alona przylądkowa
Alona przylądkowa to grzybica skóry wywoływana przez dermatofity, najczęściej gatunki z rodzaju Trichophyton. Choroba ta występuje głównie w rejonach tropikalnych i subtropikalnych, zwłaszcza w krajach Afryki, Ameryki Południowej i Azji Południowo-Wschodniej.
Klinicznie alona przylądkowa objawia się jako dobrze odgraniczone, owalne lub okrągłe ogniska rumieniowe lub rumieniowo-złuszczające, często z uniesionym, aktywnym brzegiem i tendencją do centralnego gojenia. Zmiany najczęściej lokalizują się na odsłoniętych częściach ciała – twarzy, szyi, ramionach i nogach.
Diagnoza opiera się na obrazie klinicznym, badaniu w świetle Wooda (które może wykazać zielonkawą fluorescencję) oraz badaniu mikologicznym. Leczenie obejmuje stosowanie miejscowych leków przeciwgrzybiczych, a w przypadkach rozległych lub opornych na terapię miejscową – doustnych preparatów przeciwgrzybiczych, takich jak terbinafina, itrakonazol czy flukonazol.
Istotną rolę w zapobieganiu alonie przylądkowej odgrywa właściwa higiena osobista, unikanie kontaktu z chorymi osobami i zwierzętami oraz noszenie przewiewnej odzieży w klimacie gorącym i wilgotnym, który sprzyja rozwojowi dermatofitów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Boldyna – Interakcje
Boldyna, obecna w preparatach Boldaloin i Boldovera, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście zaburzeń elektrolitowych, głównie hipokaliemii. Stosowanie boldyny w połączeniu z diuretykami tiazydowymi i pętlowymi, adrenokortykosteroidami oraz korzeniem lukrecji zwiększa ryzyko hipokaliemii, co może nasilać toksyczność glikozydów nasercowych (digoksyna, digitoksyna) oraz predysponować do zaburzeń rytmu serca przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych (amiodaron, sotalol, chinidyna) i leków wydłużających odstęp QT (haloperidol, erytromycyna). Dodatkowo, preparaty z boldyną mogą zwiększać efekt antykoagulacyjny warfaryny, co wymaga ścisłego monitorowania INR. Przeciwwskazane jest łączenie boldyny z innymi środkami przeczyszczającymi ze względu na ryzyko nasilenia działania przeczyszczającego i hipokaliemii. W przypadku planowanych zabiegów chirurgicznych z zastosowaniem sewofluranu zaleca się odstawienie preparatów z boldyną co najmniej na 2 tygodnie ze względu na ryzyko masywnych krwawień.
adrenokortykosteroidy, alona przylądkowa, amiodaron, anestetyki, bisakodyl, Boldaloin, boldyna, chinidyna, digitoksyna, digoksyna, diuretyki pętlowe, diuretyki tiazydowe, doustne antykoagulanty, działanie hepatoprotekcyjne, efekt antykoagulacyjny, erytromycyna, glikozydy nasercowe, haloperidol, hipokaliemia, INR, korzeń lukrecji, laktuloza, leki moczopędne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwhistaminowe, leki przeciwzakrzepowe, makrogole, sewofluran, sotalol, środki przeczyszczające, warfaryna, wyciąg z aloesu, wyciąg z liści boldo, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, ziele dymnicy, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Aloes – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania preparatu Alax, zawierającego sproszkowany sok z liści aloesu oraz wyciąg z kory kruszyny, opierają się głównie na toksykologii poszczególnych składników, gdyż sam produkt nie był poddany odrębnym badaniom toksykologicznym. W badaniach na myszach nie wykazano toksyczności przy doustnym podawaniu wyciągu z aloesu w dawce do 50 mg/kg/dobę przez 12 tygodni oraz aloiny do 60 mg/kg/dobę przez 20 tygodni. Dane dotyczące toksyczności kory kruszyny są niewystarczające. Badania in vitro wykazały potencjalne działanie genotoksyczne związków antranoidowych (emodyna, chryzofanol, fiscjon) obecnych w korze kruszyny, z emodyną wykazującą wysoką aktywność mutagenną w testach V79-HGPRT oraz indukcję nieplanowej syntezy DNA (UDS) w hepatocytach. Aloe-emodyna wykazała mutagenność w teście Amesa (szczepy Salmonella typhimurium TA1537, TA1538, TA98, TA1978) oraz indukcję transformacji komórkowej, choć test HPRT nie potwierdził powtarzalnej mutagenności. Badania in vivo nie potwierdziły mutagenności aloe-emodyny w testach mikrojąderek, aberracji chromosomowej i mouse-spot.
aloe-emodyna, alona przylądkowa, antrazwiązki, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, emodyna, frangulina, kora kruszyny, nieplanowa synteza DNA, pierwotne hepatocyty, rak okrężnicy, Rhamnus frangula, Salmonella typhimurium, szpik kostny, test aberracji chromosomowej, test Amesa, test HPRT, test mikrojąderek, test mutacji V79-HGPRT, test naprawy DNA, toksyczność płodowa, transformacja komórkowa, wyciąg z aloesu, zaparcia, związki antrachinowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alax
Produkt leczniczy Alax zawiera 10-15 mg związków antranoidowych (w przeliczeniu na aloinę) w jednej tabletce drażowanej i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe, leki przeciwarytmiczne, diuretyki, kortykosterydy oraz preparaty z korzenia lukrecji. Preparat jest przeciwwskazany u osób z zaczopowaniem jelita masami kałowymi oraz u pacjentów z niediagnozowanymi ostrymi lub przewlekłymi dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak bóle brzucha, nudności i wymioty, ze względu na ryzyko rozwijającej się niedrożności jelit. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u osób z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolicznymi (nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedobór sacharozy-izomaltazy).
alona przylądkowa, atonia jelit, diuretyk, glikozyd nasercowy, kora kruszyny, kortykosteryd, lek przeciwarytmiczny, niedobór sacharozy-izomaltazy, niedrożność jelit, nietolerancja fruktozy, nietrzymanie stolca, upośledzenie funkcji jelit, uzależnienie farmakologiczne, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie funkcji nerek, zaczopowanie jelita, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, związki antranoidowe - Leksykon substancji czynnych
Barbaloin – Wskazania do stosowania
Barbaloinę, główny związek czynny pochodnych hydroksyantracenu zawartych w wyciągu z Aloe ferox Miller, capensis, stosuje się tradycyjnie w leczeniu dolegliwości przewodu pokarmowego, takich jak niestrawność z uczuciem pełności, zaburzenia wydzielania żółci i soku żołądkowego oraz łagodne skurczowe dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Preparat Boldaloin zawiera 4 mg pochodnych hydroksyantracenu w przeliczeniu na barbaloinę w jednej tabletce, a także 1 mg boldyny, co uzupełnia jego działanie. Produkt jest wskazany do stosowania u młodzieży powyżej 12 lat, dorosłych oraz osób w podeszłym wieku, a jego forma to tabletki okrągłe, dwustronnie wypukłe, o barwie beżowej do szarej z marmurkiem. Warto zwrócić uwagę na obecność 102 mg sacharozy w jednej tabletce, co może mieć znaczenie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.