zakażenie z przełamania
Zakażenie z przełamania (ang. breakthrough infection) to określenie stosowane w medycynie w odniesieniu do infekcji, która występuje u osoby pomimo pełnego zaszczepienia przeciwko danemu patogenowi. Zjawisko to obserwuje się, gdy pacjent zakaża się patogenem mimo otrzymania wszystkich zalecanych dawek szczepionki i upłynięcia wymaganego czasu na rozwój pełnej odporności poszczepiennej.
Zakażenia z przełamania są normalnym zjawiskiem, ponieważ żadna szczepionka nie zapewnia 100% ochrony. Ich występowanie zależy od wielu czynników, w tym skuteczności szczepionki, czasu, jaki upłynął od szczepienia, wariantu patogenu oraz indywidualnej odpowiedzi immunologicznej pacjenta. Najczęściej obserwuje się je w kontekście chorób zakaźnych takich jak COVID-19, grypa czy krztusiec.
Istotną cechą zakażeń z przełamania jest fakt, że zwykle przebiegają one łagodniej niż u osób niezaszczepionych. Pacjenci zaszczepieni, mimo zakażenia, rzadziej doświadczają ciężkich objawów, hospitalizacji czy zgonów. Jest to efekt częściowej ochrony zapewnianej przez szczepionkę, która nawet jeśli nie zapobiega infekcji, to moduluje odpowiedź immunologiczną organizmu, zmniejszając nasilenie choroby.
Monitorowanie zakażeń z przełamania stanowi ważny element nadzoru epidemiologicznego, pozwalający oceniać rzeczywistą skuteczność szczepionek w populacji, identyfikować nowe warianty patogenów oraz optymalizować strategie szczepień, w tym decyzje dotyczące dawek przypominających.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anidulafungin Synoptis 100 mg
Anidulafungin, należący do grupy echinokandyn, jest półsyntetycznym lipopeptydem hamującym syntazę beta-(1,3)-D-glukanu, kluczowego enzymu w biosyntezie ściany komórkowej grzybów. Preparat Anidulafungin Synoptis dostępny jest w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierającego 100 mg substancji czynnej na fiolkę. Lek wykazuje działanie grzybobójcze wobec drożdżaków Candida (m.in. C. albicans, C. glabrata, C. krusei, C. tropicalis) oraz hamuje wzrost grzybni Aspergillus fumigatus. Wartości MIC różnią się w zależności od gatunku, z wyższymi stężeniami hamującymi dla C. parapsilosis (≤S 0,002 mg/l, >R 4 mg/l), co ma istotne znaczenie przy interpretacji wyników testów wrażliwości zgodnie z wytycznymi EUCAST.
3)-D-glukanu, aktywność przeciwgrzybicza, Aspergillus fumigatus, Aspergillus nidulans, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, drożdżaki Candida, działanie grzybobójcze, echinokandyna, Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości, grzybica rozsiana, immunosupresja, kandydoza przełyku, koncentrat roztworu do infuzji, lek przeciwgrzybiczny, minimalne stężenie hamujące, neutropenia, oporność krzyżowa, oporność na anidulafunginę, ściana komórkowa grzybów, stężenie graniczne, syntaza beta-(1, zakażenie grzybicze, zakażenie z przełamania - Leksykon substancji czynnych
Pozakonazol – Właściwości farmakodynamiczne
Pozakonazol, jako inhibitor 14α-demetylazy lanosterolu (CYP51), hamuje biosyntezę ergosterolu, co skutkuje zahamowaniem wzrostu szerokiego spektrum patogenów grzybiczych, w tym gatunków Aspergillus (np. A. fumigatus, A. flavus) oraz Candida (np. C. albicans, C. glabrata). W badaniach in vitro minimalne stężenia hamujące (MIC) dla Mucorales spp. wynoszą 2 mg/l, dla Exophiala dermatiditis 0,5 mg/l, a dla Purpureocillium lilacinum 1 mg/l. Wartości epidemiologiczne graniczne (ECOFF) dla Aspergillus według EUCAST wynoszą 0,25–0,5 mg/l, natomiast dla Candida albicans, C. tropicalis, C. parapsilosis i C. dubliniensis wartości MIC definiujące wrażliwość to ≤0,06 mg/l. Mechanizmy oporności obejmują mutacje w CYP51, a dane kliniczne wskazują na skuteczność pozakonazolu zarówno w leczeniu inwazyjnej aspergilozy, fuzariozy, kokcydioidomikozy, jak i kandydozy jamy ustnej i gardła, z dawkami terapeutycznymi 300–800 mg/dobę w różnych formach podania.
Aspergillus, błona komórkowa grzybów, Candida, chromoblastomikoza, CYP51, ergosterol, EUCAST, fuzarioza, GVHD, inwazyjna aspergiloza, inwazyjne zakażenie grzybicze, kandydoza jamy ustnej, kokcydioidomikoza, MIC, ostra białaczka szpikowa, patogen grzybiczny, profilaktyka przeciwgrzybicza, wartość ECOFF, zakażenie z przełamania, zespół mielodysplastyczny