matryca polimerowa
Matryca polimerowa stanowi istotny komponent w inżynierii biomedycznej i materiałowej stosowanej w medycynie. Jest to trójwymiarowa struktura zbudowana z polimerów (naturalnych lub syntetycznych), która służy jako rusztowanie dla komórek, tkanek lub substancji leczniczych.
W stomatologii i ortopedii matryce polimerowe wykorzystywane są jako nośniki dla substancji bioaktywnych, umożliwiające kontrolowane uwalnianie leków lub czynników wzrostu. Struktury te mogą być projektowane tak, aby naśladować naturalne środowisko komórkowe, wspierając procesy regeneracji tkanek i integracji implantów.
Właściwości fizykochemiczne matryc polimerowych, takie jak porowatość, wytrzymałość mechaniczna i szybkość degradacji, można modyfikować w zależności od zastosowania klinicznego. W farmacji matryca polimerowa stanowi podstawę systemów dostarczania leków o przedłużonym uwalnianiu, poprawiając biodostępność i efektywność terapeutyczną substancji aktywnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Gliclazide Zentiva 60 mg
Gliclazide Zentiva 60 mg to tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawierające 60 mg gliklazydu, stosowane w leczeniu cukrzycy typu 2. Substancja czynna jest uwalniana stopniowo, co pozwala na utrzymanie stabilnego stężenia leku w organizmie. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (163,8 mg na tabletkę), hypromeloza 40 000 i 100, które tworzą matrycę polimerową kontrolującą uwalnianie gliklazydu, oraz magnezu stearynian (E572) jako środek poślizgowy. Obecność laktozy wymaga ostrożności u pacjentów z jej nietolerancją.
blister PVC/Aluminium, blister PVC/PVDC/Aluminium, cukrzyca typu 2, działanie niepożądane, farmakokinetyka, gliklazyd, hypromeloza, laktoza jednowodna, matryca polimerowa, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, stearynian magnezu, substancja czynna, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Reseligo 10,8 mg
W praktyce klinicznej preparat Reseligo, zawierający 10,8 mg gosereliny w postaci biodegradowalnego implantu, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Charakterystyka produktu leczniczego potwierdza brak lub nieznaczny wpływ na sprawność psychomotoryczną pacjenta, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii. Lekarz powinien jednak poinformować pacjenta o tym fakcie, podkreślając konieczność samoobserwacji i zgłaszania ewentualnych nietypowych reakcji mogących wpływać na koncentrację oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia objawów ubocznych. Informacja ta powinna być przekazana w sposób jasny i zrozumiały oraz odpowiednio udokumentowana w historii choroby.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Librexa 11,25 mg
Librexa to implant zawierający 10,72 mg leuproreliny (odpowiadające 11,25 mg octanu leuproreliny) o przedłużonym uwalnianiu, zapewniający stałe działanie terapeutyczne przez 3 miesiące. Implant ma postać białego cylindrycznego pręcika (ok. 17,8 mm długości i 1,5 mm średnicy) i uwalnia substancję czynną z biodegradowalnej matrycy polimerowej, podobnej do materiałów stosowanych w szwach chirurgicznych. Po podskórnym podaniu u mężczyzn stężenie leuproreliny w osoczu osiąga 2,39 ± 1,15 ng/ml po 3 dniach i utrzymuje się przez cały okres działania implantu. Objętość dystrybucji wynosi 36 l, a całkowity klirens 139,6 ml/min. Wielokrotne podanie powoduje trwałe obniżenie testosteronu do poziomu kastracji bez przejściowego wzrostu, co stanowi korzystny profil w porównaniu z innymi analogami GnRH.
analog GnRH, biodegradacja, biodostępność względna, implant podskórny, kastracyjny poziom testosteronu, klirens całkowity, matryca polimerowa, nośnik polimerowy, objętość dystrybucji, octan leuproreliny, pole pod krzywą stężenia, przewlekła choroba nerek, stężenie leuproreliny, szew chirurgiczny, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sandostatin LAR 20 mg
Sandostatin LAR to preparat zawierający oktreotyd w formie octanu, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg, stosowany w postaci zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowych o przedłużonym uwalnianiu. Farmakokinetyka leku charakteryzuje się dwufazowym uwalnianiem: początkowym szybkim wzrostem stężenia do maksimum w ciągu pierwszej godziny (do 0,5% dawki), następnie spadkiem do wartości subterapeutycznych w ciągu 24 godzin i utrzymaniem niskich stężeń przez około 7 dni. Od 7 do 14 dnia następuje wzrost stężenia do stanu równowagi dynamicznej, utrzymującego się przez 3-4 tygodnie, po czym stężenie stopniowo maleje do około 42 dnia, co odpowiada degradacji matrycy polimerowej. U pacjentów z akromegalią stężenia oktreotydu w stanie równowagi po dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg wynoszą odpowiednio 358 ng/l, 926 ng/l i 1710 ng/l po jednorazowym podaniu, a po trzech iniekcjach wzrastają do 1557 ng/l (20 mg) i 2384 ng/l (30 mg). W przypadku rakowiaka stężenia w stanie równowagi po wielokrotnych dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg wynoszą średnio 1231 ng/l, 2620 ng/l i 3928 ng/l (mediany odpowiednio 894 ng/l, 2270 ng/l i 3010 ng/l).
akromegalia, dwufazowe uwalnianie, elementy morfotyczne krwi, klirens, matryca polimerowa, objętość dystrybucji, oktreotyd, otyłość podwzgórzowa, profil farmakokinetyczny, przedłużone uwalnianie, rakowiak, Sandostatin LAR, stan równowagi dynamicznej, steady state, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie domięśniowe, zawiesina do wstrzykiwań, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – TamisPRAS 0,4 mg
TamisPRAS to preparat zawierający 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,367 mg tamsulosyny) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia stabilne utrzymanie stężenia terapeutycznego substancji czynnej i redukcję działań niepożądanych związanych z wahaniami stężenia leku. Formulacja składa się z rdzenia i zewnętrznej warstwy, zawierających substancje pomocnicze takie jak hypromeloza, celuloza mikrokrystaliczna, karbomer, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które kontrolują farmakokinetykę i właściwości mechaniczne tabletki. Tabletki są białe, okrągłe, o średnicy 9 mm, z oznaczeniami „T9SL” i „0.4”.
celuloza mikrokrystaliczna, degradacja substancji czynnej, działanie niepożądane, hypromeloza, karbomer, kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, matryca polimerowa, skuteczność terapeutyczna leku, stężenie terapeutyczne leku, struktura żelowa, system o przedłużonym uwalnianiu, system przedłużonego uwalniania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tamsulosyny chlorowodorek, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Okteva 10 mg
Oktreotyd w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (Okteva) charakteryzuje się dwufazowym profilem farmakokinetycznym po jednorazowym podaniu domięśniowym. Początkowo stężenie maksymalne osiągane jest w ciągu 1 godziny, po czym spada do niewykrywalnych wartości w ciągu 24 godzin, a następnie utrzymuje się na poziomie subterapeutycznym przez około 7 dni. Stan równowagi stężenia leku osiągany jest około 14. dnia i utrzymuje się przez 3-4 tygodnie, z dawkowaniem zależnym liniowo od podanej dawki: 10 mg – 358 ng/l, 20 mg – 926 ng/l, 30 mg – 1710 ng/l u pacjentów z akromegalią. Po wielokrotnym podaniu co 4 tygodnie stężenia w stanie równowagi wzrastają 1,6-1,8-krotnie. U pacjentów z rakowiakiem stężenia w stanie równowagi również wykazują proporcjonalność do dawki, osiągając wartości średnie do 3928 ng/l dla dawki 30 mg. Nie obserwowano kumulacji leku poza przewidywanym powolnym uwalnianiem z matrycy polimerowej podczas długotrwałej terapii.
akromegalia, biodegradacja, dwufazowy profil stężenia, działanie przedłużone, klirens całkowity, kumulacja leku, matryca polimerowa, objętość dystrybucji, oktreotyd o przedłużonym uwalnianiu, otyłość podwzgórzowa, podanie domięśniowe, poziom subterapeutyczny, profil farmakokinetyczny, rakowiak, stan równowagi farmakokinetycznej, wiązanie z białkami, wskaźnik BMI, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cervidil 10 mg
Dinoproston, zawarty w systemie terapeutycznym dopochwowym Cervidil (10 mg substancji czynnej), jest prostaglandyną E2 (PGE2) stosowaną w celu indukcji i przyspieszenia dojrzewania szyjki macicy. Substancja ta jest uwalniana w sposób kontrolowany z polimerowej matrycy z szybkością około 0,3 mg/godzinę przez okres do 24 godzin, co zapewnia ciągłe i skuteczne działanie miejscowe. Mechanizm działania opiera się na aktywacji enzymu kolagenazy, prowadzącej do rozkładu włókien kolagenowych i transformacji szyjki macicy z formy sztywnej w miękką i rozszerzalną, co jest niezbędne do prawidłowego przebiegu porodu.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Okteva 30 mg
Oktreotyd w preparacie Okteva, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg w formie proszku do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym po podaniu domięśniowym. Po jednorazowym podaniu obserwuje się szybki wzrost stężenia w surowicy do maksymalnej wartości w ciągu pierwszej godziny, następnie spadek do subterapeutycznych poziomów przez 7 dni, po czym stężenie rośnie ponownie, osiągając stan równowagi około 14. dnia, utrzymujący się przez 3-4 tygodnie. Maksymalne stężenie pierwszego dnia jest niższe niż w stanie równowagi, a uwalnianie leku w pierwszej dobie nie przekracza 0,5% całkowitej dawki. Eliminacja rozpoczyna się około 42 dnia, związana z biodegradacją matrycy polimerowej, co umożliwia miesięczne odstępy między dawkami. W akromegalii stężenia w stanie równowagi wynoszą średnio 358 ng/l (10 mg), 926 ng/l (20 mg) i 1710 ng/l (30 mg), a po trzech dawkach co 4 tygodnie wzrastają do 1557 ng/l i 2384 ng/l dla 20 mg i 30 mg, co jest istotne dla planowania terapii. W rakowiaku stężenia w stanie równowagi po wielokrotnym podaniu wynoszą odpowiednio 1231 ng/l, 2620 ng/l i 3928 ng/l dla dawek 10 mg, 20 mg i 30 mg, wykazując liniową zależność dawka-stężenie.
akromegalia, biodegradacja, biodostępność leku, BMI, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka oktreotydu, indywidualizacja dawkowania, klirens całkowity, krwioobieg, matryca polimerowa, objętość dystrybucji, oktreotyd, oktreotyd octan, otyłość podwzgórzowa, profil farmakokinetyczny, rakowiak, stan równowagi, stan stacjonarny, stężenie terapeutyczne, stężenie w surowicy, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie o przedłużonym uwalnianiu, zależność liniowa, zmienność międzyosobnicza - Leksykon substancji czynnych
Oktreotyd – Właściwości farmakokinetyczne
Oktreotyd, analog somatostatyny, wykazuje zróżnicowane właściwości farmakokinetyczne zależne od formulacji. Po podaniu podskórnym roztworu do wstrzykiwań (Sandostatin) osiąga maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30 minut. Formulacje o przedłużonym uwalnianiu (Okteva, Sandostatin LAR) charakteryzują się dwufazowym profilem wchłaniania: początkowe przemijające maksimum w ciągu pierwszej godziny, następnie spadek stężenia do subterapeutycznego poziomu w ciągu 24 godzin, a po około 7 dniach wzrost stężenia do stanu równowagi utrzymującego się przez 3-4 tygodnie. W stanie równowagi stężenia oktreotydu wykazują liniową zależność od dawki, np. u pacjentów z akromegalią po 3 iniekcjach co 4 tygodnie stężenia wynoszą odpowiednio 1 557 ng/l (20 mg) i 2 384 ng/l (30 mg). Objętość dystrybucji wynosi 0,27 l/kg, a całkowity klirens 160 ml/min, z wiązaniem do 65% z białkami osocza. Okres półtrwania po podaniu podskórnym to około 100 minut, a eliminacja odbywa się głównie drogą nerkową (32% w postaci niezmienionej w moczu) oraz z kałem.
akromegalia, analog somatostatyny, eliminacja dwufazowa, formulacja leku, formulacja o przedłużonym uwalnianiu, klirens całkowity, marskość wątroby, matryca polimerowa, objętość dystrybucji, okres półtrwania, otyłość podwzgórzowa, podanie dożylne, rakowiak, receptor somatostatyny, stężenie oktreotydu, stłuszczenie wątroby, technet, wiązanie z białkami, właściwości farmakokinetyczne, wstrzyknięcie domięśniowe, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sandostatin LAR 10 mg
Oktreotyd w formulacji o przedłużonym uwalnianiu Sandostatin LAR wykazuje dwufazowy profil farmakokinetyczny po podaniu domięśniowym. Początkowo obserwuje się przejściowe maksimum stężenia w surowicy w ciągu 1 godziny (do 0,5% dawki), następnie spadek do subterapeutycznych wartości przez około 7 dni. Po tym okresie stężenie wzrasta, osiągając stan równowagi około 14 dnia, który utrzymuje się przez 3-4 tygodnie, a następnie powoli maleje po około 42 dniach wraz z degradacją matrycy polimerowej. U pacjentów z akromegalią stężenia w stanie równowagi są proporcjonalne do dawki: 358 ng/l (10 mg), 926 ng/l (20 mg), 1710 ng/l (30 mg) po pojedynczym podaniu, a po trzykrotnym podaniu co 4 tygodnie wzrastają do 1557 ng/l (20 mg) i 2384 ng/l (30 mg). W populacji z rakowiakiem stężenia w stanie równowagi również rosną liniowo z dawką, wynosząc odpowiednio 1231 (mediana 894) ng/l, 2620 (2270) ng/l i 3928 (3010) ng/l dla dawek 10, 20 i 30 mg. Nie obserwowano kumulacji leku przy długotrwałym stosowaniu (28 miesięcznych iniekcji).
akromegalia, BMI, elementy morfotyczne krwi, farmakokinetyka substancji czynnej, iniekcja domięśniowa, klirens, matryca polimerowa, objętość dystrybucji, oktreotyd o przedłużonym uwalnianiu, otyłość podwzgórzowa, rakowiak, Sandostatin LAR, stan równowagi dynamicznej, stan stacjonarny, stężenie oktreotydu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sandostatin LAR 30 mg
Sandostatin LAR, zawierający oktreotyd w formie octanu, charakteryzuje się dwufazowym profilem farmakokinetycznym po jednorazowym wstrzyknięciu domięśniowym. Początkowy, przejściowy szczyt stężenia (poniżej 0,5% dawki) pojawia się w ciągu pierwszej godziny, po czym stężenie spada do nieoznaczalnych wartości w ciągu 24 godzin. Po około 7 dniach następuje ponowne zwiększenie stężenia, osiągające stan równowagi około 14 dnia, utrzymujący się przez 3-4 tygodnie, a następnie stopniowy spadek po 42 dniach związany z degradacją matrycy polimerowej. U pacjentów z akromegalią stężenia w stanie równowagi po pojedynczym podaniu dawek 10 mg, 20 mg i 30 mg wynoszą odpowiednio 358 ng/l, 926 ng/l i 1710 ng/l, natomiast po wielokrotnym podaniu (3 iniekcje co 4 tygodnie) wzrastają do 1557 ng/l i 2384 ng/l dla dawek 20 mg i 30 mg. W przypadku rakowiaka stężenia po wielokrotnym podaniu dawek 10 mg, 20 mg i 30 mg wynoszą średnio 1231 ng/l, 2620 ng/l i 3928 ng/l, wykazując liniową zależność od dawki.
akromegalia, biodegradacja, farmakokinetyka oktreotydu, klirens całkowity, matryca polimerowa, objętość dystrybucji, oktreotyd, oktreotyd octan, otyłość podwzgórzowa, preparat o przedłużonym uwalnianiu, profil farmakokinetyczny, rakowiak, Sandostatin LAR, stan równowagi farmakologicznej, stężenie w stanie stacjonarnym, uwalnianie substancji czynnej, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie domięśniowe, zmienność międzyosobnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Convival Chrono 300 mg
Convival Chrono to preparat w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 300 mg sodu walproinianu (Natrii valproas) na tabletkę, z dodatkową zawartością 42 mg sodu, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Formulacja oparta jest na matrycy polimerowej z kopolimerów amonu metakrylanu typu A i B (Eudragit RL30D i RS30D), które kontrolują stopniowe uwalnianie substancji czynnej, zapewniając stabilne stężenie terapeutyczne i umożliwiając zmniejszenie częstotliwości dawkowania. Tabletki są białe, owalne, z linią podziału i oznaczeniem „CC3”, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
etyloceluloza, farmakokinetyka, karmeloza sodowa, kontrolowana zawartość sodu, krzemionka koloidalna, kwas cytrynowy jednowodny, magnezu stearynian, matryca polimerowa, niezgodność farmaceutyczna, proces dyfuzji, profil farmakokinetyczny, sodu walproinian, stężenie terapeutyczne, substancja czynna, substancja pomocnicza, system przedłużonego uwalniania, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trietylu cytrynian, tytanu dwutlenek, właściwość fizykochemiczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Glucophage XR 1000 mg
Glucophage XR 1000 mg to lek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 1000 mg metforminy chlorowodorku, co odpowiada 780 mg czystej metforminy. Tabletki są białe lub białawe, podłużne, dwustronnie wypukłe, z oznaczeniami „1000” i „MERCK”. Formuła leku opiera się na matrycy polimerowej z karmelozy sodowej i hypromelozy o wysokiej lepkości (100 000 cPS), co umożliwia stopniowe uwalnianie substancji czynnej w przewodzie pokarmowym i pozwala na dawkowanie raz na dobę. Substancje pomocnicze obejmują także magnezu stearynian, który zapobiega przywieraniu masy tabletkowej podczas produkcji.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – KETREL XR 150 mg
KETREL XR to preparat zawierający 150 mg kwetiapiny w formie kwetiapiny fumaranu, dostępny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego przy rzadszym dawkowaniu. Tabletki mają charakterystyczny kształt kapsułki, są białe lub prawie białe, obustronnie wypukłe, z wytłoczonym napisem „AB2”, o wymiarach około 17,4 mm długości i 6,7 mm szerokości. Substancją pomocniczą o potencjalnym znaczeniu klinicznym jest laktoza jednowodna w ilości 76 mg na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze, takie jak hypromeloza, sodu chlorek czy magnezu stearynian, odpowiadają za właściwości farmaceutyczne i przedłużone uwalnianie leku.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kwetiapina, kwetiapina fumaran, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, matryca polimerowa, modyfikator osmotyczny, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, przedłużone uwalnianie, rdzeń tabletki, stężenie terapeutyczne, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tytanu dwutlenek, utylizacja produktów leczniczych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Xanderla 3,6 mg
Produkt leczniczy Xanderla zawiera 3,6 mg gosereliny (w postaci gosereliny octanu) w formie implantu o wymiarach około 1,2 mm średnicy i 13 mm długości, masie 18 mg. Implant jest osadzony w biodegradowalnej matrycy polimerowej z kopolimeru DL-laktydu i glikolidu (50:50), co umożliwia kontrolowane uwalnianie substancji czynnej. Produkt jest dostępny w ampułko-strzykawce, pakowanej w torebkę z materiału PETP/Aluminium/PE, zawierającą środek pochłaniający wilgoć, a następnie w tekturowym pudełku. Opakowania mogą zawierać 1, 2 lub 3 ampułko-strzykawki, jednak nie wszystkie warianty muszą być dostępne w obrocie. Produkt należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nieprzekraczającej 30°C, z okresem ważności 4 lata przed otwarciem torebki. Po otwarciu implant powinien być użyty natychmiast, aby zachować sterylność i jakość.
goserelina, implant medyczny, implant w ampułko-strzykawce, interakcje lekowe, kopolimer laktydu i glikolidu, macierz polimerowa, matryca polimerowa, niezgodność farmaceutyczna, octan gosereliny, odpady medyczne, okres ważności leku, przechowywanie leków, środek pochłaniający wilgoć, substancja czynna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cervidil 10 mg
Cervidil to system terapeutyczny dopochwowy zawierający 10 mg dinoprostonu (Prostaglandyny E2), zaprojektowany do kontrolowanego uwalniania substancji czynnej w dawce około 0,3 mg/godzinę przez 24 godziny. Produkt ma postać cienkiego, półprzezroczystego polimerowego prostokąta o wymiarach 29 mm x 9,5 mm i grubości 0,8 mm, umieszczonego w aplikatorze z nici poliestrowej, co ułatwia precyzyjną aplikację i usunięcie. Skład matrycy polimerowej obejmuje makrogol 8000, 1,2,6-heksanotriol, 4,4′-diizocyjanian dicykloheksylometanu oraz chlorek żelaza, które zapewniają stabilność i kontrolowane uwalnianie dinoprostonu. Produkt nie wykazuje istotnych niezgodności farmaceutycznych wpływających na skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Okteva 20 mg
Oktreotyd w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (Okteva) charakteryzuje się dwufazowym profilem farmakokinetycznym po domięśniowym podaniu. Początkowo obserwuje się przemijające maksimum stężenia w surowicy w ciągu pierwszej godziny, po czym następuje szybki spadek do subterapeutycznych wartości przez około 7 dni. Następnie stężenie wzrasta, osiągając stan równowagi około 14. dnia, utrzymujący się przez 3-4 tygodnie, po czym stopniowo maleje po około 42 dniach wraz z rozpadem matrycy polimerowej. Średnie stężenia w stanie równowagi u pacjentów z akromegalią wynoszą 358 ng/l dla dawki 10 mg, 926 ng/l dla 20 mg oraz 1710 ng/l dla 30 mg, przy czym po trzykrotnym podaniu co 4 tygodnie stężenia wzrastają do 1557 ng/l i 2384 ng/l dla dawek 20 mg i 30 mg. U pacjentów z rakowiakiem stężenia w stanie równowagi są wyższe i proporcjonalne do dawki, osiągając do 3928 ng/l dla dawki 30 mg. Nie stwierdzono niepożądanej kumulacji leku przy długoterminowym stosowaniu.
akromegalia, biodegradacja, dystrybucja leku, farmakokinetyka oktreotydu, klirens całkowity, matryca polimerowa, objętość dystrybucji, oktreotyd o przedłużonym uwalnianiu, otyłość podwzgórzowa, parametr farmakokinetyczny, rakowiak, stan równowagi, stężenie w stanie równowagi, stężenie w surowicy, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik BMI, zmienność międzyosobnicza