Właściwości farmakokinetyczne leku Okteva

Właściwości farmakokinetyczne oktreotydu w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (Okteva) charakteryzują się specyficznym profilem uwalniania, dystrybucji i eliminacji, co jest związane z farmaceutyczną postacią leku zapewniającą przedłużone działanie terapeutyczne.¹

Profil wchłaniania oktreotydu po podaniu domięśniowym

Po jednorazowym domięśniowym podaniu wstrzyknięcia oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu obserwuje się charakterystyczny dwufazowy profil stężeń leku w surowicy. Początkowo stężenie oktreotydu osiąga przemijającą maksymalną wartość w ciągu 1 godziny od podania, po czym w ciągu 24 godzin następuje jego stopniowe zmniejszenie do niewykrywalnych wartości.²

Po tym początkowym maksimum w pierwszym dniu, stężenie oktreotydu utrzymuje się na poziomie subterapeutycznym u większości pacjentów przez następne 7 dni. Następnie obserwuje się ponowny wzrost stężenia, które osiąga stan równowagi około 14. dnia i pozostaje na względnie stałym poziomie przez kolejne 3 do 4 tygodni.³

Należy podkreślić, że stężenie maksymalne występujące w pierwszym dniu jest mniejsze niż stężenie w stanie równowagi, a ilość leku uwalnianego w tym czasie nie przekracza 0,5% całej uwalnianej dawki. Po około 42 dniach stężenie oktreotydu stopniowo się zmniejsza, co jest skorelowane z końcową fazą rozpadu matrycy polimerowej podanej postaci leku.⁴

Stężenia oktreotydu w stanie równowagi – zależność od dawki i populacji pacjentów

Pacjenci z akromegalią

U pacjentów z akromegalią średnie stężenie oktreotydu w stanie równowagi po podaniu pojedynczego wstrzyknięcia wykazuje zależność liniową od zastosowanej dawki:⁵

Po wielokrotnym podaniu wstrzyknięć oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu co 4 tygodnie (3 iniekcje), stężenia oktreotydu w surowicy w stanie równowagi są około 1,6 do 1,8 razy większe niż po pojedynczym podaniu i wynoszą 1 557 ng/l i 2 384 ng/l dla dawek odpowiednio 20 mg i 30 mg.⁶

Pacjenci z rakowiakiem

U pacjentów z rakowiakiem średnie wartości (oraz mediana) stężeń oktreotydu w surowicy w stanie równowagi po wielokrotnym wstrzyknięciu oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu co 4 tygodnie również wykazują proporcjonalność do dawki:⁷

W trakcie długotrwałej terapii (28 comiesięcznych wstrzyknięć oktreotydu w postaci o przedłużonym uwalnianiu) nie zaobserwowano zjawiska kumulacji leku w organizmie, z wyjątkiem spodziewanego nagromadzenia związanego z powolnym uwalnianiem substancji czynnej z formulacji farmaceutycznej.⁸

Dystrybucja i metabolizm oktreotydu

Profil farmakokinetyczny oktreotydu po wstrzyknięciu preparatu o przedłużonym uwalnianiu jest bezpośrednio zależny od mechanizmu uwalniania substancji czynnej z matrycy polimerowej oraz jej biodegradacji. Po uwolnieniu do krwiobiegu, dystrybucja oktreotydu przebiega zgodnie z parametrami farmakokinetycznymi znanymi dla podania podskórnego.⁹

Kluczowe parametry farmakokinetyczne oktreotydu to:¹⁰

• Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym: 0,27 l/kg
• Całkowity klirens: 160 ml/min
• Wiązanie z białkami osocza: do 65% oktreotydu
• Brak istotnego wiązania z komórkami krwi

Farmakokinetyka u dzieci i młodzieży

Dane farmakokinetyczne uzyskane od ograniczonej liczby pacjentów pediatrycznych i młodzieży (wiek 7-17 lat) z otyłością podwzgórzową, którym podawano oktreotyd w postaci wstrzyknięć o przedłużonym uwalnianiu w dawce 40 mg raz na miesiąc, wykazały, że:¹¹

• Najmniejsze stężenie oktreotydu w osoczu wynosiło średnio 1395 ng/l po pierwszym wstrzyknięciu
• W stanie stacjonarnym najmniejsze stężenie osiągało wartość 2973 ng/l
• Obserwowano dużą zmienność międzyosobniczą w zakresie stężeń leku

Analiza korelacji stężeń oktreotydu z parametrami demograficznymi u dzieci i młodzieży wykazała, że:¹²

• Brak korelacji najmniejszych stężeń oktreotydu w stanie stacjonarnym z wiekiem pacjenta
• Brak korelacji stężeń z wartością wskaźnika BMI
• Umiarkowana korelacja stężeń z masą ciała (zakres 52,3-133 kg)
• Znamienne różnice w zależności od płci – stężenia były około 17% większe u dziewcząt w porównaniu do chłopców