Dawkowanie i sposób podawania
Okteva 10 mg
Lek Okteva, dostępny w dawkach 10 mg, 20 mg oraz 30 mg w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, stosowany jest w leczeniu akromegalii, guzów neuroendokrynnych oraz gruczolaków wydzielających TSH. W terapii akromegalii zaleca się rozpoczęcie od dawki 20 mg co 4 tygodnie przez 3 miesiące, z możliwością modyfikacji dawki na podstawie stężenia hormonu wzrostu (GH), IGF-1 oraz objawów klinicznych. W przypadku niewystarczającej kontroli (GH > 2,5 μg/l) dawkę można zwiększyć do 30 mg, a następnie do 40 mg co 4 tygodnie. Przy dobrej odpowiedzi (GH < 1 μg/l, normalizacja IGF-1) możliwe jest zmniejszenie dawki do 10 mg. Kontrola stężeń GH i IGF-1 powinna odbywać się co 6 miesięcy. W leczeniu guzów neuroendokrynnych żołądka, jelit i trzustki terapia rozpoczyna się od 20 mg co 4 tygodnie, z możliwością dostosowania dawki po 3 miesiącach w zależności od odpowiedzi klinicznej i biochemicznej. W przypadku zaawansowanych guzów neuroendokrynnych zalecana dawka wynosi 30 mg co 4 tygodnie, a leczenie kontynuuje się do momentu progresji choroby. Gruczolaki wydzielające TSH leczy się dawką 20 mg co 4 tygodnie przez 3 miesiące, z dalszym dostosowaniem dawki na podstawie stężenia TSH i funkcji tarczycy.
Dawkowanie i sposób podawania leku Okteva
Lek Okteva występuje w trzech dawkach: 10 mg, 20 mg oraz 30 mg, w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania klinicznego i indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie.1
Dawkowanie w akromegalii
W leczeniu akromegalii rekomenduje się rozpoczęcie terapii od dawki 20 mg podawanej co 4 tygodnie przez okres 3 miesięcy. Pacjenci, którzy wcześniej przyjmowali oktreotyd podskórnie (sc.), mogą rozpocząć podawanie produktu Okteva następnego dnia po ostatnim podaniu podskórnym.2
Po okresie wstępnym modyfikacja dawki powinna opierać się na następujących kryteriach:3
- Stężenie hormonu wzrostu (GH) w surowicy
- Stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu 1/somatomedyny C (IGF-1) w surowicy
- Objawy kliniczne pacjenta
Schemat modyfikacji dawkowania w akromegalii przedstawia poniższa tabela:
| Odpowiedź kliniczna po 3 miesiącach | Modyfikacja dawki | Zalecenia dodatkowe |
|---|---|---|
| Niewystarczająca kontrola (GH > 2,5 μg/l) | Zwiększenie do 30 mg co 4 tygodnie | Ocena po kolejnych 3 miesiącach |
| Dalsza niewystarczająca kontrola przy dawce 30 mg | Zwiększenie do 40 mg co 4 tygodnie | Ocena odpowiedzi na leczenie |
| Dobra odpowiedź (GH < 1 μg/l, normalizacja IGF-1, ustąpienie większości objawów) | Możliwe zmniejszenie do 10 mg co 4 tygodnie | Ścisłe monitorowanie parametrów biochemicznych i klinicznych |
U pacjentów przyjmujących ustaloną dawkę leku Okteva zaleca się kontrolę stężenia GH i IGF-1 w surowicy co 6 miesięcy.4
Dawkowanie w hormonalnie czynnych guzach żołądka, jelit i trzustki
W przypadku leczenia pacjentów z objawowymi, hormonalnie czynnymi guzami neuroendokrynnymi żołądka, jelit i trzustki rekomenduje się rozpoczęcie terapii od dawki 20 mg co 4 tygodnie. U pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali oktreotyd podskórnie, należy kontynuować dotychczasowe leczenie w uprzednio skutecznej dawce przez 2 tygodnie po pierwszym wstrzyknięciu produktu Okteva.5
Dostosowanie dawki po 3 miesiącach leczenia:
- Przy zadowalającym złagodzeniu objawów i wskaźników biologicznych – możliwe zmniejszenie dawki do 10 mg co 4 tygodnie6
- Przy tylko częściowym złagodzeniu objawów – możliwe zwiększenie dawki do 30 mg co 4 tygodnie7
W dniach nasilenia objawów związanych z guzami żołądka, jelit i trzustki, pomimo leczenia produktem Okteva, zaleca się dodatkowe podanie oktreotydu podskórnie w dawce stosowanej przed wprowadzeniem leku Okteva. Takie przypadki mogą występować szczególnie w pierwszych 2 miesiącach leczenia, przed osiągnięciem terapeutycznego stężenia oktreotydu.8
Dawkowanie w zaawansowanych guzach neuroendokrynnych
W leczeniu pacjentów z zaawansowanymi guzami neuroendokrynnymi zalecana dawka produktu Okteva wynosi 30 mg co 4 tygodnie. Terapię należy kontynuować tak długo, jak nie wystąpi progresja guza.9
Dawkowanie w gruczolakach wydzielających TSH
Leczenie gruczolakówwydzielających TSH należy rozpoczynać od dawki 20 mg podawanej co 4 tygodnie i kontynuować przez 3 miesiące. Następnie dawkę można dostosować w zależności od stężenia TSH i odpowiedzi hormonalnej tarczycy.10
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawkowania, ponieważ zaburzenia te nie wpływają na wielkość pola pod krzywą (AUC) oktreotydu podanego podskórnie.11
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Badania oktreotydu podawanego podskórnie i dożylnie wykazały, że możliwości eliminacji leku mogą być zmniejszone u pacjentów z marskością wątroby, lecz nie są zmniejszone u pacjentów ze stłuszczeniem wątroby. W niektórych przypadkach pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby mogą wymagać dostosowania dawki.12
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku ≥65 lat nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Okteva, ponieważ badania z oktreotydem podawanym podskórnie nie wykazały takiej konieczności w tej grupie wiekowej.13
Stosowanie u dzieci
Doświadczenie ze stosowaniem produktu Okteva u dzieci jest ograniczone.14
Sposób podawania leku
Produkt leczniczy Okteva podaje się wyłącznie w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Kolejne wstrzyknięcia należy wykonywać naprzemiennie w lewy lub prawy mięsień pośladkowy.15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania