test mikrojąderek
Test mikrojąderek to metoda cytogenetyczna używana do oceny uszkodzeń chromosomowych i niestabilności genomowej komórek. Mikrojąderka to struktury widoczne w cytoplazmie komórek, zawierające fragmenty chromosomów lub całe chromosomy, które nie zostały włączone do jąder potomnych podczas podziału komórkowego.
Badanie to służy do wykrywania genotoksycznego działania różnych czynników fizycznych, chemicznych i biologicznych. Test mikrojąderek jest stosowany w ocenie ryzyka nowotworowego, monitorowaniu narażenia na mutageny środowiskowe oraz w badaniach leków pod kątem potencjalnego działania mutagennego.
Procedura testu polega na hodowli komórek, ekspozycji na badany czynnik, a następnie zatrzymaniu podziału komórkowego w określonej fazie, umożliwiającej obserwację mikrojąderek. Częstość występowania mikrojąderek koreluje z nasileniem uszkodzeń DNA, co pozwala ocenić stopień genotoksyczności badanej substancji lub czynnika.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Flawonoidy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Flawonoidy obecne w ekstraktach roślinnych, takich jak Ginkgoherb, Ginkoflav Med, Liść Brzozy oraz Tanakan, wykazują stosunkowo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach i psach stosowano dawki od 20 mg/kg m.c. do 500 mg/kg m.c., uzyskując współczynniki bezpieczeństwa do 16,8 u szczurów i 46,3 u psów. Niewielka toksyczność została zaobserwowana jedynie u psów przy najwyższych dawkach, natomiast u szczurów nie stwierdzono istotnych efektów toksycznych. Dane dotyczące toksyczności reprodukcyjnej i teratogenności są niejednoznaczne, z rozbieżnymi wynikami w badaniach na różnych modelach zwierzęcych, w tym obserwacjami efektów rozwojowych na zarodkach kurzych. Testy mutagenności wykazały zróżnicowane wyniki – od braku mutagenności w teście Amesa do pozytywnych wyników w testach mutacji genów u bakterii, natomiast badania karcinogenności wskazały na specyficzne dla gryzoni zmiany nowotworowe, które nie mają odniesienia do ryzyka dla ludzi.
bezocze, działanie mutagenne, działanie teratogenne, flawonoid, funkcja rozrodcza, glikozyd flawonowy, guz tarczycy, hiperozyd, hipopigmentacja, indukcja enzymów wątrobowych, krwawienie podskórne, krwawienie z pochwy, miłorząb japoński, model zwierzęcy, mutacja genu, parametr rozrodczości, rak wątrobowokomórkowy, rozwój płodu, teratogenność i embriotoksyczność, test Amesa, test genotoksyczności, test mikrojąderek, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, wpływ genotoksyczny, wyciąg EGb761, wyciąg roślinny, wyciąg z miłorzębu japońskiego, zarodek kurzy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alax 10,0-15,0 mg związków antranoidowych w przeliczeniu na aloinę/tabletkę
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Alax® (tabletki drażowane zawierające wysuszony, sproszkowany sok z liści aloesu oraz wyciąg suchy z kory kruszyny) opierają się na charakterystyce substancji czynnych, gdyż brak jest bezpośrednich badań gotowego produktu. Dla kory kruszyny nie dysponujemy danymi dotyczącymi toksyczności ostrej, przewlekłej, wpływu na układ rozrodczy ani potencjału karcynogennego. Badania in vitro wykazały podwyższone ryzyko genotoksyczności, zwłaszcza emodyny, która wykazała silne działanie mutagenne w teście mutacji V79-HGPRT oraz indukcję nieplanowej syntezy DNA (UDS) w hepatocytach. Wyniki badań karcynogenności na szczurach i myszach były niejednoznaczne, z brakiem jednoznacznych dowodów na działanie karcynogenne u samców szczurów i samic myszy, natomiast u samic szczurów i samców myszy obserwowano sprzeczne wyniki.
aberracja chromosomowa, aloe-emodyna, chryzofanol, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, emodyna, fiscjon, hepatocyt szczura, kora kruszyny, model mikrosomalny Salmonelli, nieplanowa synteza DNA, pierwotny hepatocyt, rak okrężnicy, Salmonella typhimurium, środek przeczyszczający, test Amesa, test HPRT, test mikrojąderek, test mutacji V79-HGPRT, test naprawy DNA, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, transformacja komórkowa, związek antrachinowy, związek antranoidowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały istotne ryzyko teratogenne, potwierdzone w modelach zwierzęcych, w tym u małp i królików. U małp dawki od 0,5 do 4 mg/kg/dobę indukowały szerokie spektrum wad wrodzonych, takich jak atrezja odbytu oraz liczne deformacje kończyn, a także zmiany w narządach wewnętrznych. U królików podawanie lenalidomidu w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało m.in. brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek, zjawiska te były dawko-zależne i obserwowane przy dawkach toksycznych dla samic. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach dawki 75, 150 i 300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni powodowały odwracalne zmiany w mineralizacji nerek, a u małp dawki 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni wywoływały znaczną toksyczność hematologiczną i narządową, w tym leukopenię, trombocytopenię, krwotoki wielonarządowe oraz atrofie układu chłonnego i szpiku kostnego.
antykoncepcja, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, działanie teratogenne, ekspozycja dobowa, karcynogenność, komórkowość szpiku kostnego, krwinki, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, mielosupresja, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, neutropenia, NOAEL, oligodaktylia, płat środkowy płuca, polidaktylia, przepona, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojąderek, toksyczność ostra, trombocytopenia, wada wrodzona kończyny, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon substancji czynnych
Chinapryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chinapryl, składnik leków takich jak Accupro i Acurenal, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające toksyczność ostrą, rakotwórczość, mutagenność oraz wpływ na płodność i rozwój płodu. W badaniach toksyczności ostrej LD50 po podaniu doustnym wynosiła u myszy 1840 mg/kg mc. (samice) i 1739 mg/kg mc. (samce), a u szczurów 3541 mg/kg mc. (samice) i 4280 mg/kg mc. (samce). Po podaniu dożylnym LD50 była niższa: u myszy 523 mg/kg mc. (samice) i 504 mg/kg mc. (samce), u szczurów 158 mg/kg mc. (samice) i 107 mg/kg mc. (samce). Chinapryl był dobrze tolerowany przy dawkach do 200 mg/kg mc./dobę u szczurów i 125 mg/kg mc./dobę u psów przez 2 tygodnie, natomiast wyższe dawki powodowały podrażnienie przewodu pokarmowego i umiarkowane zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi. Długoterminowe badania (104 tygodnie) nie wykazały działania rakotwórczego przy dawkach 75-100 mg/kg mc./dobę, z wyjątkiem wzrostu częstości chłoniako-naczyniaków krezki i tłuszczaków u samic szczurów przy najwyższych dawkach. Kompleksowe testy mutagenności i genotoksyczności, w tym test Amesa, badania in vitro i in vivo, nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego chinaprylu i jego metabolitu chinaprylatu.
aberracja chromosomalna, azot mocznikowy, badanie cytogenetyczne, badanie przedkliniczne, chinapryl, chinaprylat, chłoniako-naczyniaki krezki, droga doustna, działanie mutagenne, efekt fetotoksyczny, efekt teratogenny, embriotoksyczność, genotoksyczność, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, LD50, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, szpik kostny, test Amesa, test mikrojąderek, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, tolerancja leku, wpływ na rozrodczość, wymiana siostrzanych chromatyd - Leksykon substancji czynnych
Ginkgolid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ginkgolidy A, B i C, aktywne składniki standaryzowanych wyciągów z liści miłorzębu japońskiego (np. EGb761 w Tanakanie oraz Ginkgoherb), wykazują relatywnie niski potencjał toksyczny w badaniach przedklinicznych. Przewlekłe podawanie doustne wyciągów w dawkach do 500 mg/kg u szczurów i 400 mg/kg u psów (odpowiadających czynnikom bezpieczeństwa do 16,8 i 46,3) ujawniło jedynie niewielką toksyczność u psów przy najwyższych dawkach. Testy genotoksyczności i karcinogenności wykazały sporadyczne, specyficzne dla gryzoni zmiany (guzy tarczycy i rak wątrobowokomórkowy), które nie mają istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi. Test Amesa był negatywny, a badania genotoksyczności dały wyniki mieszane, jednak dawki do 2000 mg/kg nie wywołały mierzalnego efektu genotoksycznego u myszy.
badania toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, ginkgo biloba, ginkgolidy, guz tarczycy, karcinogenność, krwawienie z pochwy, miłorząb japoński, potencjał mutagenny, rak wątrobowokomórkowy, standaryzowany wyciąg, test Amesa, test mikrojąderek, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wpływ genotoksyczny, wyciąg z miłorzębu - Leksykon substancji czynnych
Aloes – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu Alax, zawierającego sproszkowany sok z liści aloesu oraz wyciąg z kory kruszyny, opierają się głównie na toksykologii poszczególnych składników, gdyż sam produkt nie był poddany odrębnym badaniom toksykologicznym. W badaniach na myszach nie wykazano toksyczności przy doustnym podawaniu wyciągu z aloesu w dawce do 50 mg/kg/dobę przez 12 tygodni oraz aloiny do 60 mg/kg/dobę przez 20 tygodni. Dane dotyczące toksyczności kory kruszyny są niewystarczające. Badania in vitro wykazały potencjalne działanie genotoksyczne związków antranoidowych (emodyna, chryzofanol, fiscjon) obecnych w korze kruszyny, z emodyną wykazującą wysoką aktywność mutagenną w testach V79-HGPRT oraz indukcję nieplanowej syntezy DNA (UDS) w hepatocytach. Aloe-emodyna wykazała mutagenność w teście Amesa (szczepy Salmonella typhimurium TA1537, TA1538, TA98, TA1978) oraz indukcję transformacji komórkowej, choć test HPRT nie potwierdził powtarzalnej mutagenności. Badania in vivo nie potwierdziły mutagenności aloe-emodyny w testach mikrojąderek, aberracji chromosomowej i mouse-spot.
aloe-emodyna, alona przylądkowa, antrazwiązki, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, emodyna, frangulina, kora kruszyny, nieplanowa synteza DNA, pierwotne hepatocyty, rak okrężnicy, Rhamnus frangula, Salmonella typhimurium, szpik kostny, test aberracji chromosomowej, test Amesa, test HPRT, test mikrojąderek, test mutacji V79-HGPRT, test naprawy DNA, toksyczność płodowa, transformacja komórkowa, wyciąg z aloesu, zaparcia, związki antrachinowe