blokowanie receptora estrogenowego

Blokowanie receptora estrogenowego to mechanizm działania leków stosowanych głównie w terapii nowotworów hormonozależnych, szczególnie raka piersi. Polega na selektywnym hamowaniu wiązania estrogenów z ich receptorami, co prowadzi do zahamowania procesów komórkowych zależnych od tych hormonów.

Główną grupą leków blokujących receptory estrogenowe są selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM), wśród których najlepiej poznany jest tamoksyfen. Inne leki z tej grupy to raloksyfen, toremifen czy fulwestrant. Działają one antagonistycznie w stosunku do receptorów estrogenowych w tkance gruczołu piersiowego, jednocześnie mogąc wykazywać działanie agonistyczne w innych tkankach (np. kościach).

Blokowanie receptora estrogenowego znajduje zastosowanie nie tylko w leczeniu raka piersi ER-dodatniego (gdzie stanowi podstawę terapii hormonalnej), ale również w jego profilaktyce u kobiet z grup wysokiego ryzyka. Jest także wykorzystywane w leczeniu niektórych przypadków niepłodności, endometriozy czy zespołu policystycznych jajników.

Terapia z wykorzystaniem blokerów receptora estrogenowego wiąże się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych wynikających z blokady tych receptorów w różnych tkankach. Najczęściej obejmują one uderzenia gorąca, zaburzenia miesiączkowania, suchość pochwy, a w przypadku długotrwałego stosowania – zwiększone ryzyko zakrzepicy żylnej, udaru czy raka endometrium.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl