ciągła żylno-żylna hemofiltracja
Ciągła żylno-żylna hemofiltracja (CVVH – Continuous Veno-Venous Hemofiltration) to technika oczyszczania krwi stosowana u pacjentów w stanie krytycznym z ostrą niewydolnością nerek lub innymi stanami wymagającymi usuwania toksyn i nadmiaru płynów z organizmu. Jest to rodzaj terapii nerkozastępczej, który umożliwia powolne, ale ciągłe filtrowanie krwi przez specjalną membranę półprzepuszczalną.
W przeciwieństwie do tradycyjnej hemodializy, CVVH działa w sposób ciągły (24 godziny na dobę), co pozwala na bardziej fizjologiczne i stabilne usuwanie płynów oraz metabolitów. Krew pobierana jest z żyły centralnej pacjenta, przepływa przez hemofiltr, gdzie dochodzi do usuwania wody, elektrolitów i małych oraz średnich cząsteczek, a następnie oczyszczona krew wraca do układu żylnego pacjenta.
Główne wskazania do stosowania CVVH obejmują: ostrą niewydolność nerek, zwłaszcza u pacjentów niestabilnych hemodynamicznie, stany z przewodnieniem opornym na leczenie diuretyczne, ciężką kwasicę metaboliczną, niektóre zatrucia oraz stany zapalne z zespołem uwalniania cytokin. Zaletą tej metody jest lepsza tolerancja hemodynamiczna w porównaniu z klasyczną hemodializą, co ma szczególne znaczenie u pacjentów z niestabilnym ciśnieniem tętniczym.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sodu cytrynian – Wskazania do stosowania
Sodu cytrynian jest substancją o właściwościach antykoagulacyjnych i buforujących, działającą poprzez chelatację jonów wapnia, co hamuje kaskadę krzepnięcia. W terapii nerkozastępczej stosowany jest jako alternatywa dla heparyny, szczególnie u pacjentów z podwyższonym ryzykiem krwawień, aktywnym krwawieniem, małopłytkowością poheparynową (HIT) lub przeciwwskazaniami do heparyny. Preparaty takie jak Cifoban (40,0 g/1000 ml, 136 mmol/l cytrynianów) i Regiocit (5,29 g/l, 18 mmol/l cytrynianów) są wykorzystywane w miejscowej antykoagulacji cytrynianowej (RCA) podczas CVVHD, CVVHDF, SLEDD oraz TPE. Regiocit pełni również funkcję płynu substytucyjnego w CRRT. Preparaty te mogą być stosowane u dorosłych i dzieci (z wyłączeniem wcześniaków w przypadku Cifobanu), pod warunkiem odpowiedniego dostosowania sprzętu do masy ciała pacjenta.
antykoagulacja heparynowa, antykoagulant, ciągła terapia nerkozastępcza, ciągła żylno-żylna hemodializa, ciągła żylno-żylna hemofiltracja, gospodarka wapniowo-fosforanowa, kaskada krzepnięcia, krążenie pozaustrojowe, małopłytkowość poheparynowa, miejscowa antykoagulacja cytrynianowa, podwyższone ryzyko krwawień, powolna niskoprzepływowa codzienna dializa, przetoka jelitowa, przezbłonowa separacja osocza, równowaga kwasowo-zasadowa, środek buforujący, terapeutyczna wymiana osocza, terapia nerkozastępcza, właściwości antykoagulacyjne, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duosol nie zawierający potasu –
Leczenie hemofiltracją u pacjentów z ostrą niewydolnością nerek wymaga nadzoru specjalisty oraz indywidualnego dostosowania szybkości filtracji, która standardowo wynosi 20-25 ml/kg masy ciała na godzinę. Produkt leczniczy Duosol nie zawierający potasu podawany jest wyłącznie dożylnie, po przygotowaniu gotowego roztworu poprzez wymieszanie zawartości dwóch komór worka. Skład elektrolitowy roztworu po zmieszaniu to: Na 140 mmol/l, Ca 1,5 mmol/l, Mg 0,5 mmol/l, Cl 109 mmol/l, HCO3 35 mmol/l oraz glukoza bezwodna 5,6 mmol/l (1,0 g). Osmolarność roztworu wynosi 292 mOsm/l, a pH mieści się w zakresie 7,0-8,0.
bilans płynów, ciągła żylno-żylna hemofiltracja, czynność nerek, droga dożylna, hemofiltracja, obieg pozaustrojowy, osmolarność, ostra niewydolność nerek, pompa infuzyjna, równowaga płynów ustrojowych, roztwór do hemofiltracji, roztwór substytucyjny, skład elektrolitowy, teoretyczna osmolarność, ultrafiltrat - Leksykon substancji czynnych
Wapnia chlorek – Przedawkowanie
Przedawkowanie wapnia chlorku, stosowanego w stężeniach 1,25-2,5 mmol/l w roztworach do infuzji i dializy, prowadzi do hiperkalcemii o zróżnicowanym nasileniu objawów klinicznych, zależnych od stężenia wapnia w surowicy. Objawy obejmują zaburzenia ze strony układu pokarmowego (anoreksja, nudności, zaparcia przy stężeniach ≥ 2,6-3,0 mmol/l), układu nerwowego (osłabienie, zaburzenia świadomości przy ≥ 3,5-4,0 mmol/l), układu moczowego (polidypsja, poliuria, nefrokalcynoza przy ≥ 2,8-3,5 mmol/l) oraz układu sercowo-naczyniowego (arytmie, skrócenie QT, nadciśnienie przy ≥ 3,5-4,5 mmol/l). Szybkie dożylne podanie wapnia chlorku może wywołać dodatkowo objawy takie jak kredowy posmak w ustach, uderzenia gorąca i bóle w klatce piersiowej, związane z gwałtownym wzrostem zjonizowanego wapnia w krążeniu. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością nerek, u których ryzyko hiperkalcemii jest zwiększone ze względu na upośledzoną eliminację wapnia.
anoreksja, arytmia serca, bisfosfonian, ciągła żylno-żylna hemofiltracja, dializa otrzewnowa, diuretyk pętlowy, elektrolit, glikokortykosteroid, gospodarka wapniowa, hemodializa, hemofiltracja, hiperkalcemia, hipokaliemia, homeostaza wapniowa, kalcytonina, kamica nerkowa, nadciśnienie tętnicze, nefrokalcynoza, niewydolność nerek, odstęp QT, polidypsja, poliuria, rozszerzenie naczyń obwodowych, uderzenie gorąca, wapń chlorek, wapń chlorek dwuwodny, zaburzenie psychiczne