGRA, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczność układu krwiotwórczego, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia szpiku kostnego, zakażenia oportunistyczne, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 0,5 mg (od 1,5 mln do 6 mln żywych prątków BCG/ml); szczepionka 10 dawkowa, 1 dawka (0,1 ml)
Szczepionka przeciwgruźlicza BCG zawierająca żywe, atenuowane prątki Bacillus Calmette-Guerin podszczepu brazylijskiego Moreau wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które determinują jej skuteczność immunologiczną. Po śródskórnym podaniu prątki BCG nie ulegają dystrybucji systemowej, lecz namnażają się lokalnie w miejscu wstrzyknięcia oraz w regionalnych węzłach chłonnych, co stanowi podstawę bezpieczeństwa szczepionki. Proces ten indukuje dwie kluczowe odpowiedzi immunologiczne: nadwrażliwość typu opóźnionego (alergię tuberkulinową) oraz odporność przeciwgruźliczą, obie zależne od aktywacji limfocytów T i stanowiące mechanizm ochronny przed zakażeniem prątkami gruźlicy.
alergia tuberkulinowa, Bacillus Calmette-Guérin, droga limfatyczna, gruźlica, limfocyt T, nadwrażliwość typu opóźnionego, odporność przeciwgruźlicza, odpowiedź komórkowa, podszczep brazylijski Moreau, prątek gruźlicy, prątki atenuowane, próba tuberkulinowa, proszek i rozpuszczalnik, szczepionka BCG, układ immunologiczny, węzły chłonne, wstrzyknięcie śródskórne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – BCG Szczepionka AJVaccines 2-8×10^6 CFU/ml
Szczepionka BCG AJVaccines, zawierająca żywy atenuowany szczep Mycobacterium bovis BCG (szczep duński 1331), jest podawana śródskórnie w dawkach dostosowanych do wieku pacjenta: 0,1 ml (2-8 x 10^5 CFU) dla dorosłych i dzieci ≥12 miesięcy oraz 0,05 ml (1-4 x 10^5 CFU) dla niemowląt <12 miesięcy. Przed szczepieniem należy wykonać próbę tuberkulinową w celu kwalifikacji pacjenta, zwłaszcza u osób z potencjalnym wcześniejszym kontaktem z prątkami gruźlicy. Szczepionka wymaga rekonstytucji z liofilizowanego proszku i jest dostępna w fiolkach wielodawkowych, co umożliwia podanie wielu dawek z jednej fiolki po przygotowaniu zawiesiny.
działanie niepożądane, fiolka wielodawkowa, gruźlica, kwalifikacja pacjenta, liofilizowany proszek, mięsień naramienny, Mycobacterium bovis BCG, odpowiedź immunologiczna, podanie śródskórne, próba tuberkulinowa, produkt leczniczy, rekonstytucja szczepionki, szczepionka BCG, wstrzyknięcie śródskórne, zawiesina do wstrzykiwań, żywy atenuowany szczep - Leksykon substancji czynnych
Bacillus Calmette-Guérin – Przeciwwskazania stosowania
Bacillus Calmette-Guérin (BCG), w postaci preparatu BCG-medac zawierającego szczep RIVM (2 x 10 do 3 x 10 żywych cząstek po rekonstytucji), jest stosowany w immunoterapii dopęcherzowej nowotworów pęcherza moczowego. Ze względu na obecność żywych prątków, istnieje szereg bezwzględnych przeciwwskazań do jego podania, w tym nadwrażliwość na BCG lub substancje pomocnicze, obniżona odporność (wrodzona lub nabyta, np. HIV, białaczka, chłoniak, leczenie cytostatykami, radioterapia, immunosupresja), aktywna gruźlica, perforacja pęcherza, ostre zakażenie dróg moczowych oraz okres krótszy niż 2-3 tygodnie po zabiegach urologicznych (TURBT, biopsja, uraz cewnikowania). Szczególną uwagę należy zwrócić na wykluczenie czynnej gruźlicy (np. RTG klatki piersiowej, testy IGRA) oraz ocenę integralności błony śluzowej pęcherza, aby uniknąć ryzyka rozsianego zakażenia BCG i powikłań zagrażających życiu pacjenta.
