stężenie lewofloksacyny w osoczu

Stężenie lewofloksacyny w osoczu jest kluczowym parametrem farmakokinetycznym stosowanym do monitorowania terapii tym antybiotykiem fluorochinolonowym. Optymalne stężenie terapeutyczne lewofloksacyny w osoczu powinno mieścić się w zakresie 2-8 μg/ml, przy czym skuteczność przeciwbakteryjna zależy od utrzymania stężenia powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla danego patogenu.

Farmakokinetyka lewofloksacyny charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym (około 99%), szybkim wchłanianiem oraz długim okresem półtrwania (6-8 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po standardowej dawce 500 mg osiąga się w ciągu 1-2 godzin i wynosi około 5-6 μg/ml.

Monitorowanie stężenia lewofloksacyny w osoczu jest szczególnie istotne u pacjentów z niewydolnością nerek (gdyż lek jest wydalany głównie przez nerki), u osób w podeszłym wieku oraz w przypadkach ciężkich infekcji wymagających precyzyjnego dawkowania. Zbyt niskie stężenie może prowadzić do niepowodzenia terapeutycznego i rozwoju oporności bakteryjnej, natomiast zbyt wysokie zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza neurologicznych i kardiotoksycznych.

Powiązane wpisy

  1. 22.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl