staw łódeczkowato-księżycowaty

Staw łódeczkowato-księżycowaty (articulatio scapholunata) to połączenie stawowe między dwiema kośćmi nadgarstka: łódeczkowatą i księżycowatą. Jest to jeden z kluczowych stawów międzynadgarstkowych, który odgrywa istotną rolę w biomechanice i stabilności nadgarstka.

Anatomicznie staw ten jest stabilizowany przez złożony system więzadeł, z których najważniejsze to więzadło łódeczkowato-księżycowate grzbietowe, dłoniowe oraz międzykostne. Więzadło międzykostne łódeczkowato-księżycowate stanowi główny stabilizator tego połączenia i jest kluczowe dla prawidłowej funkcji nadgarstka.

Uszkodzenia stawu łódeczkowato-księżycowatego, zwłaszcza niestabilność łódeczkowato-księżycowata (SL instability), stanowią częsty problem kliniczny. Niestabilność ta może wystąpić w wyniku urazu, najczęściej upadku na wyciągniętą rękę, prowadząc do naderwania lub całkowitego zerwania więzadeł stabilizujących. Niestabilność często towarzyszy złamaniom kości łódeczkowatej lub zwichnięciom nadgarstka.

Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, testy prowokacyjne (test Watsona), badania obrazowe (RTG z projekcjami dynamicznymi, MRI, artrografia, artroskopia). Leczenie zależy od stopnia niestabilności i czasu, jaki upłynął od urazu – od unieruchomienia przez leczenie artroskopowe po zabiegi rekonstrukcyjne więzadeł lub procedury stabilizujące.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl