wrzód związany z NLPZ
Wrzód związany z NLPZ (niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi) to owrzodzenie błony śluzowej żołądka lub dwunastnicy, które powstaje w wyniku stosowania leków z grupy NLPZ. Te powszechnie używane leki, takie jak ibuprofen, diklofenak czy naproxen, hamują syntezę prostaglandyn, co prowadzi do osłabienia mechanizmów ochronnych błony śluzowej przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania wrzodów związanych z NLPZ jest dwojaki: miejscowy poprzez bezpośrednie drażnienie błony śluzowej oraz ogólnoustrojowy poprzez hamowanie aktywności cyklooksygenazy (COX), zwłaszcza izoformy COX-1, która odpowiada za syntezę prostaglandyn protekcyjnych w żołądku. Czynnikami ryzyka są wiek powyżej 65 lat, wcześniejsze choroby wrzodowe, jednoczesne przyjmowanie kilku NLPZ, kortykosteroidów lub leków przeciwzakrzepowych.
Objawy wrzodu związanego z NLPZ mogą być skąpe lub typowe jak w chorobie wrzodowej – ból w nadbrzuszu, nudności, wymioty, uczucie pełności. Groźnym powikłaniem jest krwawienie z przewodu pokarmowego, które może objawiać się smolistymi stolcami lub krwawymi wymiotami. Diagnostyka obejmuje głównie badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego.
Leczenie wrzodów związanych z NLPZ polega na odstawieniu leków z tej grupy (jeśli to możliwe), stosowaniu inhibitorów pompy protonowej (IPP), które zmniejszają wydzielanie kwasu solnego, oraz eradykacji Helicobacter pylori, jeśli współistnieje zakażenie tym patogenem. W profilaktyce u pacjentów wysokiego ryzyka zaleca się równoczesne stosowanie IPP z NLPZ lub wybór selektywnych inhibitorów COX-2.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Esopol 40 mg
Esopol, zawierający esomeprazol sodowy w dawce 40 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, jest wskazany do leczenia dożylnego w sytuacjach, gdy podanie doustne jest niemożliwe. Dawkowanie zależy od wskazania klinicznego: refluksowe zapalenie przełyku – 40 mg raz na dobę, objawowy refluks żołądkowo-przełykowy – 20 mg raz na dobę, wrzody żołądka związane z NLPZ oraz profilaktyka u pacjentów z grup ryzyka – 20 mg raz na dobę. W przypadku ostrego krwawienia z wrzodu po zabiegu endoskopowym stosuje się dawkę początkową 80 mg we wlewie 30-minutowym, a następnie ciągłą infuzję 8 mg/godzinę przez 72 godziny. Po zakończeniu terapii dożylnej konieczne jest kontynuowanie leczenia doustnego. Podawanie leku odbywa się poprzez wstrzyknięcie dożylne (minimum 3 minuty) lub infuzję trwającą od 10 do 30 minut, w zależności od dawki i wskazania.
choroba refluksowa przełyku, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, esomeprazol, esomeprazol sodowy, GERD, infuzja ciągła, infuzja dożylna, krwawienie z wrzodu, kwas solny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, wlew dożylny, wrzód żołądka, wrzód związany z NLPZ, wstrzyknięcie dożylne, zabieg endoskopowy, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ortanol 40 Plus 40 mg
Ortanol 40 Plus zawiera 40 mg omeprazolu w postaci kapsułek dojelitowych i jest stosowany w leczeniu choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka, refluksowego zapalenia przełyku, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w eradykacji Helicobacter pylori. Standardowe dawki wynoszą 20 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg w przypadkach opornych lub ciężkich postaci chorób. Terapie trwają zwykle od 2 do 8 tygodni, w zależności od wskazania i odpowiedzi na leczenie. W leczeniu zakażenia H. pylori stosuje się schematy skojarzone z omeprazolem i dwoma antybiotykami, podawane przez 7 dni, z możliwością powtórzenia terapii w przypadku utrzymującej się infekcji. Dawkowanie u dzieci jest dostosowane do masy ciała i wieku, z dawkami od 10 mg do 40 mg omeprazolu na dobę. Pacjenci z zaburzeniami nerek nie wymagają modyfikacji dawki, natomiast u pacjentów z niewydolnością wątroby zaleca się dawkę 10-20 mg na dobę.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, grupa ryzyka, kapsułka dojelitowa, klarytromycyna, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, leczenie podtrzymujące, metronidazol, refluksowe zapalenie przełyku, tynidazol, wrzód trawienny, wrzód żołądka i dwunastnicy, wrzód związany z NLPZ, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie Helicobacter pylori, zarzucanie treści żołądkowej, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sagalix 10 mg
Lek Sagalix dostępny jest w kapsułkach dojelitowych o dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, a dawkowanie jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych, wieku, masy ciała oraz indywidualnych cech pacjenta. W leczeniu wrzodów dwunastnicy zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez 2 tygodnie, z możliwością przedłużenia do 4 tygodni lub zwiększenia do 40 mg w przypadku wrzodów opornych. W profilaktyce nawrotów stosuje się dawki od 10 mg do 40 mg. W leczeniu wrzodów żołądka standardowa dawka to 20 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, z możliwością przedłużenia do 8 tygodni i zwiększenia do 40 mg w opornych przypadkach. Eradykacja Helicobacter pylori wymaga terapii skojarzonej z antybiotykami (klarytromycyna, amoksycylina, metronidazol lub tynidazol) przez 7 dni, z dawkami Sagalix 20-40 mg. W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku stosuje się dawkę 20 mg raz na dobę przez 4-8 tygodni, a w ciężkich postaciach 40 mg przez 8 tygodni. Dla długoterminowego leczenia zalecana dawka to 10 mg, z możliwością zwiększenia do 40 mg. W zespole Zollingera-Ellisona dawki są indywidualizowane, mieszczą się w zakresie 20-120 mg/dobę, z podziałem dawek powyżej 80 mg. U dzieci powyżej 1 roku życia dawki są dostosowane do masy ciała, np. 10 mg dla 10-20 kg i 20 mg dla >20 kg, z możliwością zwiększenia do 40 mg.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, dysfagia, eradykacja Helicobacter pylori, kapsułki dojelitowe, klarytromycyna, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, metronidazol, otoczka dojelitowa, owrzodzenie dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, tynidazol, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wrzód związany z NLPZ, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zakażenie Helicobacter pylori, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga i zarzucanie kwaśnej treści - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sagalix 20 mg
Lek Sagalix, zawierający omeprazol w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 40 mg w postaci kapsułek dojelitowych, jest wskazany do leczenia i profilaktyki choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksowego zapalenia przełyku, zespołu Zollingera-Ellisona oraz wrzodów związanych z długotrwałym stosowaniem NLPZ. U dorosłych stosuje się go także w terapii eradykacyjnej Helicobacter pylori w skojarzeniu z antybiotykami. W pediatrii lek jest dopuszczony do stosowania u dzieci powyżej 1. roku życia (masa ciała ≥10 kg) w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz u dzieci i młodzieży powyżej 4 lat w terapii choroby wrzodowej dwunastnicy wywołanej przez H. pylori. Dawkowanie i forma leku umożliwiają indywidualne dostosowanie terapii do wieku, masy ciała oraz nasilenia schorzenia.
antykoagulant, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, glikokortykosteroid, guz wydzielający gastrynę, Helicobacter pylori, kapsułka dojelitowa twarda, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, niedobór sacharazy-izomaltazy, nieerozyjną choroba refluksowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja fruktozy, omeprazol, powikłanie żołądkowo-jelitowe, refluks żołądkowo-przełykowy, refluksowe zapalenie przełyku, sekrecja kwasu solnego, terapia eradykacyjna, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wrzód związany z NLPZ, zarzucanie kwaśnej treści, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sagalix 20 mg
Lek Sagalix zawiera omeprazol w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg w postaci kapsułek dojelitowych. Dawkowanie u dorosłych jest ściśle zależne od wskazań klinicznych: w leczeniu wrzodów dwunastnicy stosuje się 20 mg raz na dobę przez 2-4 tygodnie, a w przypadku wrzodów opornych 40 mg przez 4 tygodnie. W profilaktyce nawrotów owrzodzeń dawka wynosi 20 mg, z możliwością zmniejszenia do 10 mg lub zwiększenia do 40 mg w razie potrzeby. W leczeniu wrzodów żołądka zaleca się 20 mg przez 4-8 tygodni, a w opornych przypadkach 40 mg przez 8 tygodni. Refluksowe zapalenie przełyku leczy się 20 mg przez 4-8 tygodni, a w ciężkich przypadkach 40 mg przez 8 tygodni. Długoterminowo w wygojonym refluksowym zapaleniu przełyku stosuje się 10 mg, z możliwością zwiększenia do 20-40 mg. W terapii skojarzonej eradykacji Helicobacter pylori stosuje się Sagalix 20 mg lub 40 mg wraz z antybiotykami (klarytromycyna, amoksycylina, metronidazol lub tynidazol) przez 7 dni, dostosowując schemat do lokalnych wytycznych i oporności. U dzieci powyżej 1. roku życia i masie ciała ≥ 10 kg dawki są odpowiednio zmniejszone i dostosowane do wieku oraz masy ciała, z nadzorem specjalistycznym w przypadku leczenia H. pylori. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z niewydolnością nerek ani u osób w podeszłym wieku, natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się dawkę 10-20 mg na dobę.
amoksycylina, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, Helicobacter pylori, kapsułka dojelitowa, klarytromycyna, lekooporność bakteryjna, metronidazol, omeprazol, otoczka dojelitowa, owrzodzenie dwunastnicy, refluksowe zapalenie przełyku, terapia eradykacyjna, tynidazol, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wrzód związany z NLPZ, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół Zollingera-Ellisona, zgaga