dawka terapeutyczna ranitydyny
Ranitydyna to antagonista receptorów H2, który zmniejsza wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Stosowany jest w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksu żołądkowo-przełykowego oraz zespołu Zollingera-Ellisona.
Standardowa dawka terapeutyczna ranitydyny u dorosłych wynosi 150 mg dwa razy dziennie lub 300 mg raz dziennie, zazwyczaj przyjmowana wieczorem. W leczeniu choroby wrzodowej terapia trwa zazwyczaj 4-8 tygodni. W przypadku refluksu żołądkowo-przełykowego dawka wynosi 150 mg dwa razy dziennie przez 12 tygodni.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) dawkowanie powinno zostać zmodyfikowane do 150 mg na dobę. W przypadku dzieci dawka wynosi 2-4 mg/kg masy ciała na dobę, podzielona na dwie dawki, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 300 mg.
Warto zaznaczyć, że w 2019 roku EMA i FDA zaleciły wycofanie produktów zawierających ranitydynę z rynku ze względu na zanieczyszczenie N-nitrozodimetyloaminą (NDMA), która jest potencjalnie kancerogenna. Obecnie w wielu krajach ranitydyna została zastąpiona innymi lekami z grupy antagonistów receptora H2 lub inhibitorami pompy protonowej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Ranitydyna w dawce 150 mg (w postaci 168 mg chlorowodorku ranitydyny) przenika przez barierę łożyska oraz do mleka kobiecego, co stanowi istotny czynnik przy podejmowaniu decyzji o leczeniu kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dotychczasowe obserwacje kliniczne nie wykazały szkodliwego wpływu ranitydyny na przebieg porodu ani na rozwój noworodka, jednak lek powinien być stosowany wyłącznie w przypadkach zdecydowanej konieczności, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka karmionego piersią. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką stosunek korzyści do ryzyka oraz dostępne alternatywy terapeutyczne.
bariera łożyska, cesarskie cięcie, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek ranitydyny, dawka terapeutyczna ranitydyny, karmienie piersią, mleko kobiece, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie przez barierę łożyska, ranitydyna, rozwój noworodka -
Leksykon substancji czynnych
Ranitydyna, stosowana w terapii schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego, co wymaga szczególnej ostrożności przy jej stosowaniu u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Brak jest wystarczających, kontrolowanych badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo ranitydyny w ciąży, jednak badania na zwierzętach (szczury, króliki) wykazały brak negatywnego wpływu nawet przy dawkach do 160-krotnie wyższych niż zalecane u ludzi. Ranitydyna podawana w dawkach terapeutycznych podczas porodu lub cesarskiego cięcia nie wykazuje niekorzystnego wpływu na przebieg porodu ani rozwój niemowlęcia. W okresie laktacji lek może hamować wydzielanie żołądkowe, metabolizm leków oraz pobudzać ośrodkowy układ nerwowy u noworodka, co ogranicza jego stosowanie do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.
badanie kliniczne kontrolowane, bariera łożyskowa, cesarskie cięcie, dawka terapeutyczna ranitydyny, farmakoterapia w ciąży, hamowanie metabolizmu leków, hamowanie wydzielania żołądkowego, karmienie piersią, laktacja, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, okres okołoporodowy, pobudzenie OUN, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie przez łożysko, stosunek korzyści do ryzyka, wiek rozrodczy, wpływ na płodność