antybiotykoterapia, Bacillus Calmette-Guérin, bakteriuria, białaczka, biopsja pęcherza moczowego, chłoniak, czynna gruźlica, immunosupresja, immunoterapia nowotworów pęcherza moczowego, kortykosteroid, leczenie przeciwnowotworowe, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, leukocyturia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór odporności, obniżona odporność, perforacja pęcherza moczowego, próba tuberkulinowa, radioterapia, radioterapia pęcherza moczowego, resekcja przezcewkowa, rozsiane zakażenie BCG, szczepionka przeciwgruźlicza, terapia dopęcherzowa, test IGRA, TURBT, zakażenie dróg moczowych, zakażenie HIV - Leksykon chorób i schorzeń
Sarkoidoza – Diagnostyka i diagnoza
Sarkoidoza to układowa choroba ziarniniakowa o nieznanej etiologii, charakteryzująca się obecnością nieserowaciejących ziarniniaków, najczęściej w płucach i węzłach chłonnych śródpiersia. Diagnostyka opiera się na trzech filarach: zgodnym obrazie klinicznym i radiologicznym, potwierdzeniu histopatologicznym oraz wykluczeniu innych chorób ziarniniakowych, takich jak gruźlica czy chłoniak. Radiologicznie chorobę klasyfikuje się w pięć stadiów (0-IV), gdzie stadium I to obustronna adenopatia wnęk płucnych, a stadium IV włóknienie płuc. Badania obrazowe obejmują RTG, HR-CT, PET/CT (czułość 89-100%) oraz MRI, szczególnie przydatne w diagnostyce sarkoidozy sercowej i neurologicznej. Biopsja, zwłaszcza EBUS-TBNA (czułość ok. 90%), jest kluczowa do potwierdzenia obecności nieserowaciejących ziarniniaków. Płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe (BAL) z limfocytozą >15% i stosunkiem CD4:CD8 >3,5 ma wysoką swoistość (93-96%) dla rozpoznania. Markerami wspomagającymi diagnostykę są podwyższony ACE (u ~60% pacjentów), sIL-2R, SAA, lizozym, KL-6 oraz 1,25-dihydroksywitamina D. Badania czynnościowe płuc (spirometria, DLCO) służą do oceny stopnia upośledzenia funkcji oddechowej, gdzie umiarkowane do ciężkiego nasilenie definiuje się jako DLCO ≤ 65% wartości przewidywanej lub objętości spirometryczne ≤ 70%.
badanie w lampie szczelinowej, beryloza, biopsja przezoskrzelowa, choroba ziarniniakowa, diagnoza z wykluczenia, elektromiografia, enzym konwertujący angiotensynę, fosfataza alkaliczna, lupus pernio, morfologia krwi, nakłucie lędźwiowe, neurosarkoidoza, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, potencjały wywołane, pozytonowa tomografia emisyjna, próba tuberkulinowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rezonans magnetyczny serca, rumień guzowaty, sarkoidoza sercowa, sarkoidoza skórna, test proliferacji limfocytów, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, węzły chłonne śródpiersia, zapalenie błony naczyniowej, zespół Löfgrena, zespół suchego oka, ziarniniak nieserowaciejący, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka bcg przeciwko gruźlicy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Szczepionka BCG (Bacillus Calmette-Guérin) jest żywą, osłabioną szczepionką przeciwgruźliczą, stosowaną globalnie u około 100 milionów noworodków rocznie, głównie w krajach o wysokiej endemicznosci gruźlicy. Jej skuteczność jest zmienna i zależy od wieku oraz regionu geograficznego, z ochroną utrzymującą się do 20 lat, a największą efektywnością w zapobieganiu ciężkim postaciom gruźlicy u niemowląt i małych dzieci (50-80% skuteczności w zapobieganiu gruźliczemu zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych i postaci rozsianej). Ochrona zaczyna się po 6-8 tygodniach i trwa około 10-15 lat. Szczepionka jest podawana śródskórnie, zwykle w górną część lewego ramienia, a po podaniu obserwuje się charakterystyczne reakcje miejscowe, takie jak pęcherzyk i owrzodzenie, które goją się do 3 miesięcy. Przeciwwskazania obejmują m.in. immunosupresję, ciążę, dodatni wynik próby tuberkulinowej (≥5 mm) oraz wcześniejsze szczepienie BCG. Szczepionka może powodować fałszywie dodatnie wyniki testu tuberkulinowego, dlatego u zaszczepionych preferuje się testy IGRA, które nie reagują krzyżowo z BCG.
Bacillus Calmette-Guérin, gruźlica płuc, gruźlica prosówkowa, gruźlica wielolekooporna, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, IGRA, immunosupresja, izoniazyd, lek immunosupresyjny, MDR-TB, Mycobacterium bovis, Mycobacterium leprae, owrzodzenie Buruli, podanie dożylne, podanie śródskórne, prątki niegruźlicze, próba Mantoux, próba tuberkulinowa, rak pęcherza moczowego, rekombinowany szczep BCG, rifampicyna, steroid, szczepionka BCG, test uwalniania interferonu gamma, trąd, wyprysk - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hydrocortisonum-SF
Stosowanie glikokortykosteroidów, takich jak Hydrocortisonum-SF, wymaga ścisłego monitorowania i wdrożenia środków ostrożności, w tym wydania pacjentom specjalnej karty z zaleceniami terapeutycznymi. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę i stopniowo ją redukować, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych, w tym ciężkich zaburzeń psychiatrycznych, które mogą pojawić się w ciągu dni lub tygodni od rozpoczęcia terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią zaburzeń afektywnych oraz na ryzyko zakażeń, zwłaszcza ospą wietrzną, gdzie profilaktycznie podaje się immunoglobulinę VZIG w ciągu 10 dni od ekspozycji. Kortykosteroidy mogą maskować objawy infekcji, zwiększać ryzyko nawrotu gruźlicy oraz zaostrzać przebieg zakażeń grzybiczych i pasożytniczych, dlatego konieczne jest odpowiednie monitorowanie i profilaktyka, zwłaszcza przy długotrwałym leczeniu.
amfoterycyna, glikokortykosteroid, gruźlica czynna, gruźlica utajona, hipoprotrombinemię, immunoglobulina Varicella zoster, jaskra, kłębuszkowe zapalenie nerek, malaria, marskość wątroby, miastenia, niedoczynność tarczycy, ospa wietrzna, pełzakowica, perforacja rogówki, półpasiec, powikłania mózgowe, próba tuberkulinowa, psychoza posteroidowa, reakcja anafilaktoidalna, retencja sodu, suplementacja potasu, węgorzyca, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaćma podtorebkowa tylna, zakażenie grzybicze, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie uchyłków, zastoinowa niewydolność serca, zator tłuszczowy, zawał serca, zespolenie jelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metypred
Metyloprednizolon, jako kortykosteroid o działaniu immunosupresyjnym, znacząco zwiększa ryzyko zakażeń o różnej etiologii, w tym wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych, pierwotniakowych oraz pasożytniczych. Zakażenia te mogą przebiegać z nietypowym obrazem klinicznym i mieć ciężki przebieg, zwłaszcza przy wyższych dawkach leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich zakażeń wirusowych, takich jak ospa wietrzna czy odra, które u pacjentów immunosupresyjnych mogą prowadzić do zgonu. W trakcie terapii metyloprednizolonem przeciwwskazane jest stosowanie szczepionek zawierających żywe, atenuowane wirusy, natomiast szczepionki inaktywowane mogą być mniej skuteczne. U pacjentów z gruźlicą aktywną lub utajoną konieczne jest ostrożne stosowanie leku, łącznie z chemioprofilaktyką i monitorowaniem, aby zapobiec reaktywacji choroby. Ponadto, obserwowano rozwój mięsaka Kaposiego, którego remisja może nastąpić po przerwaniu terapii metyloprednizolonem.
chemioprofilaktyka przeciwgruźlicza, choroba pasożytnicza, działanie immunosupresyjne, gruźlica aktywna, gruźlica utajona, immunosupresja, infekcja oportunistyczna, kortykosteroid, lek presyjny, metyloprednizolon, mięsak Kaposiego, neutrofil, niewydolność kory nadnerczy, nowotwór złośliwy, odporność komórkowa, odporność organizmu, ospa wietrzna, powikłanie infekcyjne, próba tuberkulinowa, szczepionka inaktywowana, szczepionka żywa, wstrząs septyczny, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie pierwotniakowe, zakażenie wirusowe - Leksykon substancji czynnych
Tuberkulina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Stosowanie Tuberculin PPD RT 23 AJV, zawierającego 2 jednostki tuberkulinowe (T.U.) w 0,1 ml, co odpowiada 0,04 mikrograma tuberkuliny PPD RT 23, jest możliwe u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Pomimo braku kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących wpływu na rozmnażanie zwierząt, dostępne dane kliniczne nie wskazują na ryzyko związane z jego stosowaniem w tych grupach pacjentek. Produkt może być bezpiecznie używany do wykonania próby tuberkulinowej, szczególnie w sytuacjach podejrzenia kontaktu z prątkami gruźlicy lub konieczności diagnostyki gruźlicy, bez konieczności przerywania karmienia naturalnego.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tuberculin PPD RT23 AJV 2 T.U./dawkę 0,1 ml
Podstawowa dawka diagnostyczna Tuberculin PPD RT 23 AJV wynosi 0,1 ml roztworu, co odpowiada 2 jednostkom tuberkulinowym (T.U.), i jest podawana wyłącznie śródskórnie w środkowej trzeciej części przedramienia. Prawidłowa technika obejmuje użycie strzykawki 1 ml z precyzyjną podziałką oraz krótkiej igły 25 Ga lub 26 Ga, wprowadzonej niemal równolegle do powierzchni skóry z ścięciem skierowanym ku górze. Po wstrzyknięciu roztworu powinno pojawić się blade uwypuklenie o średnicy 8-10 mm utrzymujące się około 10 minut; brak uwypuklenia wskazuje na zbyt głębokie podanie i wymaga powtórzenia próby w innym miejscu. Ocena reakcji następuje po 48-72 godzinach, mierząc średnicę nacieku (stwardnienia) poprzecznie do osi przedramienia, przy czym dodatnia reakcja to naciek ≥6 mm, a silnie dodatnia >15 mm, niezależnie od zaczerwienienia skóry.
efekt wzmocnienia, infekcja mykobakteriami, jednostka tuberkulinowa, konwersja próby skórnej, Mycobacterium africanum, Mycobacterium bovis, Mycobacterium microti, Mycobacterium tuberculosis, naciek skórny, odporność komórkowa, podanie śródskórne, prątek gruźlicy, prątki niegruźlicze, próba tuberkulinowa, próba tuberkulinowa Mantoux, skóra właściwa, szczepionka BCG, tuberkulina PPD, wartość predykcyjna - Leksykon chorób i schorzeń
Rumień guzowaty – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rumień guzowaty (erythema nodosum, EN) jest najczęstszą postacią zapalenia tkanki podskórnej (panniculitis), manifestującą się nagłym pojawieniem bolesnych, czerwonych lub fioletowych guzków, głównie na goleniach. Patogeneza prawdopodobnie wiąże się z kompleksami immunologicznymi, a schorzenie często poprzedza okres prodromalny z gorączką, bólami stawów i ogólnym osłabieniem. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz badaniach laboratoryjnych, takich jak morfologia, OB, CRP, test ASO, zdjęcie RTG klatki piersiowej i próba tuberkulinowa. Wskazane jest także rozważenie badań serologicznych w zależności od objawów. Konsultacje dermatologiczne i reumatologiczne są zalecane w przypadku wątpliwości diagnostycznych. Rumień guzowaty zwykle ustępuje samoistnie w ciągu 3-8 tygodni, a guzki goją się bez blizn.
badania serologiczne, bliznowacenie, ból stawów, choroba autoimmunologiczna, choroba tarczycy, choroba zapalna jelit, CRP, cyklosporyna A, doksycyklina, działanie przeciwzapalne, gruźlica, hydroksychlorochina, infekcja paciorkowcowa, iniekcja doogniskowa, jodek potasu, kolchicyna, kortykosteroid, leczenie przeciwgruźlicze, lek przeciwbólowy, medycyna matczyno-płodowa, morfologia krwi, NLPZ, OB, okres prodromalny, pończochy uciskowe, prednizon, próba tuberkulinowa, rumień guzowaty, talidomid, zapalenie tkanki podskórnej, zapalenie tkanki tłuszczowej podskórnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tuberculin PPD RT23 AJV 2 T.U./dawkę 0,1 ml
Tuberkulina PPD RT23 AJV jest stosowana w diagnostyce zakażeń prątkiem gruźlicy, a jej profil bezpieczeństwa jest dobrze poznany dzięki szerokiemu doświadczeniu klinicznemu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, takie jak ból, swędzenie, podrażnienie, pęcherze oraz owrzodzenia. Częstość tych reakcji wynosi od ≥ 1/100 do < 1/10. Rzadziej (≥ 1/10 000 do < 1/1000) mogą wystąpić martwica skóry oraz uogólniona pokrzywka. Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) obserwuje się powiększenie regionalnych węzłów chłonnych, które jest zazwyczaj przejściowe. Gorączka o niewielkim nasileniu oraz ból głowy jako reakcje ogólnoustrojowe występują z częstością nieznaną lub rzadką. Bardzo rzadko (< 1/10 000) mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
anafilaksja, ból głowy, dysfagia, działanie niepożądane, gorączka, martwica skóry, monitorowanie bezpieczeństwa leku, owrzodzenie skóry, pęcherz skórny, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, prątek gruźlicy, próba tuberkulinowa, reakcja alergiczna skórna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, stosunek korzyści do ryzyka, tuberkulina PPD, węzły chłonne regionalne - Leksykon substancji czynnych
Mycobacterium bovis – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Mycobacterium bovis, stosowany w szczepionce BCG AJVaccines (szczep duński 1331), podawany jest w dawkach 2-8 × 10^5 CFU/0,1 ml dla osób powyżej 12 miesięcy oraz 1-4 × 10^5 CFU/0,05 ml dla niemowląt poniżej 12 miesięcy. Szczepionka wymaga prawidłowej techniki podania śródskórnego, gdyż zbyt głębokie wstrzyknięcie zwiększa ryzyko powikłań miejscowych, takich jak sączące owrzodzenie czy ropnie. Podanie dożylne jest przeciwwskazane. U bardzo niedojrzałych wcześniaków (≤28 tygodnia ciąży) konieczne jest monitorowanie czynności oddechowej przez 48-72 godziny z uwagi na ryzyko bezdechu, jednak ze względu na korzyści szczepienie nie powinno być odraczane. Osoby z dodatnim wynikiem próby tuberkulinowej nie powinny być szczepione, aby uniknąć ciężkich reakcji miejscowych. Po szczepieniu zaleca się obserwację pacjenta przez 15-20 minut w celu wczesnego wykrycia reakcji anafilaktycznych, które choć rzadkie, wymagają natychmiastowego postępowania.
Bacillus Calmette-Guérin, bezdech, czynność oddechowa, gruźlica, leczenie przeciwretrowirusowe, lek przeciwgruźliczy, Mycobacterium bovis, niedobór odporności, niedojrzały wcześniak, próba tuberkulinowa, reakcja anafilaktyczna, ropień, ropień skórny, ropne zapalenie węzłów chłonnych, sączące owrzodzenie, szczepionka BCG, zakażenie prątkami BCG, zapalenie węzłów chłonnych, zespół zapalnej rekonstrukcji immunologicznej - Leksykon leków
Interakcje leku – Encorton 5 mg
Prednizon, jako glikokortykosteroid, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, co wymaga szczegółowego monitorowania i dostosowania terapii. Współstosowanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. ibuprofen, diklofenak) oraz alkoholem znacząco zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Prednizon może nasilać hipokaliemię, szczególnie w połączeniu z amfoterycyną B, inhibitorami anhydrazy węglanowej i lekami moczopędnymi, co może prowadzić do powikłań kardiologicznych, takich jak przerost mięśnia sercowego i niewydolność krążenia. W terapii przeciwzakrzepowej (np. warfaryna, heparyna) konieczne jest regularne monitorowanie czasu protrombinowego z uwagi na zmienioną skuteczność leków. Ponadto, prednizon wpływa na metabolizm leków hipoglikemizujących i insuliny, co wymaga korekty dawek w celu kontroli glikemii. Interakcje z lekami immunosupresyjnymi zwiększają ryzyko zakażeń i chorób limfoproliferacyjnych, a stosowanie szczepionek zawierających żywe wirusy jest przeciwwskazane podczas immunosupresji.
17-hydroksysteroid, 17-ketosteroid, amfoterycyna B, asparaginaza, bazofil, blok płytki motorycznej, chłoniak, cholesterol całkowity, choroba limfoproliferacyjna, ciśnienie śródgałkowe, depresja oddechowa, doustny lek antykoncepcyjny, doustny lek przeciwcukrzycowy, enzym mikrosomalny, gastroprotekcja, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, gospodarka węglowodanowa, hepatotoksyczność paracetamolu, hiperglikemia, hipernatremia, hipokalcemia, hipokaliemia, hormon tarczycy, inhibitor anhydrazy węglanowej, INR, insulina, izoniazyd, katabolizm białek, kwas foliowy, leczenie przeciwarytmiczne, lek cholinolityczny, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, leki przeciwzakrzepowe, limfocyt, miopatia steroidowa, mitotan, nadczynność tarczycy, nietolerancja glukozy, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, owrzodzenie przewodu pokarmowego, płytka krwi, pochodna kumaryny, próba tuberkulinowa, przerost mięśnia sercowego, psychoza, salicylany, steroid anaboliczny, stężenie glukozy, stężenie wapnia, szczepionka z żywymi wirusami, trądzik, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność krążenia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 0,5 mg (od 1,5 mln do 6 mln żywych prątków BCG/ml); szczepionka 10 dawkowa, 1 dawka (0,1 ml)
Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10, zawierająca żywe, atenuowane prątki Bacillus Calmette-Guerin podszczepu brazylijskiego Moreau, jest podawana śródskórnie w dawce 0,1 ml zawierającej 50 μg półsuchej masy prątków (150 000-600 000 żywych jednostek bakteryjnych). Ampułka zawiera 0,5 mg prątków (1,5-6 mln jednostek), co umożliwia podanie 10 dawek. Szczepionka indukuje odpowiedź immunologiczną głównie komórkową, aktywując limfocyty T oraz makrofagi, co prowadzi do powstania swoistej odporności przeciwko Mycobacterium tuberculosis. Odporność rozwija się w ciągu 6-8 tygodni i utrzymuje się od 10 do 15 lat, choć jej intensywność stopniowo maleje. Po szczepieniu obserwuje się konwersję tuberkulinową, świadczącą o aktywacji odpowiedzi komórkowej.
aktywacja makrofagów, antygen prątka gruźlicy, Bacillus Calmette-Guérin, cytokina prozapalna, gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, limfocyt T, mechanizm ochronny, monocyt i makrofag, Mycobacterium bovis, odporność wrodzona, odpowiedź komórkowa, podanie śródskórne, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, próba tuberkulinowa, szczepionka BCG