rurka nosowo-żołądkowa
Rurka nosowo-żołądkowa (sonda nosowo-żołądkowa) to elastyczny przewód wykonany najczęściej z poliuretanu lub silikonu, który wprowadza się przez nos, gardło i przełyk do żołądka. Stosowana jest w celu dostarczania płynów, leków, substancji odżywczych bezpośrednio do żołądka, a także do odsysania treści żołądkowej.
Wskazania do zastosowania rurki nosowo-żołądkowej obejmują żywienie dojelitowe u pacjentów niezdolnych do przyjmowania pokarmów drogą doustną, odbarczanie treści żołądkowej u pacjentów z niedrożnością przewodu pokarmowego, zapobieganie aspiracji treści żołądkowej do dróg oddechowych oraz podawanie leków u pacjentów nieprzytomnych lub niezdolnych do połykania.
Wprowadzenie rurki nosowo-żołądkowej wymaga właściwej techniki, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta i uniknąć powikłań. Po założeniu sondy konieczne jest potwierdzenie jej prawidłowego położenia, najczęściej poprzez aspirację treści żołądkowej i/lub badanie RTG. Długotrwałe utrzymywanie rurki może prowadzić do powikłań takich jak odleżyny błony śluzowej nosa, gardła i przełyku, dlatego zaleca się regularne kontrole i wymianę sondy zgodnie z protokołami klinicznymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Palexia 20 mg/ml
Palexia w postaci roztworu doustnego wymaga indywidualnego dostosowania dawki do nasilenia bólu, doświadczenia pacjenta oraz monitorowania stanu klinicznego. U dorosłych początkowa dawka wynosi zwykle 50 mg co 4-6 godzin, z możliwością podania kolejnej dawki już po 1 godzinie, jeśli efekt przeciwbólowy jest niewystarczający. Maksymalna dawka dobowa w pierwszym dniu nie powinna przekraczać 700 mg, a dawki podtrzymujące 600 mg. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby zaleca się rozpoczęcie leczenia od 25 mg co 8 godzin, nie przekraczając 150 mg na dobę na początku terapii. Nie zaleca się stosowania leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i wątroby. U dzieci od 2. roku życia dawka pojedyncza wynosi 1,25 mg/kg co 4 godziny, maksymalna dobowa 7,5 mg/kg, z ograniczeniem stosowania u dzieci o masie ciała ≤16 kg. Leczenie u dzieci nie powinno przekraczać 3 dni ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa długoterminowego.
ból ostry, dawka podtrzymująca, dolegliwości bólowe, działanie niepożądane, efekt przeciwbólowy, forma o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwbólowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienne, pipeta dozująca, populacja pediatryczna, roztwór doustny, rurka nosowo-żołądkowa, tapentadol, wskaźnik BMI, wspomaganie oddychania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Palexia 4 mg/ml
Lek Palexia w postaci roztworu doustnego 4 mg/ml wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od nasilenia bólu, wcześniejszych doświadczeń terapeutycznych oraz możliwości monitorowania pacjenta. U dorosłych terapia rozpoczyna się od dawki 50 mg tapentadolu co 4-6 godzin, z możliwością wcześniejszego podania kolejnej dawki po 1 godzinie w przypadku niewystarczającej analgezji. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 700 mg w pierwszym dniu oraz 600 mg w kolejnych dniach. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek modyfikacja dawki nie jest konieczna, natomiast w ciężkiej niewydolności nerek oraz w umiarkowanej i ciężkiej niewydolności wątroby stosowanie leku nie jest zalecane ze względu na brak danych klinicznych. U osób powyżej 65 roku życia zaleca się ostrożność ze względu na ryzyko zaburzeń czynności nerek i wątroby.
ból ostry, działanie niepożądane, efekt przeciwbólowy, leczenie przeciwbólowe, monitorowanie pacjenta, nasilenie bólu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objaw odstawienny, podawanie doustne, polichlorek winylu, poliuretan, przedłużone uwalnianie, roztwór doustny, rurka nosowo-żołądkowa, silikon, tapentadol, wskaźnik BMI, wspomaganie oddychania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszenie bólu