faza wydalania moczu

Faza wydalania moczu (mikcja) to proces fizjologiczny polegający na opróżnianiu pęcherza moczowego z nagromadzonego w nim moczu. Jest to końcowy etap procesu wydalania moczu, który następuje po fazie gromadzenia moczu w pęcherzu.

Proces mikcji jest koordynowany przez układ nerwowy i wymaga współdziałania pomiędzy ośrodkowym układem nerwowym (OUN) a autonomicznymi i somatycznymi drogami nerwowymi. Gdy pęcherz wypełnia się do objętości około 300-400 ml, receptory rozciągania w jego ścianie wysyłają sygnały do rdzenia kręgowego i mózgu, powodując uczucie parcia na mocz.

Prawidłowa mikcja wymaga relaksacji zwieracza zewnętrznego cewki moczowej (kontrolowanego świadomie) oraz skurczu mięśnia wypieracza pęcherza moczowego (kontrolowanego przez autonomiczny układ nerwowy). Zaburzenia w koordynacji tych mechanizmów mogą prowadzić do różnych dysfunkcji układu moczowego, takich jak nietrzymanie moczu czy zatrzymanie moczu.

W diagnostyce zaburzeń fazy wydalania moczu wykorzystuje się badania urodynamiczne, które pozwalają na ocenę funkcji pęcherza moczowego i cewki moczowej podczas mikcji. Leczenie dysfunkcji mikcji zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię, fizjoterapię, a w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl