zaburzenie wypróżniania

Zaburzenie wypróżniania, określane także jako dysfunkcja defekacyjna, obejmuje zespół dolegliwości związanych z trudnościami w oddawaniu stolca. Jest to złożony problem medyczny, mogący wynikać z zaburzeń czynnościowych lub strukturalnych układu pokarmowego, szczególnie odbytnicy i mięśni dna miednicy.

Do najczęstszych postaci zaburzeń wypróżniania należą: dyssynergia mięśni dna miednicy (nieprawidłowa koordynacja skurczu i rozkurczu mięśni podczas defekacji), rectocele (uwypuklenie przedniej ściany odbytnicy do pochwy), wypadanie odbytnicy oraz zespół wzmożonej wrażliwości odbytnicy. Pacjenci zgłaszają przewlekłe zaparcia, uczucie niepełnego wypróżnienia, konieczność stosowania manewrów manualnych oraz silne parcie na stolec.

Diagnostyka zaburzeń wypróżniania obejmuje badanie per rectum, defekografię, manometrię anorektalną oraz badanie EMG mięśni dna miednicy. Leczenie jest wielokierunkowe i zależy od przyczyny – obejmuje modyfikację diety, farmakoterapię, biofeedback, fizjoterapię mięśni dna miednicy, a w wybranych przypadkach interwencję chirurgiczną.

Zaburzenia wypróżniania często współistnieją z innymi schorzeniami gastroenterologicznymi, neurologicznymi lub psychicznymi, dlatego wymagają kompleksowego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego i interdyscyplinarnej współpracy specjalistów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl