dyskineza polekowa

Dyskineza polekowa to zespół zaburzeń ruchowych wywołanych stosowaniem leków, charakteryzujący się mimowolnymi, nieprawidłowymi ruchami mięśni. Najczęściej występuje jako skutek uboczny długotrwałego leczenia lekami przeciwpsychotycznymi (neuroleptyki), ale może być również wywołana przez leki przeciwwymiotne, antydepresanty czy leki stosowane w chorobie Parkinsona.

Wyróżnia się kilka typów dyskinez polekowych, w tym późne dyskinezy (TD), które pojawiają się po dłuższym okresie leczenia i mogą utrzymywać się nawet po odstawieniu leku, oraz ostre, które rozwijają się krótko po rozpoczęciu terapii. Objawy obejmują mimowolne ruchy twarzy (grymasy, oblizywanie warg, żucie), kończyn (drgania, ruchy choreoatetotyczne) oraz tułowia.

Mechanizm powstawania dyskinez polekowych wiąże się głównie z nadwrażliwością receptorów dopaminowych po długotrwałej blokadzie farmakologicznej. Leczenie obejmuje odstawienie lub zmianę leku wywołującego objawy, zastosowanie leków nowej generacji o mniejszym ryzyku wywoływania dyskinez oraz leki modulujące przekaźnictwo dopaminergiczne. W przypadku późnych dyskinez często stosuje się tetrabenazyna, klonazepam lub leki przeciwcholinergiczne.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl